تارنگاشت عدالت – دورۀ سوم

منبع: کنفدراسیون بین‌المللی اتحادیه‌های کارگری

شاخص جهانی حقوق ۲۰۲۵

خاورمیانه و شمال آفریقا

 

خاورمیانه و شمال آفریقا هم‌چنان بدترین منطقه از نظر حقوق کارگران است و میانگین امتیاز کشوری آن ۴.۶۸ است که کمی بهتر از ضعیف‌ترین امتیاز ثبت‌شده ۴.۷۴ در سال ۲۰۲۴ است. این نشان می‌دهد که اکثر کارگران در معرض نقض سیستماتیک یا عدم تضمین حقوق اولیه کارگری قرار دارند.

در مصر، رویه‌های خودسرانه برای جلوگیری از ثبت اتحادیه‌ها استفاده شد. در لیبی، انحصار اتحادیه‌ای تحت رهبری دولت هم‌چنان به سرکوب توسعه یک جنبش اتحادیه‌ای مستقل ادامه داد. کارگران در قطر، عربستان سعودی و امارات متحده عربی با ممنوعیت‌های آشکار یا محدودیت‌های شدید در مورد آزادی تشکل و حق سازماندهی مواجه شدند – به ویژه بر کارگران مهاجر که بخش قابل توجهی از نیروی کار در این کشورها را تشکیل می‌دهند، تأثیر گذاشت.

درگیری و بی‌ثباتی سیاسی، کارگران در سوریه و یمن را از دسترسی به حتی اساسی‌ترین حقوق محروم کرده است. در یمن، فروپاشی نهادهای دولتی مستقیماً بر آزادی فعالیت اتحادیه‌های کارگری تأثیر گذاشته است، در حالی که در سوریه، تلاش‌های اولیه برای سازماندهی کارگران و بازپس‌گیری حقوق آنها پس از سقوط رژیم سرکوبگر بشار اسد آغاز شده است.

جنگ هم‌چنین بر ثبات بازار کار در اسرائیل و فلسطین تأثیر گذاشته است، جایی که هزاران کارگر – به ویژه کارگران فلسطینی – شغل خود را از دست داده‌اند و بیش از ۲۰۰۰۰۰ کارگر از دریافت دستمزد محروم شده‌اند.

عمان با بهبود رتبه خود از ۴ به ۳ در سال ۲۰۲۵، به دلیل مجموعه‌ای از اصلاحات مترقی کارگری با هدف تقویت گفتگوی اجتماعی و حل اختلافات، بارقه‌ای از پیشرفت را ارائه داد.

https://www.ituc-csi.org/global-rights-index