عصر ایران
۱۵ فروردین ۱۴۰۴
بیانیه فعالان جامعه مدنی ایران در واکنش به تهدیدات دولت آمریکا / هشدار در قبال تبعات تجاوز به ایران
عصر ایران- ۳۰۰ کنشگر سیاسی، مدنی، فرهنگی و رسانهای ایران در نامۀ سرگشودهای خطاب به دبیرکل سازمان ملل به تهدیدات آمریکا واکنش نشان دادند. متن نامه از این قرار است:
آقای آنتونیو گوترش
دبیرکل محترم سازمان ملل متحد
رونوشت: کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل.
با سلام و احترام
این بیانیه از سوی صدها تن از استادان دانشگاه، حقوقدانان و وکلا، مدافعان حقوق بشر، روزنامهنگاران، فعالان سیاسی مستقل تنظیم شده است که شامل عده ای از منتقدین سیاست های حاکمیت هم می شوند و برخی طعم حبس یا محرومیتهای گوناگون را چشیدهاند. مخاطب این نامه، ابتدا دبیرکل و مجمع عمومی و کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد، سپس دولتمردان آمریکا، ملت آمریکا و افکار عمومی جهانیان است.
تجربهی تاریخی ایران در مواجهه با جنگ
ما تجربهی ۸ سال جنگ در برابر رژیم صدام حسین را داریم که حتی زمانی که متوسل به حمله شیمیایی شد، مورد حمایت همه قدرتهای جهانی بود. هنوز عدهی زیادی از آثار آن حملات شیمیایی که تأمینکنندهی آن دولت آلمان بود، رنج میبرند. این جنگ صرفاً با رژیم صدام نبود، زیرا او نیروی نیابتی قدرتهای شرق و غرب بود و حمایت تسلیحاتی و سیاسی میشد.
ما مصائب جنگ را لمس کردهایم و مایل به جنگی دوباره نیستیم. ایران در سدهی اخیر آغازگر هیچ جنگی نبوده، اما تجربهی گذشته نشان داده است که اگر مورد تجاوز بیگانه قرار گیرد، با تمام قوا در برابر آن میایستد.
مسئلهی هستهای و برجام
سیاستهای دوگانه غرب، که برنامه هستهای صلح آمیز ایران را که تحت نظارت آژانس بوده تهدید جلوه میدهد اما تسلیحات هستهای اسرائیل را که عضو ان پی تی و تحت هیچ نظارتی هم نیست نادیده میگیرد، نهتنها ایران را تحت فشار قرار داده، بلکه به گسترش افراطگرایی نیز دامن زده است. توافق برجام دست یافت. اما دولت ترامپ بدون هیچ دلیل موجهی از این توافق خارج شد، در حالی که ایران همچنان به برجام پایبند ماند. دولت ایالات متحده علاوه بر خروج از برجام، شدیدترین تحریمها را به ملت ایران تحمیل کرد که محرومیتهای دارویی، حیاتی و صنعتی کشور را در بر میگرفت.
موضع منتقدان داخلی دربارهی دموکراسی و مداخلهی خارجی
ما، با وجود انتقاداتی که به حاکمیت و سیاستهایش داریم، بر این باوریم که استقلال، امنیت و دموکراسی ایران باید توسط خود مردم و بدون مداخله خارجی شکل گیرد. دموکراسی با مداخله قدرتهای بیگانه به دست نمیآید، آنهم از سوی قدرتهایی که آشکارا خوی جباریت نشان میدهند و از رژیم جنایتپیشهی اسرائیل حمایت میکنند و سلاحهای پیشرفته و حمایتهای مالی و سیاسی را در پشتیبانی از آن ارسال میکنند در حالی که نسل کشی اسراییل از سوی تمام نهادهای بین المللی حقوق بشر و دیوان بین المللی کیفری محکوم شده و با اعتراضات مردمی و دانشجویی گسترده در امریکا و اروپا مواجه گردیده است.
ملت ایران با تاریخی کهن و بسیار قدیمیتر از اکثر کشورهای کنونی جهان، که هگل میگوید «تاریخ جهانی با ایران آغاز میشود» و کانت و نیچه و بسیاری از اندیشمندان بزرگ از تاریخ درخشان آن میگویند، نیازی به دلسوزی چنین نیروهایی ندارد.
