از ایران تا بولیوی: چپ بومی
یک بحران جهانی وجود دارد که نمود آن در این است که نخبگان شهری در شهرهای بزرگ جهان، محیطهایی بسیار مشابهی در سراسر دنیا ساختهاند و از یک زبان چپگرای اصلاحشده (که البته زبان چپِ مبارزه مسلحانه قدیمی نیست) استفاده میکنند. اوضاع همیشه اینگونه نبود... بدین ترتیب، مجله «ژاکوبن» به بولیوی یا ایران میآید تا با افراد خاصی گفتگو کند؛ افرادی که همان چیزی را به او میگویند که او دوست دارد بشنود، زیرا این بخشی از هویت سیاسی آنهاست. در نهایت، «ژاکوبن» در لاپاز و تهران پا به زمین میگذارد و با «خوزه» و «علیاکبر» صحبت میکند و آنها به او اطمینان میدهند که آنچه این مجله مینویسد درست است.
۲۰۲۶-۰۸-۰۳ ادامه