تارنگاشت عدالت – دورۀ سوم
دوشنبه، ۲۴ آذر ۱۴۰۴
منبع: «چپ» (soL)
نویسنده: آتیلا اوزسور
شنبه، ۱۳ دسامبر ۲۰۲۵
شورش کارگران در اروپا!
همزمان با تشدید حملات دولتهای راستگرا در اروپا به حقوق کارگران و هزینههای عمومی به بهانههایی مانند «خطر جنگ»، موجی از اعتصابات سراسر این قاره را فرا گرفته است. در حالی که سیاستهای نئولیبرالی در پایتختهای اروپایی از طریق قوانین بودجه اجرا میشوند، کارگران با اعتصابات گسترده به حملات به حقوق اجتماعی و اقتصادی خود پاسخ میدهند.
اعتصاب عمومی ۲۴ ساعتهای که در ۱۱ دسامبر ۲۰۲۵ در پرتغال رخ داد، تأثیر عمدهای در سراسر کشور داشت، و باعث اختلالات قابل توجهی در بسیاری از زمینههای زندگی شد. این اعتصاب که اولین اعتصاب عمومی از سال ۲۰۱۳ محسوب میشود، واکنش عمده اتحادیههای کارگری به اصلاحات پیشنهادی دولت در زمینه حقوق کار بود.
این اعتصاب عمومی که توسط دو کنفدراسیون بزرگ کارگری پرتغال (CGTP و UGT) سازماندهی شده بود، علیه لایحه «اصلاح قانون کار» بود که توسط دولت اقلیت راستگرا پیشنهاد شده بود، و اخراجها را آسانتر، امنیت شغلی را تضعیف مینمود، و مقرراتی مانند ساعات کاری انعطافپذیر را شامل میشد.
مشارکت در اعتصاب عمومی در پرتغال بالا بود
اثرات اعتصاب عمومی
اعتصاب عمومی در پرتغال باعث محدودیتهای شدید در خدمات مترو، قطار و اتوبوس شد، به طوری که مترو در برخی شهرها کاملاً تعطیل شد. سفرهای هوایی نیز مختل شد، بسیاری از پروازها لغو شدند یا در حداقل سطح فعالیت کردند، و طبق گزارشها صدها پرواز لغو شد.
مدارس تعطیل شدند یا خدمات محدودی ارائه دادند. در حالی که خدمات اورژانس در بیمارستانها باز بود، جراحیها و قرارهای ملاقات برنامهریزی شده به تعویق افتاد. خدمات شهری و سایر خدمات عمومی مختل شد. جمعآوری زباله، روندهای اداری و سایر خدمات کند شد.
تظاهرات تحت حمایت اتحادیهها در بسیاری از شهرها، از جمله لیسبون، پایتخت، برگزار شد. دررحالی که اتحادیهها گفتند مشارکت در اعتصاب بالا بوده و اعتراض پیام محکمی ارسال کرده است، دولت اعلام کرد که از «اصلاحات» دست نخواهد کشید.
قدرت مبارزه جمعی
اقدام مشترک دو کنفدراسیون بزرگ کارگری در پرتغال بار دیگر قدرت طبقه کارگر را نشان داد. رهبران اتحادیه، اعتصاب را نه تنها به عنوان اعتراض به شرایط کار، بلکه به عنوان دفاع از حقوق دموکراتیک و مذاکرات دستهجمعی تعریف کردند. این جایگاه جنبش اتحادیههای کارگری را به عنوان یک بازیگر قدرتمند در جامعه پرتغال تثبیت کرد.
در پرتغال، دولت در اقلیت است و برای کسب رأی اعتماد در پارلمان تلاش میکند؛ این اعتصاب میتواند بقای دولت را دشوارتر کند. به نظر میرسد این اعتصاب همچنین قدرت و نفوذ دولت را پیش از انتخابات ریاست جمهوری که قرار است در سال ۲۰۲۶ برگزار شود، تضعیف کرده است.
«موسولینی با دامن»
در ایتالیا، اعتصاب عمومی که روز قبل (۱۲ دسامبر ۲۰۲۵) برگزار شد، به اعتراضات گسترده و اختلال در خدمات در سراسر کشور منجر شد. معترضان علامتهایی را با عنوان «موسولینی با دامن» حمل میکردند که نخستوزیر زن، ملونی را با رهبر فاشیست سابق ایتالیا، موسولینی، برابر میدانست.
علامت: «سرنگونی دولت ملونی. موسولینی با دامن»
این اعتصاب عمومی شامل کارگران اتحادیههای متعدد بخش دولتی و خصوصی به رهبری بزرگترین اتحادیه کارگری کشور، «کنفدراسیون عمومی کار ایتالیا» (CGIL) بود، و به لایحه بودجه ۲۰۲۶ دولت اعتراض داشت.