نگرانی برای صلح جهانی
ما فقط نگران ایران نیستیم، بلکه نگران صلح جهانی هستیم. در ۱۵ ماه گذشته، رژیم اسرائیل در عریانترین شکل، تمام هنجارهای حقوق بشری و قواعد حقوق بشردوستانه بینالمللی و ارزشهای صلح، دموکراسی و انسانیت و اعتبار نهادهای بینالمللی را زیر پا گذاشته و با حمایت آمریکا و برخی دولتهای اروپایی به نقض حقوق بشر ادامه داده است.
اکنون با فردی در رأس دولت آمریکا مواجه هستیم که برخلاف ادعای صلح در دورهی رقابتهای انتخاباتی، میخواهد مسائل بینالمللی را با زور و بمب و جنگ حل کند. رفتارش درباره گرینلند، کانادا، اروپا، اوکراین، غزه نیز نشان می دهد به جای دیپلماسی و ادبیات حقوقی، از ادبیات زور استفاده می کند. او چندبار گفته است ایران یا مذاکره میکند یا بمباران میشود. این اظهارات نقض آشکار منشور ملل متحد و تهدیدی برای صلح جهانی است.
اعلام موضع
ما امضاکنندگان این بیانیه، برای دفاع از ایران، دفاع از انسانیت، دفاع از صلح جهانی، در صورت هرگونه تعرض به ایران، فارغ از اختلاف دیدگاههای خود با حکومت، با تمام قدرت از کشورمان دفاع میکنیم و از همهی جهانیان میخواهیم در برابر جنایات دولت اسراییل و تهدیدهای جنگ طلبانه دولت جدید آمریکا ایستادگی کنند.
تجاوز به ایران و هر اقدامی علیه توان دفاعی کشور ما، دیگر اقدامی علیه حکومت نیست، بلکه اقدامی علیه ملت ایران است و منطقه را به آشوبی بزرگ کشیده و جهان را متضرر خواهد کرد.
امضا کنندگان بیانیه
۱- سید محمد مهدی جعفری (استاد دانشگاه، پژوهشگر حوزه قرآن و نهجالبلاغه)
۲- دکتر محمدرضا ضیایی بیگدلی (استاد حقوق بینالملل دانشگاه علامه طباطبایی)
۳- حجتالاسلام احمد منتظری (مسؤول دفتر مرحوم آیتالله منتظری)
۴- دکتر سعید معیدفر (رئیس انجمن جامعهشناسی ایران)
۵- عمادالدین باقی (از انجمن دفاع از حقوق زندانیان، نویسنده، کنشگر و پژوهشگر حقوق بشر، مدرس دانشگاه)
۶- حسین کمالی (استاد تمام دانشگاه بینالمللی هارتفورد)
۷- محمد عطایی (استاد تاریخ، دانشگاه ماساچوست)
۸- دکتر ژالۀ شادیطلب (استاد جامعهشناسی دانشگاه)
۹- دکتر علیرضا علویتبار (پژوهشگر و استاد بازنشسته دانشگاه)
۱۰- دکتر جعفری قنواتی (استاد دانشگاه و مدیر دانشنامه فرهنگ مردم)
۱۱- دکتر میرطاهر موسوی (استاد جامعه شناسی دانشگاه)
۱۲- دکتر مرتضی فرجی (استاد بازنشسته دانشگاه)
۱۳- سعید منتظری (کنشکر سیاسی و مدنی، فرزند آیتالله منتظری)
۱۴- ماشاءلله شمس الواعظین (رییس انجمن صنفی روزنامه نگاران ایران/ نهاد فراگیر صنفی در محاق)
۱۵- محمد احصایی ( هنرمند برجستۀ خوشنویسی)
۱۶- سهیل محمودی (شاعر و نویسنده)
۱۷- مصطفی بادکوبهای هزاوهای (شاعر)
۱۸- دکتر علی اکبر گرجی (استاد حقوق دانشکاه)
۱۹- دکتر تقی آزاد ارمکی (جامعه شناس).
