آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است

پیشروی حوثی‌‌ها بر ورطه عربستان سعودی افزود

پیشروی حوثی‌‌ها بر ورطه عربستان سعودی افزود

دولت افغانستان از نقشه ۱۱ سپتامبر آگاه نبود، اما آمریکا به خود اجازه داد به افغانستان حمله کند و نظام حاکم را سرنگون سازد. در آن روزها، «جامعه بین‌المللی» و کشورهای عربی به این اقدام آمریکا اعتراضی نکردند. همین‌ها امروز اعتراض می‌کنند و حق ایران برای پاسخ‌دهی را نفی می‌نمایند؛ در حالی که مطبوعات غربی اذعان دارند که پاسخ ایران اهداف آمریکایی را با دقت هدف قرار می‌دهد. از سوی دیگر، پیشروی حوثی‌ها بر شدت مخمصه عربستان افزوده است؛ زیرا عربستان گمان می‌برد که گرسنه نگه داشتن مردم یمن، آن‌ها را به بردگانی برای او تبدیل خواهد کرد.

۲۰۲۶-۰۹-۱۷ ادامه

پیرامون عریضه لیبرال‌‌های عرب و غربی برای «توقف “جنگ امپریالیستی” و اعدام‌ها در ایران»

و چرا حالا؟ چرا چنین بیانیه‌ای برای مثال در حمایت از قربانیان رژیم‌های حوزه خلیج فارس صادر نمی‌شود، در حالی که آن‌ها به طور کامل در این جنگ در جبهه تجاوز آمریکایی-اسرائیلی مشارکت دارند؟ قطعاً نقض حقوق بشر در ایران وجود دارد. ایران در کنار عربستان سعودی در صدر فهرست کشورهایی قرار دارد که محکومان را (صرف نظر از دلایل آن) اعدام می‌کنند. اما برخی از زندانیانی که از همدردی غرب برخوردارند، به اتهام ارتباط با اسرائیل یا خرابکاری به دستور آن محکوم شده‌اند. حقوق بشر به عنوان یک شعار، به دلیل اهداف صهیونیستی‌ آن در منطقه کاملاً فاش و رسوا شده است.

۲۰۲۶-۰۸-۲۵ ادامه

آیا دوران صبر استراتژیک ایران بدون بازگشت به پایان رسیده است؟

مذاکره برای توافق هسته‌ای در روزهای پایانی دوره اوباما، نشان‌دهنده جهل عمیق مذاکره‌کنندگان ایرانی است. ظریف و همکارانش نتوانستند درک کنند که حزب جمهوری‌خواه، حزبی که قدرت بسیار بیش‌تری نسبت به حزب ضعیف دموکرات دارد، به شیوه حزب دمکرات حکومت نمی‌کند. صبر استراتژیک فرض را بر این گذاشته بود که غرب، به گفته [ماکس] وبر، به طور پیوسته به سمت لیبرالیسم و عقلانیت حرکت می‌کند، و به‌زودی به اشتباه خود در برخورد با ایران پی خواهد برد. همین صبر استراتژیک بود که اشتهای اسرائیل را باز کرد؛ امروز ایران در جهتی کاملاً معکوس حرکت می‌کند...

۲۰۲۶-۰۸-۱۰ ادامه

نکاتی پیرامون اعلامیه استقلال آمریکا

پدران بنیانگذار، نخبگان طبقاتی و نژادی را تشکیل می‌دادند و نادیده گرفتن عموم جمعیت سفیدپوست (البته فقط مردان) برای آنها غیرممکن بود. عبارت معروف در مورد آرمان‌های بنیانگذار، که در شعار «زندگی، آزادی و جستجوی خوشبختی» (Life, Liberty and the pursuit of Happiness) تجسم یافته است، از «دو رساله حکومت» جان لاک گرفته شده است. لاک نوشت که هدف حکومت (یا به طور دقیق‌تر، حکمرانی) محافظت از «زندگی، آزادی و مالکیت» (life, liberty, and property) است. زمانی که توماس جفرسون اعلامیه را نوشت، با دقت این عبارت را ساخت، شاید برای این‌که آرمان‌های آمریکایی را صرفاً با دغدغه‌های مادی مرتبط نسازد.

۲۰۲۶-۰۷-۱۰ ادامه

گزینه‌های دولت‌های حوزه خلیج فارس محدود و گیج‌کننده است

ما دیگر نمی‌توانیم از یک نظام منطقه ‌ای در خلیج فارس یا از شورای همکاری خلیج فارس سخن بگوییم. آن دوران برای همیشه سپری شده است. مرگ ایده آمریکاییِ شورا زمانی بود که اسرائیل دوحه را بمباران کرد. بمباران دوحه ثابت کرد که چتر حمایتی آمریکا شامل حفاظت در برابر موشک‌های اسرائیل نمی‌شود. این، در کنار جنگ اخیر، همچنین نشان داد که امنیت و منافع اسرائیل بسیار مهم‌تر از هر ملاحظه دیگری در روابط آمریکا و کشورهای خلیج فارس است. گزینه آشتی با ایران نیز وجود دارد. عمان روی این گزینه قمار کرد و موفق شد، و قطر نیز کانال‌های ارتباطی خود را با تهران باز نگه داشت.

