تارنگاشت عدالت- دورۀ سوم
جمعه، ۱۹ تیر ۱۴۰۵
منبع: الاخبار
نویسنده: اسعد ابوخلیل
دوشنبه، ۶ ژوئیه ۲۰۲۶
نکاتی پیرامون اعلامیه استقلال آمریکا
امروز، آمریکا سالگرد اعلامیه استقلال خود در سال ۱۷۷۶ را جشن میگیرد. (نگاهی دقیقتر به تاریخ نشان میدهد که امضاهای اعلامیه استقلال تا ماه اوت، نه ژوئیه، آن سال جمعآوری نشده بود.) این اعلامیه یک سند بنیادی است که به زبانی نوشته شده است که واقعگرایی سیاسی را با ضرورت ساختاری برای جلب نظر مردم، به معنای طبقاتی آن، ترکیب میکند. پدران بنیانگذار، نخبگان طبقاتی و نژادی را تشکیل میدادند و نادیده گرفتن عموم جمعیت سفیدپوست (البته فقط مردان) برای آنها غیرممکن بود. عبارت معروف در مورد آرمانهای بنیانگذار، که در شعار «زندگی، آزادی و جستجوی خوشبختی» (Life, Liberty and the pursuit of Happiness) تجسم یافته است، از «دو رساله حکومت» جان لاک گرفته شده است. لاک نوشت که هدف حکومت (یا به طور دقیقتر، حکمرانی) محافظت از «زندگی، آزادی و مالکیت» (life, liberty, and property) است.
پدران بنیانگذار واژه «مالکیت» را به «جستجوی خوشبختی» تغییر دادند، عبارتی که در وعدههای حکومت به مردم نوآورانه بود. البته این عبارت مبهم و کلی است و تعریف مشخصی ندارد. مورخان در مورد منشأ این عبارت و انتساب آن به کدام پدر بنیانگذار اختلاف نظر دارند. با این حال، عبارت «ابزار دستیابی و حفظ مالکیت» در اعلامیه استقلال ویرجینیا نوشته جورج میسون، که فقط چند هفته پیش از اعلامیه استقلال آمریکا بود، آمده است.
زمانی که توماس جفرسون اعلامیه را نوشت، با دقت این عبارت را ساخت، شاید برای اینکه آرمانهای آمریکایی را صرفاً با دغدغههای مادی مرتبط نسازد. آزادی، بهویژه، به معنای آن چیزی نبود که امروز آن را میفهمیم: این آزادی مستلزم تداوم وجود بردهداری، محرومیت از حقوق سیاسی زنان و سلب حق رای از سفیدپوستان غیرمالک بود. هرگز به بومیان آمریکا اشاره نشد. این اعلامیه به طور همزمان اعلامیه استقلال نژادی برای مهاجران سفیدپوست و حذف قانون اساسی و قانونی حقوق بومیان آمریکا بود، که عملاً بردگان و زنان را از نظام سیاسی و اندیشه کنار گذاشت. آمریکاییها به نظام سیاسی خود افتخار میکنند و آن را الگوی نهایی سیاسی میدانند.
طبق نظرسنجیهای «مرکز تحقیقات پیو»، بین ۲۰ تا ۳۵ درصد از آمریکاییها معتقدند که آمریکا «تنها کشور واقعاً دموکراتیک در جهان» است. از ۳۸ سال تدریس به دانشجویان دانشگاه در اینجا، میدانم که آنها اغلب از شنیدن اینکه بیش از ۱۰۰ کشور دموکراتیک در جهان وجود دارد، شگفتزده میشوند. لبنان (با تمام کاستیها و نواقص خود) یکی از آنهاست.