۲۰- دکتر علی شریفی زارچی (عضو هیأت علمی دانشگاه صنعتی شریف)
۲۱- ابراهیم آزادگان (عضو هیأت علمی دانشگاه صنعتی شریف)
۲۲- احمد رمضانی (عضو هیأت علمی دانشگاه صنعتی شریف)
۲۳- دکتر ناصر مهدوی (استاد فلسفه)
۲۴- دکتر بیژن عبدالکریمی (استاد فلسفه)
۲۵- دکتر حمید عریضی (استاد روانشناسی صنعتی)
۲۶- دکتر محمد مالجو (اقتصاددان)
۲۷- محمدمهدی مجاهدی (سیاستپژوه، عضو هیأت علمی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی)
۲۸- دکتر مسعود غفاری (استاد بازنشسته دانشگاه تربیت مدرس)
۲۹- محمد قوچانی (مدیر مسؤول و سردبیر مجله آگاهینو)
۳۰- رضا تهرانی (مدیر مسئول مجله کیان)
۳۱- دکتر منصور میرسعیدی (استاد حقوق دانشگاه علامه طباطبایی)
۳۲- ابوالفضل دلاوری (دانشیار علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی)
۳۳- آزاده هادیزاده (استاد دانشگاه و فعال توسعه شهری و توسعه کسب و کار)
۳۴- امین ناصری (استاد مدعو دانشکده مدیریت و اقتصاد دانشگاه صنعتی شریف)
۳۵- عباس ملکی (استاد سیاستگذاری انرژی دانشگاه صنعتی شریف)
۳۶- دکتر جبار رحمانی (هیئت علمی پژوهشگاه مطالعات فرهنگی، اجتماعی و تمدنی)
۳۷- دکتر حمیدرضاجلاییپور (استاد جامعه شناسی دانشگاه تهران)
۳۸- دکتر محمدجواد صافیان (استاد فلسفه)
۳۹- دکتر علیرضا رجبیان (پزشک)
۴۰- سیامک اسفندی (پزشک متخصص مغز و اعصاب)
۴۱- دکتر نعمتالله بابایی (پزشک)
۴۲- مصطفی سنجری (پزشک)
۴۳- دکتر غلامرضا باقری (پزشک)
۴۴- محمدرضا احمدی (پزشک، کنشگر مدنی)
۴۵- راحله طارانى (پزشک روانشناس)
۴۶- مصطفی قهرمانی (پزشک، کنشگر اجتماعی)
۴۷- احمد اسکندری (رزیدنت رادیولوژی)
۴۸- امیرطاها علوی (کارشناس علوم آزمایشگاهی)
۴۹- رسول مرکزی (داروساز)
۵۰- کتایون فتاحی (روانشناس، فعال سیاسی – اجتماعی)
۵۱- ناصر ایمانی (مؤسسه مدنی همیاران نازی آباد)
۵۲- یاسر میردامادی (پژوهشگر دین و فلسفه. مقیم انگلستان)
۵۳- خبات نسائی (عضو هیئت علمی دانشگاه)
۵۴- دکتر محسن صنیعی ( استاد برق)
۵۵- مهدی پورامیر (استاد بیوشیمی بالینی)
۵۶- فرامرز میرزائی (استاد زبان وادبیات عربی دانشگاه)
۵۷- دکتر نعمتالله فاضلی (استاد دانشگاه، رشته انسانشناسی)
۵۸- دکتر غلامرضا ظریفیان (هیئت علمی دانشگاه تهران)
۵۹- دکتر بهاره آروین (عضو هیات علمی گروه جامعهشناسی دانشگاه تربیت مدرس)
۶۰- منوچهر جوکار (عضو هیئت علمی دانشگاه)
۶۱- حمیدرضا دالوند (عضو هیئت علمی دانشگاه)
۶۲- دکتر مروج (عضو هیئت علمی دانشگاه)
۶۳- مهری بهار (عضو هیئت علمی دانشگاه)
۶۴- محمد مهدی رحمتی (عضو هیئت علمی دانشگاه)
