آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است

فرهنگ-هنر

چه کسی جنگ را تعریف می‌کند؟ رسانه‌‌های غربی و سیاست مشروعیت‌بخشی! به ایرانیانی که فریب گفتمان امپریالیستی را خورده‌اند

جنگ‌ها سرانجام به پایان می‌رسند؛ آتش‌بس‌ها از طريق مذاکره برقرار می‌شوند، خطوط مقدم تثبیت می‌گردند و بازسازی آغاز می‌شود. با این حال، روایت‌ها بسیار طولانی‌تر پابرجا می‌مانند. آن‌ها به نحوه به یاد آوردن درگیری‌ها و چگونگی درک درگیری‌های آینده شکل می‌دهند. بنابراین، در جنگِ میان ایران، اسرائیل و ایالات متحده، نبرد بر سرِ «روایت»، یک نمایش فرعی در کنار میدان نبرد نیست؛ بلکه یکی از عرصه‌های اصلی است که در آن، معنای خودِ جنگ در حال رقم خوردن است.

۲۰۲۶-۰۴-۰۷ ادامه

صاحب نوروز کیست؟ چگونه «نه‌وروز» به عنوان یک جایگزین برای «نوروز» تحمیل شد؟

در دهه ۱۹۹۰، طبقه سرمایه‌دار جشن‌های «نه‌وروز» را به عنوان یک جایگزین برای «نوروز» تحمیل کرد. آن‌ها با آتش و پریدن از روی آن، به روش خودشان، به استقبال بهار می‌رفتند. اما برای کارگران کرد، نوروز چیزی فراتر از یک جشن فصلی بود. نقطه شروع آن نوروز ۲۰۱۳ است. نقشه راه اعلام شده به همراه بیانیه اوجالان به برادری اسلامی منجر شد، و کارگران کرد چاره‌ای جز صبر و سپاسگزاری نداشتند. نوروز ۲۰۱۳ یک نقطه‌عطف در مسیر تاریخی آن بود. برای آهنگرانی مانند کاوه عادی شده بود که از یک انتخابات به انتخابات دیگر آهنگری کنند.

۲۰۲۶-۰۳-۲۳ ادامه

در این آغاز سال نو «فقط یک فکر ذهنم را عذاب می‌دهد»

 در زیر برگردان فارسی شعر «فقط یک فکر ذهنم مرا عذاب می‌دهد»، سروده شاندور پتوفی، «قهرمان ملی و شاعر برجسته‌ مجارستان، که به خاطر اشعار حماسی و نقش کلیدی‌ او در انقلاب ۱۸۴۸ علیه امپراتوری اتریش شناخته می‌شود، به همه رزمندگان و قهرمانان محور مقاومت در برابر محور امپریالیسم-صهیونیسم تقدیم می‌شود: «یک فکر مدام در سرم می‌چرخد: فکرِ مردن در تخت‌خوابم! آهسته پژمردن، همچون گلی که پلاسیده می‌شود، گُلی که شَته‌ها آن را می‌جوند و از آنِ خود می‌کنند؛ همچون شمعی تمام‌شده، آرام‌آرام آب‌شدن و از بین رفتن؛ در اتاقی متروک، رنگ‌پریده و رنجور؛ خداوندا، به عنوان سرنوشتی محتوم، برایم تدبیر کن...؛ هر مرگِ بی رحمانه‌ای را نسیبم کن، مگر این را!

۲۰۲۶-۰۳-۲۱ ادامه

روز نو با پیروزی بر امپریالیسم و صهیونیسم جشن گرفته خواهد شد

۲۱ مارس، نوروز است، روزی که در تاریخ همه خلق‌های منطقه ما نماد مقاومت و قیام است، روزی که از ایران آغاز ‌شد نویدبخش روزی نو است. امروز، نوروز، جشن خلق‌های منطقه، توسط امپریالیسم نسل‌کش اسرائیل و آمریکا به خون آغشته شده است. مدارس بمباران می‌شوند، کودکان کشته می‌شوند؛ بیمارستان‌ها مورد حمله قرار می‌گیرند، کارکنان مراقبت‌های بهداشتی به قتل می‌رسند؛ کارخانه‌ها هدف قرار می‌گیرند و مردم از زندگی محروم می‌شوند. کسانی که عید مردم کل منطقه، به ویژه ایران، را به خون آغشته کردند؛ کسانی که می‌خواهند مردم ما را با امیدهای واهی فریب دهند، عزم و اراده تاریخی و قدرت مظلومان را فراموش نموده و دست کم می‌گیرند. ما بر این باوریم که در ایران، فلسطین و لبنان که زیر بمباران هستند، صهیونیست‌ها و امپریالیست‌ها شکست خواهند خورد.

۲۰۲۶-۰۳-۲۱ ادامه

آرونداتی روی: «من قاطعانه در سمت ایران هستم؛ هند به سگ امپریالیسم تبدیل شده است»

آرونداتی روی، نویسنده هندی مشهور جهانی، حمله به ایران را محکوم کرد و به شدت از همکاری هند با امپریالیسم انتقاد نمود. روی با گفتن این‌که می‌داند آن‌ها برای بحث درباره کتاب او جمع شده‌اند، آعاز کرد، اما افزود: «چگونه می‌توانیم روز را بدون ذکر آن شهرهای زیبای غرق در آتش - تهران، اصفهان و بیروت - به پایان برسانیم؟» آرونداتی روی با بیان این‌که می‌خواهد درباره «حمله بی‌دلیل و غیرقانونی» آمریکا و اسرائیل به ایران صحبت کند، گفت: «این البته ادامه نسل‌کشی آمریکا و اسرائیل در غزه است. همان عاملان نسل‌کشی قدیمی از همان تاکتیک‌های قدیمی استفاده می‌کنند. کشتن زنان و کودکان. بمباران بیمارستان‌ها. بمباران گسترده شهرها. و سپس تظاهر به قربانی‌بودن.»

