تارنگاشت عدالت – دورۀ سوم

شنبه، ۲ خرداد ۱۴۰۵
منبع:  guancha.cn
جمعه، ۲۲ مه ۲۰۲۶

سفر فشرده مودی به اروپا، صرفاً با هدف کاهش وابستگی به چین و آمریکا صورت می‌گیرد

مودی، نخست‌وزیر هند، جدول کاری بسیار فشرده‌ای را دنبال می‌کند.

او در هفته گذشته، به پنج کشور امارات متحده عربی، هلند، سوئد، نروژ و ایتالیا سفر کرد. نشریه «نیکِی آسیا» در ۲۲ مه با استناد به تحلیلگران اشاره کرد که سفر فشرده و برق‌آسای مودی به این کشورها، و نهایی کردن توافق‌نامه‌های همکاری متعدد در زمینه‌های فناوری، دفاعی، انرژی و سایر حوزه‌ها، صرفاً با هدف متحد کردن این کشورها برای کاهش وابستگی به چین و ایالات متحده انجام شده است.

مودی در پانزدهم این ماه، ابتدا برای نهایی کردن مسائل مربوط به تأمین انرژی به امارات سفر کرد، و سپس طی پنج روز بعد، عازم هلند، سوئد، نروژ و ایتالیا شد. نروژ عضو اتحادیه اروپا نیست، اما از متحدان نزدیک این اتحادیه به شمار می‌رود و مودی نخستین نخست‌وزیر هند است که پس از ۴۳ سال از نروژ بازدید می‌کند.

سفر وی به اروپا تنها ۱۰۰ روز پس از امضای رسمی توافق‌نامه تجارت آزاد میان هند و اتحادیه اروپا در ماه ژانویه صورت می‌گیرد. توافق‌نامه‌های امضاشده در این هفته دیگر به تجارت محدود نمی‌شوند، بلکه حوزه‌های متعدد همکاری از جمله تولید، فناوری، دفاع و انرژی را در بر می‌گیرند. مودی روز هجدهم مه در یک کنفرانس مطبوعاتی در اسلو (نروژ) اعلام کرد که روابط هند و اروپا وارد مرحله طلایی جدیدی از توسعه شده است.

هند روابط نزدیکی با فرانسه و آلمان برقرار کرده است. بسیاری از تحلیلگران بر این باورند که تحت تأثیر وضعیت سیاسی بین‌المللی کنونی، هند و کشورهای اروپایی گزینه‌ای جز تعمیق همکاری‌های خود ندارند.

در ۲۰ مه، نارندرا مودی، نخست‌وزیر هند، یک سفر رسمی به ایتالیا در رم داشت.

آشوک مالیک، از شرکای شرکت مشاوره راهبردی «آزیا گروپ» مستقر در آمریکا، می‌گوید ایالات متحده و چین در حال تبدیل شدن به «بازیگرانی دردسرآور» هستند، زیرا «یکی از دسترسی به بازار و دیگری از تأمین زنجیره تأمین به عنوان اهرم ژئوپلیتیک استفاده می‌کند.» او می‌گوید هند و اروپا «یکدیگر را به عنوان بخشی از تلاش‌ها برای ایجاد تاب‌آوری و تنوع‌بخشی می‌بینند.»

این گزارش خاطرنشان کرد که توافقات حاصل‌شده و اظهارات مودی در طول این سفر، همگی بازتاب‌دهنده تمایل هند برای رهایی از نفوذ چین و ایالات متحده و یافتن مسیر مستقل خود است.

در بخش فناوری، شرکت اِی‌اِس‌اِم‌اِل (ASML) غول تجهیزات تراشه‌سازی هلند، اعلام کرد که تجهیزات پیشرفته لیتوگرافی را در اختیار شرکت هندی «تاتا الکترونیکس» قرار خواهد داد تا به ایجاد نخستین کارخانه تولید تراشه این کشور در منطقه «دورا» در گجرات کمک کند. این همکاری مبیّن هدف هند برای تبدیل شدن به یکی از تولیدکنندگان بزرگ تراشه در جهان تا سال ۲۰۳۲ است.

هند و سوئد نیز به‌طور مشترک یک کریدور همکاری هوش مصنوعی در حوزه علم و فناوری ایجاد کرده‌اند تا مؤسسات پژوهشی، شرکت‌ها و استارت‌آپ‌ها را به یکدیگر متصل کنند؛ این کریدور بر همکاری‌های تحقیق و توسعه  در زمینه‌های هوش مصنوعی، فناوری پزشکی و حمل‌ونقل سبز تمرکز دارد.

در حوزه‌های دفاعی و انرژی سبز، سوئد و هلند روابط دوجانبه خود را به مشارکت استراتژیک ارتقا دادند، در حالی که ایتالیا یک مشارکت استراتژیک ویژه با هند برقرار کرد.

همکاری‌های دفاعی میان دو طرف رو به تعمیق بوده و الگوی قبلی که صرفاً بر خرید و فروش تسلیحات مبتنی بود، به‌تدریج به سمت تولید مشترک تغییر یافته است. شرکت دفاعی سوئدی «ساب» (Saab) کارخانه‌ای را در هند تأسیس کرده و نخستین شرکت بزرگ دفاعی خارجی است که تأییدیه کامل سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی را از هند برای تولید بومی توپ ضدتانک «کارل گوستاف ام۴» دریافت کرده است.

