تارنگاشت عدالت – دورۀ سوم
یکشنبه، ۱۲ بهمن ۱۴۰۴
منبع: «چپ»، پایگاه خبری حزب کمونیست ترکیه
نویسنده: جان کویومجو اوغلو
یکشنبه، ۱ فوریه ۲۰۲۶
محاصره ایران توسط آمریکا: چگونه کشورهای منطقه به بخشی از معماری حمله تبدیل شدند؟
پایگاه هوایی العدید در قطر
از ژانویه، ایالات متحده عملاً ایران را از طریق دریا، هوا و زمین محاصره کرده است.
افزایش قدرت نظامی واشنگتن در هفتههای اخیر فراتر از چیزی است که آنها ممکن است «بازدارندگی» بنامند. این ساختار، شامل ناوهای هواپیمابر، پایگاههای تهاجمی، سکوهای بمبافکن، سلمانههای دفاع موشکی و مراکز لجستیکی، محاصره نظامی مستقیم ایران را تشکیل میدهد.
این معماری صرفاً بر نیروی دریایی که ایالات متحده در منطقه مستقر کرده است، مبتنی نیست. کشورهای میزبان در منطقه، به ویژه کشورهای خلیج فارس، مستقیماً از طریق سرزمینها و زیرساختهای خود در این محاصره دخیل بودهاند.
محاصره دریایی: ناوهای هواپیمابر و قابلیت حمله پایدار
مرزهای جنوبی و جنوب شرقی ایران تحت فشار مستقیم نیروی دریایی ایالات متحده قرار دارند. یک گروه ضربت ناو هواپیمابر، به رهبری ناو هواپیمابر هستهای «آبراهام لینکلن»، خود را در خلیج عمان و خلیج فارس مستقر کرده و سواحل ایران را در برد مداوم حملات هوایی قرار داده است.
ناوشکنهای موشک هدایتشونده که ناو هواپیمابر را همراهی میکنند، به موشکهای کروز «تاماهاوک» قادر به حمله به اهداف نظامی و زیرساختی ایران در خشکی مجهزند. به گفته منابع نظامی، این عناصر برای حمله مستقیم اول و عملیات حمله عمیق مستقر شدهاند. با این حال، موقعیت زیردریاییها عمداً پنهان است.
ناو هواپیمابر «آبراهام لینکلن یواساس»
کشورهای خلیج فارس: منطقه حمله تهاجمی ایالات متحده
کشورهای خلیج فارس در قلب معماری حمله ایالات متحده علیه ایران قرار دارند. پایگاه هوایی «العدید» در قطر، علاوه بر اینکه بزرگترین پایگاه نظامی ایالات متحده در خاورمیانه است، به عنوان ستاد فرماندهی مرکزی ایالات متحده، جایی که عملیات هوایی علیه ایران برنامهریزی و مدیریت میشود، نیز عمل میکند.
در هفتههای اخیر، «العدید» شاهد افزایش قابل توجه عملیات سوختگیری هوایی بوده است، سامنههای دفاع هوایی «پاتریوت» و «تاد» در اطراف پایگاه تقویت شدهاند، و تخلیه برخی از پرسنل عملاً این تأسیسات را در وضعیت جنگی قرار داده است. علیرغم اعتراضات عمومی دولت قطر، عملکرد این پایگاه به وضوح نشان میدهد که ایالات متحده گزینههای نظامی خود را علیه ایران در آنجا متمرکز کرده است
تأسیسات ایالات متحده در بحرین، کویت، امارات متحده عربی و عربستان سعودی نیز بخشهای مکمل این ساختار هستند. بحرین میزبان ناوگان پنجم ایالات متحده است که مرکز فرماندهی عملیات دریایی در خلیج فارس را تشکیل میدهد، در حالی که کویت به عنوان انبار اصلی تدارکات سنگین زمینی و استقرار پرسنل عمل میکند. پایگاههای امارات متحده عربی و عربستان سعودی به حلقههای جداییناپذیر در زنجیره قدرت هوایی، رادار و دفاع موشکی تبدیل شدهاند. این کشورها نسبت به ایران بیطرف نیستند؛ آنها خط عقب محاصره نظامی ایالات متحده هستند.
