آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است

تئوری-ایدئولوژی

انقلاب و ایدئولوژی

انقلاب روسیه نشان داد که تاریخ از پیش تعیین‌شده نیست و نظم اجتماعی موجود نه ابدی است و نه شکست‌ناپذیر. اما، همچنین نشان داد که دگرگونی انقلابی، به چیزی فراتر از شجاعت و نارضایتی نیاز دارد. چنین تحولی مستلزم برخورداری از ایدئولوژی علمی، سازمان‌دهی سیاسی، رهبری جمعی و تعهدی خلل‌ناپذیر به منافع زحمتکشان و توده‌های کارگر است. چالش پیش روی جنبش کمونیستی امروز، گرد هم آوردن و پیوند دادن این عناصر با یکدیگر است؛ به‌گونه‌ای که مبارزات ایدئولوژیک تعمیق یابند، جنبش‌های مردمی تقویت شوند و بدیلی فراگیر، دموکراتیک و مترقی شکل گیرد.

۲۰۲۶-۱۱-۱۳ ادامه

امپریالیسم زمان ما: تأثیر انقلاب روسیه

برای درک امپریالیسم زمان ما و مبارزات جاری ضد- امپریالیستی، ضروری است که ریشه‌های آن را تا انقلاب روسیه در سال ۱۹۱۷ پی بگیریم. انقلاب اکتبر نخستین انقلاب ضد- امپریالیستی و ضد- سرمایه‌داری در جهان بود. لنین در سال ۱۹۱۶ تئوری خود دربارهٔ امپریالیسم را تدوین کرده بود. تئوری لنین دربارهٔ امپریالیسم، مبارزهٔ طبقه کارگر در کشورهای پیشرفته سرمایه‌داری را با مبارزات رهایی‌بخش ملیِ خلق‌های مستعمره و نیمه‌مستعمره پیوند داد. مبارزه علیه نظم امپریالیستی و سرمایه‌داری نئولیبرال باید در هر کشور، از طریق بسیج طبقه کارگر، دهقانان، جوانان و جوامع به‌حاشیه‌رانده‌شده به پیش برده شود. اخگری که انقلاب اکتبر ۱۹۱۷ در مبارزه علیه امپریالیسم برافروخت، همچنان زنده و فروزان است.

۲۰۲۶-۱۱-۰۸ ادامه

«نسل زد»: هویت‌های «دلبخواهی» و تصادف‌های عجیب

در سال‌های اخیر، اصطلاحی به نام «نسل زد» (Gen Z) در مقاله‌ها، شبکه‌های اجتماعی، برنامه‌ها و مناسبت‌های ویژه‌ای که از سوی مؤسسات وابسته به بورژوازی برگزار می‌شوند، رواج یافته است. ستادهای فکری بورژوازی سن را به‌عنوان ویژگی اصلی یک انسان معرفی می‌کنند. طبیعی است که استدلال محافل بورژوایی درباره «نسل زدِ رادیکال» از سوی جریان‌های اپورتونیست و آنارشیست‌ نیز مورد استقبال قرار گرفته است؛ جریان‌هایی که در چارچوب منطق ورشکسته خود، پیوسته در جست‌وجوی «جنبش‌های جدید» هستند.

۲۰۲۶-۱۱-۰۱ ادامه

دموکراسی تطبیقی

شیفتگان دموکراسی، از هر اندازه و خاستگاهی، به‌ویژه آن‌هایی که در کشور خود ما هستند، هم معتقدند دموکراسیِ خود آن‌ها ویژگی خاصی دارد که به هیچ‌یک از دموکراسی‌های دیگر شبیه نیست، و هم این‌که نباید این موضوع را بد فهمید؛ زیرا این دموکراسی، با وجود چنین ویژگی‌، یا از هیچ دموکراسی دیگری کم‌وبیش پایین‌تر نیست، یا اگر هم پایین‌تر باشد، می‌توان با مبارزه در راه آن، به‌تدریج آن‌را به یک دموکراسی‌ کامل و واقعی تکامل داد. در این میان، دو گرایش اصلی پدید می‌آیند که ممکن است متضاد با یکدیگر به نظر برسند، تعبیر «برادران متحاصم» توصیف مناسب‌تری برای آن‌هاست.

۲۰۲۶-۱۰-۳۰ ادامه

فاشیسم: لاستیک زاپاس بورژوازی

ایده‌های فاشیستی در جاهایی بیش از همه به چشم می‌خورند که جنبش پرولتاریایی در آن‌ها بیش‌ترین رشد را داشته و مبارزهٔ طبقاتی به آشکارترین شکل جریان دارد. فاشیسم بر یک شالوده سیاسی در ذهن توده‌ها ریشه نمی‌دواند؛ زیرا توده‌ها از زیرساخت لازم برای پذیرش فاشیسم به‌مثابه یک ایدئولوژی برخوردار نیستند. تنها دلیل روی آوردن افراد به این ایدئولوژی بیمارگونه، احساسات عاطفیِ «ملی‌» است که بورژوازی در جامعه تزریق می‌کند. و اتفاقاً ، این احساسات فقط در دوره‌هایی اوج می‌گیرند که قدرت سرمایه‌داری دچار بحران شده است؛ دوره‌هایی که این اوج‌گیری با «تحریکاتی» هم‌راه است که رسانه‌های بورژوایی به جامعه تزریق می‌کنند.

