تارنگاشت عدالت – دورۀ سوم
پنجشنبه، ۱۳ فروردین ۱۴۰۵
منبع» «چپ» (soL)
شنبه، ۲۸ مارس ۲۰۲۶
اتحاد کاتولیک – حزبالله در دره بقاع: «واتیکان دعا کرد، اما آنها برای محافظت از ما خون دادند»
مردم «رأس بعلبک»، که یک شهر مسیحینشین در لبنان است، اتحاد «غیرمعمول» خود با حزبالله را توصیف کردند؛ گروهی که درختهای کریسمس برپا میکند و از کلیساها و شهر آنها محافظت میکند: «حزبالله برای محافظت از ما خون داد. پاپ فقط دعا کرد.»
رأس بعلبک شهری است در دره بقاع لبنان، جایی که روستاهای مسیحی، سنی و شیعه در کنار هم زندگی میکنند. این شهر که دارای دو کلیسای بیزانسی است، محل سکونت حدود ۶۰۰۰ کاتولیک است.
مردم شهر از دیرباز با حزبالله همکاری داشتهاند. در واقع، رابطه حزبالله و مسیحیان رأس بعلبک آنقدر نزدیک است که درخت کریسمس شهر هر سال توسط حزبالله تهیه میشود.
رهبر شهر، رفعت نصرالله، میگوید: «رابطه شهر و حزبالله قویتر از رابطه با پاپ است» و ادامه میدهد:
«واتیکان هیچ کاری برای ما نکرد، اما حزبالله برای محافظت از ما خون داد. دعا تمام چیزی است که پاپ دارد.»
یک چیر در خانه نصرالله جلب توجه میکند: صلیبی بر دیوار اتاق آویخته شده است. درست در کنار آن صلیب، تصویری از حسن نصرالله، دبیرکل حزبالله قرار دارد که در سال ۲۰۲۴ توسط اسرائیل ترور شد (با وجود تشابه نام خانوادگی، آنها با هم نسبتی ندارند).
زمانی که خبرنگاران روزنامه انگلیسی «تلگراف» به رأس بعلبک رفتند، جنگندهها و پهپادهای اسرائیلی در حال حمله به مواضع حزبالله در تپههای غرب این شهر بودند.
رفعت نصرالله
رأس بعلبک در دامنه رشتهکوه قلمون، در چند کیلومتری مرز سوریه واقع شده است. موقعیت این شهر تهدیدها و خطرات خاصی را نیز به همراه دارد.
به عنوان مثال، در بازه زمانی بین سالهای ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۷، هنگامی که جنگ داخلی در سوریه شدت گرفت، «داعش» پس از تهدید به محو کردن این روستا از روی نقشه و گردن زدن ساکنان کاتولیک آن، حملات مختلفی را انجام داد.
شهر راس بعلبک
این تهدیدها و حملات، مردم رأس بعلبک و حزبالله را برای اولین بار به هم نزدیک کرد. نصرالله نبردی را که آنها به همراه حزبالله علیه «داعش» انجام دادند، اینگونه توصیف میکند:
«اولین حمله از روستایی به نام ‘قصر’ در سوریه، که تنها ۷ کیلومتر با اینجا فاصله دارد، آغاز شد. داعش از تپهها عبور کرد و به حاشیه روستا رسید، برخی از کارگران ما را ربود و آنها را شکنجه کرد. در ابتدا، فقط حزبالله و اهالی روستا علیه سلفیها جنگیدند. ما با موشک و راکت میجنگیدیم. بسیاری مجروح شدند و برخی جان باختند. من خودم بر اثر اصابت ترکش خمپاره به پشتم تا پای مرگ رفتم.»
حزبالله که هزاران شبهنظامی را برای حمایت از رژیم بشار اسد به سوریه اعزام کرده بود، زمانی که تهدید داعش به خاک لبنان سرایت کرد نیز به سرعت وارد عمل شد.»
نصرالله همچنین توضیح میدهد که پس از اولین حمله «داعش» به خاک لبنان در سال ۲۰۱۳، حزبالله بلافاصله برای دفاع از اهالی روستا بسیج شد؛ برخلاف ارتش لبنان که تنها سالها بعد وارد این درگیری شد.
نصرالله میگوید: «ارتش ضعیف بود. فرمانده ارتش در آن زمان مقتدر نبود. حمایت سیاسی برای جنگ وجود نداشت. اما آنها در سالهای ۲۰۱۵ و ۲۰۱۷ کمک کردند.»
