این خط به طرز چشمگیری در اظهارات فرانسیس طنینانداز است که «در قرنهای نخستین مسیحیت، شماری از متفکرین در تأملات خود پیرامون مقصد مشترک کالاهای تولیدشده یک بینش جهانی آفریدند. این بینش آنها را به این نتیجه رساند که اگر شخصی فاقد چیزهای ضروری برای زندگی است، به این دلیل است که شخص دیگری آن چیزها را مصادره کرده است.
۲۰۲۵-۰۴-۲۲ ادامه
حقیقت این است که فرانسیس مانند سلف خارقالعاده خود، پاپ لئو سیزدهم (که از ١۸۷۸ تا ١۹٠٣ رهبر کلیسای کاتولیک بود) بطور مشخص حکومت کامل بازار بر انسانها، سنگ بنای تئوری نئوکلاسیک میلتون فریدمن، آلن گریناسپن و بخش عمده نظام سیاسی آمریکا [و نظام جمهوری اسلامی ایران] را محکوم کرده است. او نوشت: «بعضیها به دفاع از تئوریهای چکیدن از بالا که تصور میکند رشد اقتصادی از طریق بازار آزاد، نهایتاً موفق به آوردن عدالت و شمول بیشتر در جهان خواهد شد، ادامه میدهند.…»
۲۰۲۵-۰۴-۲۲ ادامه
این فاکت غیرقابل انکار که سرمایهداری ذاتاً مولد فقر است سنگ بنای پراکسیس چپ را تشکیل میدهد. هر قدر با سروصدا افول چپ را اعلام کنند، هر قدر عربده جویانه پیروزی سرمایهداری و سقوط سوسیالیسم را جشن بگیرند، مادامکه این فاکت باقی است، مرکزیت پراکسیس چپ برای آزادی انسان باقی است. اظهار نظر پاپ فرانسیس، گرچه از یک منبع بسیار متفاوت و غیرمتعارف میآید، برسمیت شناختن این فاکت است که سرمایهداری ذاتاً مولد فقر است.
۲۰۲۵-۰۴-۲۲ ادامه