تارنگاشت عدالت – دورۀ سوم

پنج‌شنبه، ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۵
منبع: فدراسیون جهانی اتحادیه‌های کارگری
۲۲ چهارشنبه، آوریل ۲۰۲۶

بیانیه فدراسیون جهانی اتحادیه‌های کارگری برای روز جهانی کارگر ۲۰۲۶

 

جنبش جهانی کارگری و اتحادیه‌های رزمنده، صد و چهلمین سالگرد حماسه‌ شیکاگو در سال ۱۸۸۶ را با بانگ مبارزه پاس می‌دارند. آنان اول ماه مه، این مظهرِ نبردِ سترگ با بربریتِ سرمایه را، با رزم‌آوری طبقاتی و پیوند پولادینِ همبستگی انترناسیونالیستی گرامی می‌دارند. در آستانه‌ این روز بزرگ، فدراسیون جهانی اتحادیه‌های کارگری، این دیرپاترین سنگرِ کارگریِ جهان با تکیه بر اراده‌ ۱۰۵ میلیون زحمتکش، درودی گرم و رزم‌جویانه به پیشگاه تمامی پویندگان راه کار و نان و آزادی نثار می‌کند.

به مناسبت روز جهانی کارگر، فدراسیون جهانی اتحادیه‌های کارگری، این دیرپاترین سنگر رزمنده‌ طبقه کارگر که ندای بیش از ۱۰۵ میلیون زحمتکش را در سراسر گیتی بازتاب می‌دهد، درودی گرم و پیکار‌جویانه به سوی تمامی کارگران، کشاورزان و توده‌های رنج و نثار می‌کند.

آرمان‌ها و مطالبات پیشگامان جان‌برکف شیکاگو در سال ۱۸۸۶، امروز بیش از هر زمان دیگری زنده و ضرورتی گریزناپذیر است. بحران نظام سرمایه‌داری در حال تعمیق و فراگیر شدن است و شکاف نابرابری‌های اجتماعی به شکلی سهمگین دهان گشوده است. در حالی که آزادی‌های دموکراتیک و حقوق اتحادیه‌ای در سرتاسر جهان زیر ضربات هجوم قرار دارند، جنگ‌ها و مداخلات امپریالیستی بار دیگر در دستور کارِ قرار گرفته‌اند.

تحولات بین‌المللی بر این حقیقت صحه می‌گذارند که تخاصمات ژئوپولیتیک و اقتصادی در جهان، همچنان صلح و امنیت جهانی را مستقیماً تهدید می‌کنند و حتی خطر وقوع یک فاجعه‌ هسته‌ای را در پی دارند. جنگ‌های امپریالیستی، مداخلات، تحریم‌ها و محاصره‌های اقتصادی، نه تنها ادامه یافته بلکه شدت گرفته‌اند.

نسل‌کشی فلسطینی‌ها در غزه و ددمنشیِ تصورناپذیرِ رژیم اسرائیل، حمله‌ تحریک‌نشده و جنایت‌کارانه‌ ایالات متحده و اسرائیل علیه ایران، تهاجم به ونزوئلا و ربودن رئیس‌جمهور قانونی این کشور، تهدیدات تروریستی علیه کوبای سوسیالیستی و تلاش برای به زانو درآوردن اقتصاد و مردم آن از طریق محاصره‌ جنایت‌کارانه‌ انرژی، بار دیگر با تمام قوا، نفاق، بی‌شرمی و ذات ضدبشری امپریالیسم را در پیشگاه جهانیان عریان ساخته است.

هزینه‌های نظامی به شکلی انفجارآمیز رو به افزایش دارند، در حالی که نهادهایی همچون ناتو و اتحادیه اروپا با تشدید نظامی‌گری، «اقتصاد جنگی» را به عنوان فریب‌کارانه‌ترین راه برون‌رفت برای توسعه تبلیغ می‌کنند. در همین حال، از توده‌های مردم خواسته می‌شود تا بهای این جنون را با سیاست‌های ریاضتی جدید، خصوصی‌سازی‌های غارتگرانه و درهم‌شکستن دستاوردهای اجتماعی بپردازند.

همزمان، بحران انرژی، تورم و گرانیِ افسارگسیخته، همچنان در حال بلعیدنِ قدرت خرید و دسترنج کارگران است. در حالی که مزدها در بن‌بستِ انجماد گرفتار مانده‌اند، سودهای نجومیِ شرکت‌های چندملیتی و غول‌های انرژی سر به آسمان می‌زند.

پیامدهای این وضعیت نکبت‌بار، بیش از همه بر پیکر آسیب‌پذیرترین بخش‌های طبقه کارگر تازیانه می‌زند. زنان کارگر، جوانان و مهاجران با استثماری مضاعف، دستمزدهای ناچیز، ناامنی شغلی فزاینده و محرومیت از حق سلامت، آموزش و فرهنگ روبرو هستند. آنان نخستین قربانیانِ سیاست‌های ضدکارگری و مقررات‌زدایی از بازار کارند و در صف اولِ تهاجمِ بی‌رحمانه‌ سرمایه قرار دارند.