مسیر غربی: فشار مستقیم از طریق اردن
جبهه غربی ایران از طریق اردن تحت فشار است. پایگاه هوایی «موفق السلطی» در اردن به یکی از مهمترین سکوهای حمله زمینی ایالات متحده تبدیل شده است که بدون مانع نگرانیهای سیاسی کشورهای خلیج فارس قابل استفاده است. جنگندههای F-۱۵E Strike Eagle که در آنجا مستقر هستند، با قابلیتهای حمله عمیق و هدفگیری زیرزمینی خود، مستقیماً غرب ایران را تهدید میکنند. این امر علاوه بر پایگاههای دریایی و خلیج فارس، محور حمله دومی را برای ایالات متحده فراهم میکند.
ترکیه: حلقه شمالی محاصره
در این معماری نظامی، ترکیه کمتر یک سکوی پرتاب مستقیم برای حملات و بیشتر جزئی از حلقه شمالی محاصره از طریق زیرساختهای ناتو و سامانههای هشدار اولیه است. پایگاه هوایی «اینجرلیک» در آدانا مدتهاست که به عنوان یک مرکز لجستیکی برای عملیات هوایی منطقهای ایالات متحده و ناتو عمل میکند، در حالی که تأسیسات راداری در «کورجیک» به عنوان بخشی از سپر موشکی ناتو که تحرکات موشکهای بالستیک ایران را رصد میکند، عمل میکند. این زیرساخت، اگرچه ترکیه را به یک عامل مستقیم حمله تبدیل نمیکند، اما آن را به عنوان یک عنصر ساختاری از محاصره نظامی اطراف ایران قرار میدهد.
عمان: دالان ترانزیت آرام
عمان، واقع در جنوب شرقی ایران، یکی از کشورهایی است که ایالات متحده مستقیماً پایگاههای بزرگی در آن ایجاد نمیکند، بلکه از طریق توافقنامههای دسترسی از آنها استفاده میکند. بنادر، حریم هوایی و تأسیسات لجستیکی آن برای نیروهای آمریکایی باز است. این مسیر مهم استراتژیک مشرف به دریای عرب به ایالات متحده اجازه میدهد تا بدون تکیه بر خلیج فارس، نیروهای خود را مستقر کند و بنابراین ایران را از نظر استراتژیک منزوی میکند.
دیگو گارسیا: مرکز بمباران امن
دورترین اما استراتژیکترین حلقه در این محاصره، دیگو گارسیا در اقیانوس هند است. در حالی که خارج از برد اکثر موشکهای ایران است، این جزیره به عنوان یک سکوی پرش امن برای قابلیتهای بمباران سنگین ایالات متحده عمل میکند. بمبافکنهای B-۲ و B-۵۲ میتوانند از این پایگاه از مهمات سنگرشکن علیه اهداف زیرزمینی عمیق استفاده کنند. در سناریوهایی که کشورهای خلیج فارس خطرات سیاسی را درک میکنند، دیگو گارسیا پتانسیل تبدیل شدن به مرکز اصلی حمله برای ایالات متحده را دارد.
پایگاه دیگو گارسیا و موقعیت آن در نقشه جهان
تدارک اقدامات تلافیجویانه توسط ایران
ساختار نظامی ایالات متحده در اطراف ایران صرفاً از عناصر تهاجمی تشکیل نشده است. سامانههای «تاد» و «پاتریوت» در سراسر خلیج فارس، با هدف محافظت از پایگاههای ایالات متحده در برابر قابلیتهای موشکهای بالستیک و پهپادهای ایران مستقر شدهاند. این نشان میدهد که ایالات متحده نیز در حال آماده شدن برای تلافی مورد انتظار پس از حمله است.
تصاویر ماهوارهای گرفته شده در ۲۶ ژانویه نشان میدهد که ارتش ایالات متحده در حال ارتقاء سیستمهای تسلیحاتی دفاع هوایی و موشکی خود در پایگاه هوایی علی السالم در کویت، از جمله پرتابگرهای موشک «پاتریوت» و سامانههای راداری AN/MPQ-۶۵ است. تصاویر ماهوارهای مشابهی نیز از سایر پایگاههای ایالات متحده در خاورمیانه دریافت میشود.
این میتواند منطقه را به درگیری مستقیم بکشاند
در حالی که کشورهای منطقه، از جمله ترکیه، به طور فعال در این معماری تهاجمی ایالات متحده مشارکت میکنند، ایران از نظر نظامی محاصره شده است.
اگرچه ساختار ایجاد شده برای حملات کنترلشده، مرحلهای و هدفمند طراحی شده است، چنین حملهای پتانسیل ایجاد یک واکنش زنجیرهای را دارد که نه تنها ایران، بلکه کل منطقه میزبان پایگاههای ایالات متحده را مستقیماً به درگیری میکشاند.