۶۵- بهروز بهزادی (سردبیر روزنامه اعتماد)
۶۶- مسعود بهنود (نویسنده و روزنامهنگار)
۶۷- حسین عبدی (حقوق دان،شاعر و مدرس دانشگاه)
۶۸- دکتر علی کریمی مله (استاد بازنشسته علوم سیاسی دانشگاه مازندران)
۶۹- حمید امین اسماعیلی (عضو هیات علمی بازنشسته وفعال سیاسی)
۷۰- زهره آقاجری (روانشناس و عضو هئیت علمی دانشگاه)
۷۱- محمدسالار کسرایی (هیأت علمی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی)
۷۲- دکتر محمدرضا کلاهی (هیأت علمی پژوهشگاه مطالعات فرهنگی، اجتماعی و تمدنی)
۷۳- عبدالله کریمزاده (هیأت علمی پژوهشگاه مطالعات فرهنگی، اجتماعی و تمدنی)
۷۴- دکتر مهران رضایی (استاد سختافزار)
۷۵- هادی نوری (دانشیار جامعهشناسی)
۷۶- دکتر احمد امین (دانشیار ادبیات فارسی)
۷۷- ساسان کریمی (مدرس سیاست بینالملل دانشکده مطالعات جهان دانشگاه تهران)
۷۸- افشین امیرشاهی (روزنامهنگار و سردبیر جدید روزنامه هفت صبح)
۷۹- فرید مدرسی (روزنامهنگار)
۸۰- دکتر ابراهیم آبادی
۸۱- شهرام اقبالزاده (منتقد و مترجم، و پژوهشگر ادبیات کودک)
۸۲- یحیی فتاحی (مهندس عمران)
۸۳- محمدرضا سعید افخم شعرا (مهندسی منابع)
۸۴- دکتر فائزه توکلی (مورخ)
۸۵- باربد بابایی (حقوقدان)
۸۶- دکتر کیومرث اشتریان (استاد سیاستگذاری عمومی)
۸۷- دکتر احمد ملاکی (متخصص توسعه اجتماعی)
۸۸- رسول جلالی (کارشناس رسمی کشاورزی)
۸۹- دکتر احمد رضایی (عضو هیأت علمی و جانباز شیمیایی)
۹۰- فرهاد توحیدی (نویسنده و مدرس سینما)
۹۱- دکتر محمدصادق آخوندی (استاد دانشگاه، فعال سیاسی و مدنی)
۹۲- دکتر رضا نصری (حقوقدان بینالمللی و کارشناس سیاست خارجی)
۹۳- سعید خلیلی (وکیل و مدافع حقوق بشر)
۹۴- الهه شریفپور (وکیل حقوق بشر و مسئول سابق میز ایران در سازمان بین المللی دیدهبان حقوق بشر)
۹۵- صالح نقرهکار (وکیل و مدافع حقوقبشر)
۹۶- دکتر علیاکبر باصری (دبیر انجمن جرم شناسی ایران)
۹۷- مصطفی ابراهیمنژاد (وکیل پایهیک دادگستری)
۹۸- اکبر منتجبی (رییس انجمن صنفی روزنامه نگاران استان تهران و سردبیر روزنامه سازندگی)
۹۹- عبدالرضا تاجیک ( فعال سیاسی و روزنامه نگار از فرانسه)
۱۰۰- مهدی رحمانیان (مدیر مسئول روزنامه شرق)
۱۰۱- محمد جواد روح ( سردبیر روزنامه هممیهن)
۱۰۲- کمال اطهاری (پژوهشگر و مدرس اقتصاد توسعه)
۱۰۳- شمس الدین شریعتی (دانشجوی دکتری و مدرس علوم سیاسی، دانشگاه ملی ایرلند)
۱۰۴- مهرداد خدیر (روزنامهنگار، تحلیلگر سیاسی و اجتماعی و فعال رسانهای)
۱۰۵- سیداحسان دستغیب (نویسنده و مترجم)
۱۰۶- دکتر حمید قاسمی فیض آبادی (روزنامه نگار و فعال مدنی)
۱۰۷- شهرام هادی (ویراستار مطبوعات)
