فرانسه موج جدیدی از اعتصابات را تدارک می‌بیند

سندیکاهای فرانسه خواستار اعتصاب سراسری جدید و برگزاری روز اعتراض در ۲ اکتبر شدند. این تصمیم پس از دیدار با سباستین لکورنو، نخست‌وزیر جدید، که به گفته رهبران سندیکاها، هیچ پاسخ مشخصی به خواسته‌های طبقه کارگر ارائه نکرد، گرفته شده است. سازمان‌های کارفرمایی با اشاره به کسری بودجه رو به رشد فرانسه، از بسته‌های ریاضتی دفاع می‌کنند. طبق قوانین اتحادیه اروپا، کسری بودجه نباید از ۳ درصد تولید ناخالص داخلی تجاوز کند، اما کسری بودجه فرانسه تقریباً دو برابر این مقدار است.

سه روی سکه: قدرت، قتل و زندان تأمین مالی ‌شده توسط قذافی…

سارکوزی، رئیس‌جمهور سابق فرانسه، به اتهام دریافت بودجه انتخاباتی از قذافی به زندان محکوم شد. سارکوزی، همان فردی که در تاریخ به عنوان یکی از معماران قتل عامی شناخته می‌شود که در آن قذافی به دست باندها کشته شد. او از قذافی پول گرفت و به یک رهبر تبدیل شد و نقش اصلی را در قتل قذافی ایفا کرد. اگرچه امپریالیست‌هایی که با این حملات دولت لیبی را سرنگون کردند، کشور را به هرج و مرجی لاینحل کشاندند، اما قتل وحشیانه قذافی گام «نماد» کل این روند بود.

دو گزارش از اعتصابات و تظاهرات ضد-ریاضتی در فرانسه

کارگران در آموزش، حمل‌و‌نقل، ادارات عمومی و واحدهای مختلف صنایع سنگین، دیروز به سر کار نرفتند، به خیابان‌ها آمدند و خواستار دستمزد و شرایط کاری مناسب، و به طور کلی شرایط زندگی مناسب شدند. حتی داروخانه‌ها در اکثر شهرهای بزرگ تعطیل شدند، تئاترها نیز به دلیل مشارکت هنرمندان در بسیج تعطیل شدند.

«اومانیته» فرانسه: رمز موفقیت روزنامۀ رادیکال

«روزنامه ما تاریخی طولانی دارد. روزنامه در سال ١۹٠۴ توسط ژان ژاروس تأسیس شد… و بالاخره ده سال پیش از شروع جنگ جهانی اول زمانی که نظامی‌گری با شدت نگران‌کننده ای هم در فرانسه و هم در آلمان مسلط می‌شد، روزنامه پاسیفیست بود. قبل از جنگ، این روزنامۀ حزب سوسیالیست شد، پس از مرگ بنیان‌گذار آن و چرخش جنگ‌طلبانه سوسیالیست‌ها، «اومانیته» روزنامه حزب کمونیست شد،  این دیگر ارگان مرکزی حزب کمونیست فرانسه نیست.

دولت فرانسه در آستانه سقوط

چانه‌زنی در میان نیروهای بورژوازی برای «روز بعد» در مدیریت بربریت سرمایه‌داری در حالی شعله‌ور شده است که فرانسوا بایرو، نخست‌وزیر فرانسه، رأی اعتماد را از دست داد. به طور مشخص، مجلس ملی فرانسه با ۳۶۴ رأی مخالف و ۱۹۴ رأی موافق، سقوط دولت بایرو را تصویب کرد. بایرو به دنبال رأی اعتماد برای تصویب بودجه ضد-مردمی جدید فرانسه بود که در ماه ژوئیه ارائه کرد، و در آن اقدامات ریاضتی و کاهش نیازهای مردمی بر اساس نیازهای اقتصاد جنگی کشور پیشنهاد شده بود.

واکاوی امانوئل ماکرون فرانسه

دمیدن در آتش اسلام‌هراسی به وسیله ماکرون یک تلاش مذبوحانه برای کسب حمایت سیاسی، به ویژه از میان راست افراطی است. ماکرون حساب می‌کند که اسلام‌هراسی کلید به هیجان درآوردن هواداران راست افراطی است. امروز ماکرون یک سیاستمدار محاصره شده است. در دمکراسی‌ها، این وظیفۀ ویژۀ سندیکاها، کلیساها، روزنامه‌های محلی و دیگر نهادهای عمومی است که به تقویت انسجام اجتماعی و ارتقای مشارکت مدنی و پرورش احساس مسؤولیت‌های شهروندی کمک نمایند، اما این در فرانسه انجام نمی‌شود.

آیا فرانسه حلقه‌ ضعیف غرب است؟

اخیراً، در اخبار و تفسیرهای مربوط به وضعیت مالی و سیاسی فرانسه، به ویژه در مطبوعات آنگلوساکسون، مدتی است که از فرانسه به عنوان حلقه ضعیف اقتصادهای غربی یاد می‌کنند... با توجه به این چشم‌انداز، آیا توجیهی وجود دارد که فرانسه را از نظر سیاسی یا مالی، حلقه‌ ضعیف غرب بنامیم؟ خیر. در واقع، منظور شیپورچی‌های آنگلوساکسون سرمایه‌داری، هیولای بازار، و مترجمان داوطلب و حقوق‌بگیر آن‌ها در کشورهایی مانند کشور ما این نیست. آن‌ها از دستاوردهای اجتماعی که مردم فرانسه از دست دادن آن خودداری کرده‌اند، نگران هستند.

اعلامیه‌های فرانسه – انگلیس – کانادا پیرامون به رسمیت شناختن دولت فلسطین

هم‌زمان با تشدید بسیج‌های مردمی در محکومیت جنایات اسرائیل در غزه در سراسر جهان، تعدادی از دولت‌ها - عمدتاً در اردوگاه اورو-آتلانتیک - اکنون به نظر می‌رسد که از دولت نتانیاهو به خاطر نسل‌کشی و قحطی انتقاد می‌کنند؛ شرکای جرم در پوشش... اومانیسم - باشد که مردم هیچ اعتمادی نشان ندهند؛ هدف، ارتقای همان طرح‌های امپریالیستی برای «خاورمیانه جدید» است

گور و قدرت، با نگاهی به نقش میتران در به صحنه آوردن ژان ماری لو پن و حزب او

«نیروهای دمکراتیک سوریه» از آمریکا و فرانسه درخواست حمایت نظامی کردند، فرانسه گفت «ما به نیروهای دمکراتیک سوریه مدیونیم»