پنهان کردنِ فقرِ محتوا در پسِ پرچمها و جشنهای اول ماه مه…
«چپ» مأموریتِ خود مبنی بر تبدیلِ «جهانی دیگر» به گزینهای ملموس برای تودههای زحمتکش را بهکلی رها کرده است. اول ماه مه، روز وحدت و همبستگی طبقه کارگر، طبیعتاً از این زوالِ معنا آسیب دیده است. مسأله صرفاً اول ماه مه به معنای محدودِ کلمه نیست؛ اول ماه مه نمیتواند بارِ ۳۶۴ روزِ دیگر سال را به دوش بکشد. وقتی تنها یک روز از سال را به نام «کارگر» اعلام کنیم و [در بقیه روزها] با رویاهایِ سیاستِ بورژوازی همپیاله شویم، فرجامِ گریزناپذیر آن، نابودیِ خودِ اول ماه مه خواهد بود. نجاتِ اول ماه مه، به معنای نجاتِ سیاستِ انقلابی است.
۲۰۲۶-۰۴-۳۰ ادامه