۲۰۲۶-۱۰-۲۵ ادامه

ویژگی نئوفاشیسم

فاشیسم یا نئوفاشیسم یک پدیده‌ بسیار مدرن است که بر اتحاد میان سرمایه انحصاری و «نوکیسه‌های» فاشیست (به تعبیر میخال کالِتسکی) قرار دارد. فاشیسم فقط در عصر سرمایه انحصاری، در دوره‌ای که نظام سرمایه‌داری با بحران روبه‌رو شده و مشروعیت آن در معرض تهدید قرار گرفته است، پدیدار می‌شود. در واقع، تفاوت میان درک مارکسیستی از فاشیسم و درک لیبرالی از آن، دقیقاً در برسمیت شناختن درک مارکسیستی از نقش فاشیسم در دفاع از هژمونی سرمایه انحصاری از طریق ارائه یک گفتمان انحرافی قرار دارد.

۲۰۲۶-۱۰-۲۵ ادامه

مناظره درباره چین

در طی تابستان گذشته ۲۰۲۶، مناظره مهمی درباره «چین خلق» بین گرگ گودلس، سردبیر «مارکسیسم-لنینیسم امروز»، و کارلوس مارتینز، سردبیر مشترک وب‌سایت «دوستان چین سوسیالیستی» پیش آمده است. این تبادل‌نظر در ۱۴ ژوئن، زمانی آغاز شد که کارلوس به یک بررسی کتاب در مجله «ژاکوبن»، که توسعه چین را به مثابه یک استثمار وحشیانه غیرقابل تمایز از انقلاب صنعتی انگلستان قرار می‌داد، پاسخ داد. در ۲۹ ژوئن، گِرگ در مقاله خود با عنوان «آیا ما باید درباره چاله‌ چوله‌های راه چین به سوسیالیسم بحث کنیم؟» مقاله کارلوس را مورد بررسی قرار داد. کارلوس در ۲۳ ژوئیه با «پاسخی به گرگ گودلس درباره راه چین به سوی سوسیالیسم» به موضوع بازگشت. در ۵ اوت، گِرگ با مقاله زیر «بیش‌تر درباره چین: پاسخی به پاسخ کارلوس مارتینز» پاسخ داد.

۲۰۲۶-۱۰-۰۴ ادامه

بریکس: آرزوها در میان تضادها

بریکس یک جبهه ضد-امپریالیستی نیست؛ بلکه همایشی است که چندجانبه‌گرایی را در برابر پروژه تک‌قطبی تحت حمایت آمریکا تقویت می‌کند. این مرزبندی اهمیت دارد. [این] گروه‌بندی کشورهایی با نظام‌های اجتماعی کاملاً متفاوت را در خود جای داده است: اقتصاد دارای سمت‌گیری سوسیالیستی‌ چین، سرمایه‌داری الیگارشیک روسیه، و دولت بورژوا-ملاک هند با محوریت بورژوازی بزرگ که اکنون توسط نیروهای شرکتی-فرقه‌ایِ هندوتوا اداره می‌شود. بنابراین، این اعضا متحدانی در یک مبارزه مشترک ضد-سرمایه‌داری نیستند؛ بلکه همگی دولت‌هایی هستند که می‌کوشند در یک نظم بین‌المللی غیردموکراتیک، دلار-محور و آمریکا‌-محور، فضایی را برای خود دست‌وپا کنند.

۲۰۲۶-۰۹-۲۲ ادامه

پیرامون اقتصاد سیاسی تجاوز آمریکا

آن‌ها به ایران حمله کردند، و این نخستین‌بار نیست، ما این را می‌دانیم. تا زمانی که ایران مقاومت کند، این آخرین بار نخواهد بود، و ایران به مقاومت ادامه خواهد داد؛ ایران با برانگیختن مقاومت‌های دیگر، در مقاومت خود رشد خواهد کرد. و در برابر جبهه امپریالیستی، که اقدامات آن هر روز پرهزینه‌تر، بزدلانه‌تر و ناکارآمدتر، می‌شود، قطعاً پیروز خواهد شد... مقاله‌ای که در حال مطالعه آن هستید، با کنار گذاشتن (ژئو)پلیتیک و با برجسته کردن بخشی از تضادهایی که در روند بازتولید گسترده شیوه تولید سرمایه‌داری به‌طور هم‌زمان در مقیاس‌های محلی و جهانی تشدید می‌شوند، بر دلایل ساختاری حمله امپریالیستی اخیر تمرکز دارد...

۲۰۲۶-۰۸-۲۱ ادامه

میان مبارزه با امپریالیسم و رمانتیسم بومی‌: خوانشی در مقاله «از بولیوی تا ایران: چپ بومی‌»

مقاله مستقیماً از این واقعیت که ایران با سلطه‌جویی آمریکا مقابله می‌کند و گفتمانی درباره‌ عدالت اجتماعی دارد، به این نتیجه می‌رسد که ایران شکلی از یک چپ بومی (اصالت‌گرا) است. اما، مبارزه با امپریالیسم ــ با تمام اهمیتی که دارد - به‌تنهایی برای تعیین جایگاه طبقاتی در یک مبارزه کافی نیست؛ بلکه باید آن را با دگرگونی‌های اقتصادی و اجتماعی داخلی و چگونگی توزیع ثروت در هر نظام سیاسی پیوند داد. جنبش کمونیستی در طول تاریخ خود از بسیاری از جنبش‌های رهایی‌بخش ملی حمایت کرده است، اما هرگز رهایی ملی را با سوسیالیسم برابر ندانسته است؛ زیرا وظایف رهایی ملی به‌طور بنیادین با وظایف ساختمان سوسیالیسم تفاوت دارد.

۲۰۲۶-۰۸-۰۳ ادامه