نگرانی از احمد شَراع: «حیوان وحشی تغییر نمیکند»
درگیری مداوم بین حزبالله و اسرائیل، موضع متمایل به تلآویوِ دولت تحریرالشام در سوریه و تنشهای میان حزبالله و تحریرالشام، باعث نگرانی مردم رأس بعلبک شده است.
افکار عمومی بر این باور است که احتمال حملات مجدد، به ویژه از سوی گروههای سلفی سوریه، نباید دستکم گرفته شود.
این واقعیت که احمد شَراع (که قبلاً با نام ابومحمد الجولانی شناخته میشد)، رهبر جبهةالنصره که در سالهای اخیر با حزبالله در سوریه جنگیده بود، اکنون در رأس دولت تحریرالشام (دولت جدید سوریه پس از اسد) قرار دارد، یکی از دلایل افزایش این نگرانیهاست. نصرالله (رهبر محلی شهر) درباره شَراع میگوید: «تاریخ خود گواه است. ما ضربالمثلی داریم که میگوید «حیوان وحشی را نمیتوان تغییر داد؛ او همان چیزی است که هست. و او اکنون در مرز ماست.»
حملات و نگرانیهایی که بهویژه از سوی اسرائیل آغاز شده، مسیحیان رأس بعلبک و حزبالله را بیش از هر زمان دیگری با هم متحد کرده است؛ تا جایی که نصرالله آشکارا میگوید: «اسرائیل دشمن اصلی ماست… حزبالله دوست ماست.»
«ما با پیروان اپستین در جنگ هستیم»
و احمد، یک شیعه ۳۰ ساله از روستایی تحت کنترل حزبالله در پایین دره میگوید که آتشبس میان لبنان و اسرائیل، که هزاران بار نقض شد، وحشیانهترین بخش جنگ بود:
«هر روز آتشبس نقض میشد. بمبها جلوی خانههایمان سقوط میکردند و پهپادها همیشه بالای سرمان بودند. مادرانی بودند که کشته شدن فرزندانشان را مقابل چشمان خود دیدند و کودکانی که شاهد کشته شدن والدینشان بودند. اسرائیلیها تماس میگرفتند و میپرسیدند: «میخواهی با خانوادهات بمیری یا تنها؟» سپس آنها [غیرنظامیان] بیرون میرفتند و مقابل چشمان فرزندانشان کشته میشدند. این کار چقدر شجاعت میطلبد؟ و چقدر قساوت؟»
نیروهای موقت سازمان ملل متحد در لبنان (یونیفیل) بیش از ۱۰,۰۰۰ مورد نقض آتشبس توسط اسرائیل را در این دوره ثبت کردند، که شامل نقضهای هوایی و زمینی بود. مقامات لبنانی نیز گزارش دادند که تنها در ۱۲ ماه نخست، ۳۳۱ نفر کشته و ۹۴۵ نفر مجروح شدند.
این وضعیت افراد بسیاری، از جمله احمد، را دچار آسیب روانی کرد. احمد میگوید: «ما با پیروان اپستین در جنگ هستیم؛ افرادی که کودکان را میخورند، سرخ میکنند و به آنها تجاوز میکنند. آنها هیولا و جانور هستند؛ آنها انسان نیستند. اما بدتر از همه این است که همینها کسانی هستند که بر جهان حکومت میکنند.»
«چطور میتوانیم اکنون در کنارحزبالله نباشیم»
اما آیا آنها نگران این نیستند که رابطه روستای مسیحینشین راس بعلبک با حزبالله، آن هم در زمانی که ارتشهای اسرائیل و لبنان برای خلع سلاح کردن حزبالله تلاش میکنند، این روستا را به خطر بیندازد؟
پاسخ نصرالله روشن است: «نه»
نصرالله پرسید: «ما بهعنوان مسیحیان این منطقه، چگونه میتوانیم در کنار حزبالله نایستیم؟» و سخنان خود را اینگونه به پایان رساند:
«آنها از کلیساهای ما محافظت میکنند. آنها در مبارزه با داعش به ما کمک کردند. در دوران کرونا، در بیمارستانهایشان به ما خدمات درمانی رایگان دادند. وقتی برق نبود، به ما ژنراتور دادند. آنها حتی در ایام کریسمس برای ما درخت کریسمس برپا کردند. چطور میتوانیم اکنون در کنار آنها نایستیم؟»