۲۰۲۶-۰۷-۰۲ ادامه

برای ترامپ چیزی جز تشدید تنش‌ها در فضای مجازی باقی نمانده است، زیرا گزینه نظامی معادله کلی را تغییر نمی‌دهد

زمانی که تمایل آمریکا برای پایان دادن به جنگ اثبات می‌شود، موضع مذاکراتی ایران تقویت می‌گردد. پرونده لبنان گواهی بر این مدعاست. هیچ کشوری تا کنون سرنوشت لبنان را به سرنوشت خود گره نزده است. وقتی رقیب شما به ضعف یا شکست خود اعتراف می‌کند، توانایی شما برای مطالبه بیش‌تر به طور خودکار افزایش می‌یابد و این امر اصرار ایران بر پیوند زدن لبنان به این مناقشه را توضیح می‌دهد. با این حال، کسانی که در رسانه‌های حوزه خلیج فارس یا ناتو کار کرده‌اند یا کار می‌کنند، با این موضوع مخالفند.

۲۰۲۶-۰۶-۲۸ ادامه

امارات متحده عربی بدتر از هیتلر و چنگیز خان

امارات از تجربه «آژانس امنیت ملی آمریکا» (که با جاسوسی الکترونیکی و رمزگشایی در سراسر جهان سر و کار دارد) الگوبرداری کرده و بر اساس آن یک الگوی سرکوبگر محلی ایجاد نموده است، و مستشاران و کارمندانی را از سرویس‌های اطلاعاتی اسرائیل و آمریکا برای آن به خدمت گرفته است. البته، چهره‌های رسانه‌ای، دانشگاهیان و هنرمندان کشور ما (اعم از زن و مرد) می‌خواهند ما در امارات چیزی جز آسمان‌خراش‌ها، یک چرخ‌وفلک غول‌پیکر (که به دلایل نامشخصی از کار افتاده است)، وزارت تسامح، وزارت سعادت و دیگر نمایش‌های این‌چنینی که توسط مشاوران شرکت‌های روابط عمومی غربی راه‌ انداخته شده‌اند، نبینیم.

۲۰۲۶-۰۵-۱۸ ادامه

جهان عرب پس از پایان جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران تغییر خواهد کرد

این بحث که پیمان ابراهیم، این توافق‌نامه‌ها اسرائیل را مهار خواهند کرد و تجاوزات آن را محدود خواهند کرد، به وضوح باطل شده است. پروژه شورای همکاری خلیج [فارس]، که توسط آمریکا و به نام خلیج برای مقابله با خطر ایران تأسیس شد، فروپاشیده است. ایران با پاسخ خود جهان را شگفت‌زده کرد. تضمین آمریکا برای محافظت از کشورهای خلیج فروپاشیده است. پروژه مداخله امپریالیستی آمریکا در این جنگ دچار عقب‌گرد بزرگی شد. ایران توانست ضربه اول را جذب کند و بر اساس یک طرح قوی و از پیش‌آماده‌شده پاسخ بدهد. لبنان به مذاکرات میان ایران و آمریکا گره خورده است و این تنها عنصر قدرت [آن] است.

۲۰۲۶-۰۵-۱۰ ادامه

بازی ترامپ با آتش

بازی با آتش، بازی خطرناکی است که تنها از عهده‌ قدرت‌های بزرگ یا قدرت‌های میانه‌ای برمی‌آید که در مانورهای سیاسی و غافلگیری‌های نظامی مهارت دارند. ترامپ از این بازی لذت می‌برد... ایران در این جنگ آموخت که موجودیت آن به عنوان یک نظام (و شاید به عنوان یک موجودیت ملی، با توجه به شرارت‌های پروژه صهیونیسم) در معرض تهدید است و اگر در تلافی کردن تردید کند، فرصت دومی نخواهد داشت. ایران تمام توان خود را به کار گرفت و با اتحاد مردمش در طول جنگ، آمریکا را غافلگیر کرد. این بار ترامپ تهدید کرد، اما قدرت او، هم از نظر سیاسی و هم از نظر اقتصادی، در حال افول است.

۲۰۲۶-۰۴-۲۸ ادامه

درباره «چهارشنبه سیاه» لبنان

حالِ اسرائیل را نمی‌توان از تاریخ آن جدا دانست، به‌ویژه از زمان ورود تروریسم به منطقه در دهه ۱۹۳۰ میلادی. این دولت اشغالگر دولتی است که: چاه‌های آب اعراب را مسموم کرده است؛ جان همه اعراب از هر نسل و جنسیتی را ناچیز می‌شمارد و بر صحنه‌های نابودی آن‌ها می‌خندد؛ از یهودیانِ ضدصهیونیست بیزار است؛ برای پیشبرد برنامه‌های خود، با یهودستیزان متحد می‌شود؛ به هیچ منشور یا توافق‌نامه‌ای احترام نمی‌گذارد و نقض آن‌ها را نشانه‌ای از قدرت و «اقتدار» تلقی می‌کند؛ در کنار غرب، یک نظام منطقه‌ای مبتنی بر استبداد را تحمیل می‌کند؛ در سراسر منطقه به تفرقه و جنگ‌های داخلی دامن می‌زند و هیزم بیار آتش آن‌هاست؛ حامل یک ایدئولوژی نژادپرستانه و استعماری است که نسبت به مسلمانان، مسیحیان عرب و یهودیان شرقی (مزراحی) کینه و تحقیر در دل دارد...

۲۰۲۶-۰۴-۱۰ ادامه