۲۰۲۶-۰۳-۲۰ ادامه

اعلام همبستگی ۴۹ مؤسسه انتشاراتی ترکیه با ایران: «ما اعلام می‌کنیم که در برابر متجاوزان امپریالیست می‌ایستیم»

۴۹ مؤسسه انتشاراتی برجسته ترکیه در بیانیه‌ای مشترک، حملات آمریکا و اسرائیل به ایران را محکوم کردند: «ما، ناشران امضاکننده‌ زیر، حمله‌ی امپریالیسم آمریکا و صهیونیست اسرائیل به ایران، سرزمین چهره‌هایی مانند احمد شاملو، فردوسی، فروغ فرخزاد، حافظ، خسرو روزبه، مهدی اخوان ثالث، نادر نادرپور، صادق هدایت و صمد بهرنگی را محکوم می‌کنیم. این حمله به کل خاورمیانه باید فوراً پایان یابد. ما، ناشران امضاکننده‌ زیر، اعلام می‌کنیم که در کنار مردم ایران و در مقابل متجاوزان امپریالیست ایستاده‌ایم.»

۲۰۲۶-۰۳-۰۵ ادامه

‌ نامه سرگشاده فیلم‌سازان به برلیناله: کسانی را که از فلسطین حمایت می‌کنند، ساکت نکنید

هشتاد و یک بازیگر و کارگردان، از جمله خاویر باردم و تیلدا سوینتون، با انتشار یک نامه سرگشاده‌، جشنواره بین‌المللی فیلم برلین (برلیناله) را به دلیل «نژادپرستی ضد فلسطینی» و سیاست‌های سانسور محکوم کرده‌اند. در نامه‌ سرگشاده که در «ورایتی» منتشر شد، از برگزارکنندگان جشنواره خواسته می‌شد یک موضع روشن در برابر حملات مداوم اسرائیل به غزه اتخاذ کنند؛ در عین حال، اظهارات ویم وندرس، رئیس هیئت داوران امسال مبنی بر این‌که «ما باید از سیاست دوری کنیم» نیز به شدت مورد انتقاد قرار گرفت.

۲۰۲۶-۰۲-۲۲ ادامه

آنچه در هفتاد و ششمین برلیناله گذشت

جشنواره بین‌المللی فیلم برلین (برلیناله) در سال ۱۹۵۱ در برلین غربی تحت اشغال ایالات متحده، نه چندان از یک دغدغه هنری، بلکه به عنوان بخشی از دیوار ضد-کمونیستی که غرب علیه اردوگاه سوسیالیستی برپا کرده بود، متولد شد. این جشنواره به عنوان ملموس‌ترین شاهد تاریخی از استراتژی محاصره ایدئولوژیک مرکز امپریالیستی، که سینما را به عنوان سلاحی «قدرت نرم» معرفی می‌کرد، عمل می‌کند. اراده پشت تأسیس آن بر اساس همکاری تاریک بین اسکار مارتا، افسر آمریکایی، و آلفرد باوئر، مورخ هنری سابق نازی که برای شرکت‌های فیلمسازی گوبلز کار می‌کرد، بنا شده بود.

۲۰۲۶-۰۲-۱۷ ادامه

استعفای آرونداتی روی، نویسنده، فیلم‌ساز و فعال صلح هندی از هیئت داوران «برلینانه ۲۰۲۶»

امروز صبح، مانند میلیون‌ها نفر در سراسر جهان، اظهارات غیرمنطقی اعضای هیئت داوران جشنواره فیلم برلین را، زمانی که از آن‌ها خواسته شد درباره نسل‌کشی در غزه اظهار نظر کنند، شندیم. شنیدن این‌که آن‌ها می‌گویند هنر نباید سیاسی باشد، شگفت‌انگیز است. این یک روش برای خاموش کردن گفتگو درباره جنایت علیه بشریت است، حتی زمانی که این جنایت در زمان واقعی در مقابل ما آشکار می‌شود - در حالی که هنرمندان، نویسندگان و فیلم‌سازان باید تمام تلاش خود را برای متوقف کردن آن انجام دهند. با تاسف عمیق، باید بگویم که در برلیناله شرکت نخواهم کرد.

۲۰۲۶-۰۲-۱۷ ادامه

درباره بحث‌های «صدای مردم» و «اخبار روز» پیرامون «برلیناله ۲۰۲۶»: آیا در جبهه غرب چیزی تغییر کرده است؟

این واقعیت که زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین، در مراسم افتتاحیه برلیناله ۲۰۲۳ از طریق ویدئو کنفرانس درخواست حمایت کرد، حضور وزرای متعدد آلمان در مراسم، استقبال سفیر اوکراین از حضار، و این‌که فیلم‌سازانی که مشخص شد دیدگاه‌های نازی دارند، فضای بیش‌تری برای خود پیدا کردند، از جمله عوامل اصلی ایجاد بحران کنونی یشمار می‌آیند. در حالی که از فیلم‌سازان ایرانی حمایت می‌شود، و فیلم‌هایی که ظلم و ستم علیه زنان در ایران را به تصویر می‌کشند، به راحتی در جشنواره جا پیدا می‌کنند، اما وقتی موضوع فلسطین است، عکس این اتفاق می‌افتد. اظهار نظر یا صحبت درباره فلسطین غیرممکن شده است.

۲۰۲۶-۰۲-۱۷ ادامه