۱۰۸- مهدی قربانیتبار (گرافیست)
۱۰۹- دکتر محمدرضا خطیبینژاد (جامعه شناس و فعال فرهنگی و مدنی)
۱۱۰- دکتر سید یاسر جلالی (پژوهشگر علوم اجتماعی)
۱۱۱- غلامعلی دهقان (کارشناس سیاسی و مدرس تاریخ)
۱۱۲- حسن بختیاریزاده (کارشناسارشد روابط بینالملل)
۱۱۳- عباس موسایی (فعال سیاسی)
۱۱۴- محمد جواد مظفر (مدیر انتشارات کویر و عضو هیات مدیره انجمن دفاع از حقوق زندانیان)
۱۱۵- فاطمه کمالی احمدسرایی (مدیر انتشارات سرایی)
۱۱۶- مینو مرتاضی لنگرودی (از فعالان جامعه مدنی، عضو هیات مدیره انجمن دفاع از حقوق زندانیان)
۱۱۷- عماد بهاور (عضو نهضت آزادی ایران)
۱۱۸- سیدامیر خرم (فعال سیاسی و عضو سابق نهضت آزادی ایران)
۱۱۹- محمدعلی کدیور (فعال سیاسی اجتماعی)
۱۲۰- سهامالدین بورقانی (روزنامهنگار)
۱۲۱- مهرداد احمدی شیخانی (روزنامهنگار)
۱۲۲- محمدرضا دانایی (مدیرمسئول گروه رسانهای خبرهای فوری مهم)
۱۲۳- مسعود سالاری (کنشگر سیاسی)
۱۲۴- مجید یونسیان (روزنامه نگار)
۱۲۵- آرش محمدنیا (فعال سیاسی)
۱۲۶- دکتر کمال رضوی (جامعه شناس و روزنامه نگار)
۱۲۷- مرضیه آذرافزا (مسئول موسسه آموزشهای مدنی «مام»)
۱۲۸- دکتر حسین مفیدی احمدی (پژوهشگر مسائل بین الملل)
۱۲۹- آرش ملکی (پژوهشگر حقوق بینالملل)
۱۳۰- رضا جعفریان (فعال مدنی)
۱۳۱- على مظفرى (كنشگر مدنى)
۱۳۲- زهره حری (دبیر بازنشسته و کنشگر اجتماعی)
۱۳۳- زهرا ربانی املشی (دبیر بازنشسته و کنشگر مدنی)
۱۳۴- محمدرضا جلائیپور (پژوهشگر و فعال سیاسی و مدنی)
۱۳۵- علی مزروعی (روزنامه نگار، فعال سیاسی و نماینده سابق مجلس)
۱۳۶- حشمتالله فلاحتپیشه (عضو هیات علمی دانشگاه علامه طباطبایی)
۱۳۷- دکتر حسن رفیعی (روانپزشک و عضو هیأت علمی دانشگاه)
۱۳۸- دکتر حسین وفاپور (استاد دانشگاه)
۱۳۹- عیسی سحرخیز (روزنامهنگار، کنشگر مدنی)
۱۴۰- فیضالله عربسرخی (کنشگر سیاسی و مدنی)
۱۴۱- محمد امین هادوی (فعال مدنی)
۱۴۲- فريد مرجايى (نويسنده، فعال مدنى)
۱۴۳- پوریا عبدی (پژوهشگر اجتماعی)
۱۴۴- میثم ملکشاه (پژوهشگر اجتماعی)
۱۴۵- فاطمه توفیقی (پژوهشگر)
۱۴۶- محمدحسین خرمایی (فعال سیاسی و پژوهشگر فرهنگی)
۱۴۷- علی باقری (تحلیلگر و فعال سیاسی)
۱۴۸- سید علی موسوی خلخالی (روزنامهنگار، نویسنده، مترجم و سردبیر دیپلماسی ایرانی)
۱۴۹- کامران بارنجی (روزنامهنگار)
۱۵۰- میترا جلوداری (فعال سیاسی)
۱۵۱- محمد فکری (پژوهشگر اجتماعی)
۱۵۲- علیرضا صادقیان (بازنشسته)
۱۵۳- صفرعلی بیانی (مهندس کامپیوتر)
۱۵۴- احمد اسماعیلی (دبیر بازنشسته)
۱۵۵- سیدمحمد بهشتی شیرازی (روزنامهنگار، نویسنده، فعال سیاسی)