همزمان، بهداشت و ایمنی در محیط‌های کار به شکلی سیستماتیک به مسلخ برده شده است. کارفرمایانِ زالوصفت، تدابیر حفاظتی را تنها یک «هزینه» می‌پندارند و همین نگرش، به انفجار حوادث کار و مرگ‌ومیر زحمتکشان انجامیده است. هر روز، کارگران در محرابِ سودپرستیِ نظام، مجروح گشته یا جان شیرین خود را از دست می‌دهند تا بار دیگر، اولویت‌های تراژیک و ضدانسانی این نظام در برابر دیدگان همگان عریان شود.

دوران نوینِ دیجیتالی‌شدن و هوش مصنوعی، به‌جای آنکه در خدمت رفاه کارگران و تعالی جامعه باشد، به ابزاری برای تشدید استثمار، پایشِ پلیسیِ زحمتکشان و گسترشِ اشکالِ لرزانِ اشتغال بدل گشته است. ناامنی، مشاغلِ بی‌ثبات و درهم‌شکستنِ شیرازه‌ روابط کار، در حال فراگیر شدن است.

همزمان، سرکوبِ عریانِ دولت‌ها و کارفرمایان علیه صفوفِ مبارزه، شدتی مضاعف یافته است؛ فعالانِ سندیکایی تحت تعقیب قرار می‌گیرند، اعتصاب را به مسلخِ جرم‌انگاری می‌برند و آزادی‌های دموکراتیک را در غل و زنجیر می‌کنند. در این میان، مهاجران و پناهجویان نیز هدف گرفته شده‌اند تا هم‌چون نیروی کارِ ارزان به یغما بروند و قربانیِ نژادپرستی و استثمارِ بی‌حدومرز گردند.

رویاروی با این واقعیتِ تلخ، پاسخِ طبقه کارگر هرگز نمی‌تواند تسلیم و انفعال باشد. ما فریاد برمی‌آوریم و مطالبه می‌کنیم:

● افزایش دستمزدها و انعقاد قراردادهای دسته‌جمعی کار با تضمین تمامی حقوق

● تدابیر قاطع برای محافظت از معیشت در برابر گرانیِ لجام‌گسیخته و تورم

● حق همگانی بهره‌مند از درمان، آموزش و تأمین اجتماعیِ رایگان و دولتی

● کاهش ساعات کار، استخدام رسمی و پایدار، برچیدن اشکال لرزان و استثماریِ اشتغال و حمایتِ قاطع از کارگرانِ پلتفرم‌های دیجیتال

● برقراریِ موازینِ بهداشت و ایمنی در تمامی محیط‌های کار

● احترام خلل‌ناپذیر به حقوق سندیکایی و آزادی‌های دموکراتیک

● حمایت از مهاجران و برقراری حقوق برابر برای تمامی زحمتکشان

کارگران را با جنگ‌ها و تخاصماتِ صاحبان قدرت هیچ پیوندی نیست؛ برعکس، پیروزی و رهایی آنان تنها در گروِ اتحاد، همبستگی و مبارزه‌ مشترک است.

فدراسیون جهانی اتحادیه‌های کارگری از تمامی تشکل‌های صنفی می‌خواهد که هرگونه سازش و تسلیم را قاطعانه رد کنند؛ شعله‌های مبارزه را برافروزند و در هر کارخانه، هر بخش و هر کشور، علیه بربریتِ نظامِ «سودورزی و جنگ» سنگرهای مقاومت بنا کنند.

قدرت در سازمان‌دهی، و امید در مبارزه است.

به مناسبت اول ماه مه ۲۰۲۶، ما همگان را به بسیجِ رزم‌جویانه در سراسر جهان، تحت این شعار‌ها فرا می‌خوانیم:

● یا زندگی و نیازهای ما، یا سوداندوزیِ آنان! 

● نه به قربانی‌شدن در مسلخِ جنگ‌ها و سودهای سرمایه!

● کارِ با عزت، تضمین‌شده در پیمان‌های دسته‌جمعی! 

● تأمینِ نیازهایِ نوینِ توده‌هایِ کار و زحمت! 

همبستگی و انترناسیونالیسم، سلاحِ پولادینِ طبقه کارگر است!

بگذارید اول ماه مه امسال، نقطه عطفی در پیکار و ضدحمله بزرگِ ما باشد؛ برای جهانی پیراسته از جنگ‌ها و مداخلات امپریالیستی، و رها از تبعیض و استثمار فرد از فرد.

زنده باد اول ماه مه!

پاینده باد همبستگی انترناسیونالستی!

https://www.wftucentral.org/wftu-declaration-for-may-day-2026/