در سومین نشست سران هند و کشورهای شمال اروپا (نوردیک) که در نروژ برگزار شد، طرفین «مشارکت استراتژیک در زمینه فناوری سبز و نوآوری» را، که اولویت آن همکاری در حوزه‌های انرژی تجدیدپذیر، هیدروژن سبز، جذب کربن است، امضاء کردند.

سونال وارما، اقتصاددان ارشد «مؤسسه نامورا سیکوریتیز»، اظهار داشت که هند قصد دارد ساختار تأمین انرژی خود را در آینده بهینه‌سازی کند و این سفر با هدف تضمین امنیت انرژی در میان‌مدت و بلندمدت انجام می‌شود.

در ایتالیا، یعنی ایستگاه پایانی این سفر، «دالان اقتصادی هند-خاورمیانه-اروپا» (IMEC) در کانون توجه قرار دارد؛ دالانی که به عنوان جایگزینی برای طرح «کمربند و جاده» چین دیده می‌شود. بندر تریسته در شمال شرقی ایتالیا به مقصد نهایی اروپایی برای کالاهای هندی تبدیل خواهد شد.

گاریما موهان، پژوهشگر ارشد در صندوق مارشال آلمان، اظهار داشت: «هند دریافته است که سطوح مختلف پروژه‌های اروپایی از توانمندی‌های متفاوتی برخوردارند.» وی افزود که انتظار می‌رود تعمیق روابط دوجانبه حجم مبادلات تجاری قابل‌توجهی را ایجاد کند.

اتحادیه اروپا سومین شریک تجاری بزرگ هند است و تجارت دوجانبه کالا میان آن‌ها در سال گذشته به ۱۱۸ میلیارد یورو (۱۳۷ میلیارد دلار آمریکا) رسید که ۱۱.۱ درصد از کل تجارت خارجی هند را شامل می‌شود. پیش‌بینی می‌شود که تا سال ۲۰۲۵، هند به نهمین شریک تجاری بزرگ اتحادیه اروپا تبدیل شود و تجارت کالا با این کشور، ۲.۳ درصد از کل تجارت اتحادیه اروپا را به خود اختصاص دهد.

الکساندرا هرمن پراساد»، اقتصاددان ارشد در «مؤسسه آکسفورد اکونومیکس»، اظهار داشت که این سفر پیام دیپلماتیک آشکاری را ارسال کرد مبنی بر اینکه هند و اروپا به دنبال ایجاد یک سیستم همکاری گسترده‌تر هستند که حوزه‌های متعددی مانند تجارت، تحقیق و توسعه فناوری، امنیت انرژی، حاکمیت اقلیمی و ثبات زنجیره تأمین را در بر می‌گیرد.

در حال حاضر، بیش از ۶۰۰۰ شرکت اروپایی در هند فعالیت می‌کنند و به‌طور مستقیم برای ۳.۷ میلیون کارگر محلی اشتغال ایجاد کرده‌اند.

«سونیا پراشر»، دبیرکل اتاق بازرگانی اروپا در هند، گفت که سفر مودی همچنین این پیام را به شرکت‌های اروپایی مستقر در هند فرستاد که این کشور تمایل دارد یکپارچگی اقتصادی را بیش از پیش ارتقا دهد.

او پیشنهاد کرد شرکت‌های اتحادیه اروپا که در هند فعالیت می‌کنند، به‌جای انتظار برای اجرای رسمی توافق‌نامه، باید بلافاصله دست به کار شوند و با بهره‌گیری از فرصت‌های ایجادشده توسط این توافق‌نامه تجاری، زنجیره‌های تأمین و راهبردهای توسعه بازار خود را تنظیم کنند.

در طول این سفر، اورزولا فن در لاین، رئیس کمیسیون اروپا، خواستار تلاش برای تکمیل روند تصویب توافق‌نامه تجاری اتحادیه اروپا و هند تا پایان امسال شد.

شایان ذکر است که تلاش هند برای «خوداتکایی» پدیده جدیدی نیست. در سال‌های اخیر، هند به‌شدت در حال ارتقای «تولید داخلی» منابع انرژی جدید، از ماژول‌های خورشیدی گرفته تا باتری‌های قدرت و سیستم‌های ذخیره‌سازی انرژی بوده و تلاش کرده است تا «وابستگی خود به چین را کاهش دهد.» با این حال، واقعیت خیلی زود درس سختی به آن‌ها داد.

«بلومبرگ» گزارش داد که بخش باتری‌سازی یک نمونه بارز در این زمینه است. هند زمانی بر این باور بود که با تکیه بر وسعت بازار خود، وارد کردن برخی فناوری‌ها و تصویب سیاست‌های حمایتی و تشویقی از سوی دولت، می‌تواند به‌سرعت و آسانی صنعت بومی تولید باتری را توسعه دهد و به چین برسد.

اما واقعیت این است که جایگاه پیشتاز چین در صنعت باتری، صرفاً به دلیل تولید کم‌هزینه نیست، بلکه ناشی از سیستم زنجیره تأمین دیرینه، تجارب مهندسی و توانمندی‌های همکاری صنعتی این کشور است. از این رو، شرکت‌های هندی متوجه شده‌اند که هنوز نمی‌توانند بدون همکاری با چین به فعالیت خود ادامه دهند.

https://www.guancha.cn/internation/2026_05_22_818071.shtml?s=zwytt