این اعتصاب به این دلیل فراخوانده شد که لایحه بودجه ۲۰۲۶ ارائه شده توسط دولت راست افراطی و فاشیستی نخستوزیر جورجیا ملونی، برای کارگران، مستمری بگیران و خدمات عمومی ناکافی تشخیص داده شد، زیرا شامل کاهش خدمات اجتماعی و اولویت دادن به هزینههای دفاعی بود. اتحادیهها خواستههایی مانند افزایش دستمزدها، امنیت شغلی و افزایش سرمایهگذاری در مراقبتهای بهداشتی و آموزش را برجسته کردند.
حملونقل مختل، و آموزش متوقف شد
اعتصاب عمومی در ایتالیا شدیداً بر قطارها، اتوبوسها، مترو و حملونقل عمومی تأثیر گذاشت. بسیاری از خدمات لغو یا با تأخیرهای قابل توجهی مواجه شدند. اعتصاب در خطوط ملی و محلی از اوایل صبح تا ساعت ۹ شب ادامه داشت.
در بسیاری از شهرها، مدارس و آموزشی به حالت تعلیق درآمدند، یا به صورت محدود فعالیت کردند. بخشهای بهداشت و درمان و دولتی نیز به دلیل اعتصاب، دچار اختلال و کمبود خدمات شدند.
طبق دادههای اتحادیه، بخش بزرگی از کارمندان بخش دولتی و خصوصی در اعتصاب شرکت کردند، و دهها هزار نفر در سراسر ایتالیا، به ویژه در شهرهای بزرگ، در راهپیماییها و تظاهرات به خیابانها آمدند.
موضع دولت
مقامات دولت ملونی از این اعتصاب انتقاد کردند و گفتند که این اعتصاب مانع فعالیت اقتصادی میشود و بودجه مزایای مالیاتی و مسئولیت مالی را برای طبقه متوسط فراهم میکند.
چنین اعتصاب گستردهای در بحبوحه بحثهای بودجه میتواند دولت ملونی را مجبور به انجام برخی اصلاحات در قانون کند (به عنوان مثال، تعدیل برخی از کاهشها). با این حال، از آنجایی که دولت اکثریت قاطعی دارد، عقبنشینی رادیکال در کوتاهمدت بعید به نظر میرسد.
«کنفدراسیون عمومی کار ایتالیا» که این اعتصاب عمومی را سازماندهی کرد، بزرگترین اتحادیه کارگری چپ رادیکال ایتالیا است. «کنفدراسیون اتحادیههای کارگری» ایتالیا) گرایشهای دموکرات مسیحی، راست میانه و میانهرو دارد. «اتحادیه کارگری ایتالیا» (UIL) کنفدراسیونی است که گرایشهای سوسیال دموکرات، جمهوریخواه و سکولار در آن نفوذ دارند.
اعتصاب عمومی به رهبری «کنفدراسیون عمومی کار ایتالیا» (CGIL)
اعتراضات در بلژیک و یونان
اخیراً اقدامات قابل توجهی در سایر کشورهای اروپایی نیز انجام شده است. در بلژیک، یک اعتصاب ملی سه روزه از ۲۴ تا ۲۶ نوامبر ۲۰۲۵ برگزار شد. در روز اول اعتصابات، خدمات قطار و خدمات عمومی مختل شد و توقف کار به سایر بخشها گسترش یافت و موج گستردهای از اقدامات را ایجاد کرد.
در یونان، بزرگترین اعتصاب عمومی ۲۴ ساعته در دوران اخیر در ۱ اکتبر ۲۰۲۵ برگزار شد. این اعتصاب به شدت بر حملونقل و خدمات بخش دولتی و خصوصی تأثیر گذاشت. این اقدامات در اعتراض به اصلاحات پیشنهادی قانون کار دولت و افزایش ساعات کاری انجام شد.
در فرانسه، اعتصابات و اعتراضات متعددی بین ۱۸ سپتامبر و ۲ دسامبر ۲۰۲۵ رخ داد. اتحادیههای کارگری، به ویژه، اعتصابات و راهپیماییهای گستردهای را علیه بودجه و اصلاحات کارگری دولت سازماندهی کردند که منجر به تظاهرات گستردهای با حضور صدها هزار نفر شد.
در اسپانیا نیز، اعتراضات گسترده و اعتصابات ۲۴ ساعته در ۱۴ نوامبر ۲۰۲۵ به دعوت اتحادیههای کارگری برگزار شد.
در حالی که طبقه کارگر در اروپا به مؤثرترین اقدامات، از جمله اعتصابات عمومی، علیه حملات به حقوق خود متوسل میشود، کارگران و اتحادیههای کارگری در کشور ما چه میکنند؟ آیا آنها قادر به نشان دادن این رویکرد هستند؟ منتظر خواهیم ماند و خواهیم دید…
https://haber.sol.org.tr/yazarlar/atilla-ozsever/avrupada-isci-isyani-404289