شی جین‌پینگ در دیدار با خالد، ولیعهد ابوظبی، چهار پیشنهاد برای حفظ و ارتقای صلح و ثبات در خاورمیانه ارائه کرد

صبح روز ۱۴ آوریل، رئیس‌جمهور شی جین‌پینگ در تالار بزرگ خلق در پکن با شیخ خالد بن محمد بن زاید آل نهیان، ولیعهد ابوظبی، دیدار و گفتگو کرد. شی جین‌پینگ خاطرنشان کرد که امارات متحده عربی شریک استراتژیک جامع چین است و چین همواره اهمیت زیادی برای توسعه روابط با امارات قائل بوده است. با تلاش‌های مشترک هر دو طرف، روابط چین و امارات توسعه سالم و پایداری داشته، اعتماد متقابل سیاسی عمیق‌تر شده، همکاری‌های عملی به‌طور پیوسته پیشرفت کرده و تبادلات مردمی غنی و متنوع بوده است.

بستر عینی و جدول زمانی پیشنهاد پنج ماده‌ای چین-پاکستان: زدن سر حاکمیت یک کشور در کجای شش اصل «ابتکار امنیت جهانی» چین می‌گنجد؟

در میان کشورها و سازمان‌های متعددی که خواستار آتش‌بس شده و فعالانه میانجی‌گری کرده‌اند، یک کشور به دلیل تلاش‌های دیپلماتیک آن، که کشورهای حاشیه خلیج فارس، سایر قدرت‌های بزرگ خاورمیانه و حتی چین و ایالات متحده را به هم متصل کرده، متمایز گشته است. در ده روز گذشته، این کشور ابتدا پیشنهاد میزبانی گفتگوهای ایران و آمریکا را مطرح کرد، سپس نشست چهارجانبه وزرای خارجه را با حضور ترکیه، مصر و عربستان سعودی برگزار نمود، و در آخرین روز ماه مارس، به طور مشترک با چین ابتکاری پنج‌بندی را تحت عنوان «یک توقف، دو گفتگو و سه تضمین» صادر کرد. این کشور پاکستان است. چرا پاکستان برای مداخله در میانجی‌گری تا این حد مشتاق است؟

عراقچی در گفت‌وگوی تلفنی با لاوروف درباره صدور قطعنامه از سوی شورای امنیت درباره ایران هشدار داد

عباس عراقچی وزیر امور خارجه، در تماس تلفنی با سرگئی لاوروف وزیر امور خارجه فدراسیون ضمن محکومیت تحرکات آمریکا و برخی کشورها در شورای امنیت برای اعمال فشار بر ایران، تاکید کرد که هرگونه اقدام تحریک‌آمیز متجاوزان و حامیان آن‌ها، از جمله در شورای امنیت سازمان ملل متحد در ارتباط با وضعیت تنگه هرمز، صرفاً موجب پیچیده‌تر شدن اوضاع خواهد شد. وی تاکید کرد صدور قطعنامه از سوی شورای امنیت در خصوص تنگه هرمز نه تنها هیچ مشکلی را حل نمی‌کند، بلکه خود به بخشی از مشکل تبدیل می‌شود.

فو چونگ، نماینده دائم چین در سازمان ملل: «چین با حملات ایران به کشورهای شورای همکاری خلیج [فارس] موافق نیست»

به گزارش وب‌سایت نمایندگی دائم چین در سازمان ملل متحد در تاریخ ۲ آوریل ۲۰۲۶، (۱۳ فروردین ۱۴۰۵)، فو چونگ، نماینده دائم چین در سازمان ملل، در نشست علنی شورای امنیت پیرامون همکاری‌های سازمان ملل متحد و شورای همکاری خلیج [فارس] سخنرانی کرد: «شورای امنیت مسئولیت اصلی حفظ صلح و امنیت بین‌المللی را بر عهده دارد و باید موضعی عینی، بی‌طرفانه و منصفانه اتخاذ کند. در شرایط کنونی، مجاز کردن کشورهای عضو به استفاده از زور به معنای مشروعیت بخشیدن به سوءاستفاده غیرقانونی از قدرت نظامی خواهد بود و ناگزیر به تشدید بیشتر تنش‌ها و پیامدهای جدی منجر خواهد شد.»

پیشنهاد پنج‌ ماده‌‌ای چین-پاکستان ماهیت سیاست خارجی «سوسیالیسم با ویژگی چینی» را نشان می‌دهد!

این پیشنهاد در ظاهر میانجی‌گرانه و در باطن یک بازتوزیع مسئولیت است که متجاوز و قربانی را هم‌سنگ می‌گذارد. اما برای فهم عمق این مشکل، باید از خود سند فراتر رفت و به رفتار چین در هفته‌های اخیر نگاه کرد – رفتاری که مستندات آن تصویری بسیار تیره‌تر از یک میانجی‌گر ناکارآمد به دست می‌دهد. واقعیت مستند این است که چین در روز اول حملات – ۲۸ فوریه – هیچ محکومیتی صادر نکرد. جلسه منظم وزارت خارجه چین به روال معمول برگزار شد، انگار که آمریکا و اسرائیل به یکی از شرکای جامع راهبردی پکن حمله نکرده‌اند. وقتی مشخص شد چین سکوت خواهد کرد، یک خبرنگار ایرانی در کنفرانس مطبوعاتی اعتراض کرد...

«غیرت» اصول‌سوارها نسبت به بیانیه مسکو و «بی‌‌غیرتی» آن‌‌ها نسبت به بیانیه ریاض!

تکرار ادعاهای بی‌‌اساس بیانیه «شی- شیوخ» درباره سیاست‌‌های منطقه‌‌ای ایران، از دهان رئیس‌‌جمهور فرانسه

همزمان با صدور بیانیه «شی-شیوخ»، آمریکا نسبت به گسترش «مشارکت» دفاعی ایران و روسیه هشدار داد

آیا منطقاً سیاست «برد-برد» چین با ایران و «برد-برد» آن با عربستان سعودی و اسراییل هم‌ساز است؟

چرا ایران برای تخلیه نارضایتی خود از بیانیه «شی-شیوخ» برموضوع جزایر سه گانه تمرکز نمود؟