تارنگاشت عدالت – دورۀ سوم
چهارشنبه، ۲۷ خرداد ۱۴۰۵
منبع: دنیای جوان
نویسنده: کریستین استملر
چهارشنبه، ۱۷ ژوئن ۲۰۲۶
واکنشها به توافق ایران
اندکی صلح
واکنشهای دولت آلمان به توافق آمریکا و ایران از محتاطانه مثبت تا بدبینانه متغیر است. «حزب چپ» خواستار اعزام دیپلماتها به جای کشتیهای جنگی است.
طلوع خورشید بر فراز تنگه هرمز (مسندام، ۱۵ ژوئن ۲۰۲۶)
دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، بارها از پایان قریبالوقوع جنگ ایران سخن گفته است. بنابراین جای تعجب نیست که واکنشهای آلمان به آخرین «توافق» ترامپ– چارچوب توافقی که روز یکشنبه بین ایالات متحده و ایران اعلام شد – نسبتاً خاموش یا همراه با تردید بود. اگرچه این توافق به طور کلی مورد استقبال دولت آلمان، احزاب حاکم و آپوزیسیون قرار گرفت، بسیاری از پرسشها بیپاسخ ماندند. یوهان وادفول، وزیر امور خارجه (از اتحادیه دموکرات مسیحی)، تمایل آلمان برای شرکت در عملیات مینروبی در تنگه هرمز را مجدداً تأیید کرد، اما شرایط مشخصی را نیز مقرر داشت.
فریدریش مرتس، صدراعظم آلمان (از اتحادیه دموکرات مسیحی آلمان)، روز دوشنبه، پیش از عزیمت به اجلاس «گروه هفت» در اویان فرانسه، درباره توافق حاصل از مذاکره که قرار است روز جمعه امضا شود، اظهار نظر کرد. مرتس با آگاهی از ترتیب صحیح وقایع گفت: «من به رئیسجمهور ترامپ و طرف ایرانی به خاطر این پیشرفت دیپلماتیک تبریک میگویم.» با این حال، او افزود که باید اطمینان حاصل شود که «ایران به طور قابل تأیید و دائمی برنامه هستهای نظامی خود را پایان میدهد.» یورگن هاردت، سخنگوی سیاست خارجی گروه پارلمانی «اتحادیه دموکرات مسیحی/اتحادیه سوسیال مسیحی»، صبح همان روز در «رادیو دویچهلاندفونک» اظهار داشت که مذاکرات پرامون «توافق واقعی» میتواند در هفتههای آینده آغاز شود، مشروط بر اینکه «خصومتها از هر دو طرف متوقف شود» و تنگه هرمز باز شود. با این حال، هاردت هشدار داد که «شیطان در جزئیات است».
آدیس احمدوویچ، کارشناس سیاست خارجی «حزب سوسیال دموکرات»، به «تی-آنلاین» گفت که به نظر او «رفتار دمدمی ترامپ بالاخره به پایان خود نزدیک میشود.» با این حال، این توافق «دلیلی برای اعلام مرتب بودن همه چیز» نبود. در نهایت، عامل حیاتی نه خودِ اعلام توافق، بلکه این است که آیا این توافق «قابل اعتماد، قابل تأیید و به طور دائم قابل اجرا» است یا نه. سیمتیه مولر، نایب رئیس گروه پارلمانی «حزب سوسیال دموکرات»، تأکید کرد که «نقطه اصلی اختلاف» – برنامه هستهای ایران – هنوز نیاز به مذاکره دارد. او خواستار «آمادگیهای مشخص برای مشارکت ما» شد.
فرانسیسکا برانتنر، رئیس «حزب سبزِ» جنگطلب، نیز «آرامش خاطر» خود را از اینکه «به نظر میرسد مسیری برای آتشبس وجود دارد» ابراز کرد. او آشکارا از روند جنگ تجاوزکارانه آمریکا و اسرائیل ناامید شده و نتیجه آن را «فاجعهبار» و توافق نوظهور در مورد برنامه هستهای ایران را «احتمالاً بدتر از وضع موجود قبل از جنگ» خوانده است. علاوه بر این، او معتقد است که حکومت رهبری در تهران «احتمالاً بیشتر تثبیت شده است» و سرکوب علیه مردم ایران «در اوج خود» است. برانتنر از اینکه مرتس این را به عنوان «یک پیشرفت دیپلماتیک» ارزیابی میکند، ابراز ناراحتی کرد.
با این حال، به نظر میرسد رهبری «حزب چپ »بیشتر نگران رنج مردم است. اینس شورتنر روز دوشنبه از «نشانهای مهم برای مردم منطقه» صحبت کرد. با این حال، او افزود که «هنوز کاملاً مشخص نیست که اوضاع چگونه پیش خواهد رفت.» او نیز با استفاده صدراعظم از اصطلاح «پیشرفت» مخالفت کرد و آن را «کاملاً نگرانکننده» دانست. شورتنر در مورد استقرار برنامهریزیشده مینروبهای آلمانی ابراز تردید کرد. او پیشنهاد کرد که «استقرار دیپلماتها» معقولتر خواهد بود. اگرچه مهم است که مینها پاکسازی شوند تا حملونقل از سر گرفته شود، او استدلال کرد که «ایرانیها خودشان میتوانند این را انجام دهند.»
رودریش کیسوتر، از اعضای تندرو «حزب دموکرات مسیحی»، به ویژه از چارچوب توافق اعلام شده انتقاد تندی کرد. او در مصاحبه با «تی-آنلاین» نتیجه مذاکرات را یک «فاجعه» و «اعلام ورشکستگی سیاست امنیتی» توصیف کرد. او ترامپ را متهم کرد که «به محض تهدید یک رژیم بیرحم» تسلیم میشود و «منافع امنیتی بلندمدت را فدای یک پیروزی سریع در روابط عمومی میکند». کیسوتر این توافق را «خیانت بیسابقه به مردم ایران» خواند. او افزود که این توافق «به طور غیرمستقیم از ماشین جنگی پوتین حمایت میکند» و «به دلیل فقدان تضمینهای سخت و قابل تأیید»، راه را برای توسعه بمب هستهای ایران کاملاً باز میگذارد.
با توافق پیرامون تفاهمنامه، مشارکت نیروهای مسلح آلمان در مأموریت در تنگه هرمز، که هفتههاست برای آن آماده میشوند، محتملتر میشود. وادفول، وزیر امور خارجه، روز سهشنبه در مصاحبه با «برنامه صبحگاهی» شبکه «آ.آر.دی» اظهار داشت که آلمان منافع اقتصادی و امنیتی دارد و به همین دلیل است که این خط کشتیرانی باید بازگشایی شود. با این حال، ابتدا باید مشخص شود که دیگر هیچ خصومتی وجود ندارد. و دولت آلمان باید دقیقاً بداند که این توافقنامه شامل چه مواردی است. توماس رووکامپ (از اتحادیه دموکرات مسیحی)، رئیس کمیسیون دفاع، نیز تأکید کرد که تصمیم در مورد استقرار در تنگه هرمز «قوباً به متن نهایی توافقنامهها بستگی دارد».
https://www.jungewelt.de/artikel/524396.reaktionen-auf-iran-abkommen-ein-bisschen-frieden.html