۱۵۶- دکتر هادی درویشی (جامعهشناس و وکیل دادگستری)
۱۵۷- دکتر سمیه مؤمنی (جامعه شناس)
۱۵۸- عبدالعلی رضایی (جامعه شناس و پژوهشگر اجتماعی)
۱۵۹- ایمان یوسفی (مشاور فناوری اطلاعات و ارتباطات)
۱۶۰- دکتر مهران صولتیر(جامعهشناس و فعال سیاسی-فرهنگی)
۱۶۱- روزبه علمداری (روزنامهنگار)
۱۶۲- دکتر نیکو سرخوش (مترجم)
۱۶۳- محمد ابراهیم فتاحی (مترجم)
۱۶۴- سارا بهفروتن (پژوهشگر)
۱۶۵- عسگر دشتی (پژوهشگر)
۱۶۶- مسعود لدنی (فعال مدنی)
۱۶۷- پروین کهزادی (روزنامه نگار)
۱۶۸- محمدصادق سمتی
۱۶۹- مریم شیرینسخن (فعال حقوق بشر و حقوق زنان از مونیخ)
۱۷۰- هادی قدیمی (مدیر بخش خصوصی و فعال اجتماعی)
۱۷۱- آناهيتا شكراللهى ( پژوهشگر ژئوپوليتيك انرژى)
۱۷۲- زهرا معینی (پژوهشگر اجتماعی)
۱۷۳- سعیده زاقناد (پژوهشگر اجتماعی)
۱۷۴- دکتر نرگس حسینی (جامعهشناس)
۱۷۵- دکتر حسین حجتپناه (جامعه شناس و عضو انجمن جامعه شناسی ایران)
۱۷۶- نرگس آذری (پژوهشگر اجتماعی)
۱۷۷- لیلا سازگار (مترجم و پژوهشگر علوم سیاسی)
۱۷۸- علی اکبر فراهانی (فعال اقتصادی)
۱۷۹- رضا الله بداشتی (فعال اقتصادی و مدیر کسب و کار)
۱۸۰- الهه نوری (فعال سیاسی)
۱۸۱- سینا رحیم پور (فعال سیاسی و رسانهای)
۱۸۲- فریبا ابتهاج (فعال سیاسی)
۱۸۳- بهداد گیلزادکهن (پژوهشگر سیاستگذاری عمومی)
۱۸۴- حسین سپهوند (فعال سیاسی و فرهنگی)
۱۸۵- ضحی معتمدی (کنشگر مدنی)
۱۸۶- مهدی رفیعی (پژوهشگر اجتماعی)
۱۸۷- طوبی جمشیدی گوهری (فعال سیاسی)
۱۸۸- مجتبی راعی (پژوهشگر)
۱۸۹- فریبرز نجفی مهر (روزنامهنگار و کنشگر سیاسی)
۱۹۰- علیرضا فراهانی (استاد دانشگاه و فعال توسعه اقتصادی و اجتماعی)
۱۹۱- دکتر سیدامیر حسینی (دبیرکل پیشین کمیته ملی المپیک)
۱۹۲- منیر شجاعی (عضو موسسه آموزش های مدنی “مام “)
۱۹۳- ابراهیم اسکافی (مترجم)
۱۹۴- سید ضیاءالدین خرمشاهی (حقوقدان از کرمانشاه)
۱۹۵- دکتر علی نیکجو (روانپزشک و رواندرمانگر تحلیلی)
۱۹۶- دکتر مرسده سمیعی (روانپزشک)
۱۹۷- حسن پورعظیم (پزشک، کنشگر مدنی)
۱۹۸- اباذر اکبرزاده پاشا (پزشک)
۱۹۹- عباس علیپور (پزشک و استاد اپیدمیولوژی)
۲۰۰- مسلمجعفری ثانی (عضو هیأت علمی دانشگاه)
۲۰۱- دکتر مصطفی سیدمیررمضانی (روانپزشک)
۲۰۲- عباسعلی سالاریفر (کارشناس آزمایشگاه)
۲۰۳- دکتر حافظ حیدری (عضو هیأت علمی دانشگاه)
۲۰۴- دکتر رحیم عبادی (عضو هیات علمی دانشگاه فرهنگیان)
۲۰۵- دکتر سید محمد حسین قریشی (دانشیار زبانشناسی)
۲۰۶- دکتر محمدجواد نجفی (عضو هیأت علمی)
۲۰۷- دکتر نورمحمد نوروزی (عضو هیأت علمی)
۲۰۸- دکتر خسرو کمالی (استاد تاریخ)
۲۰۹- دکتر غلامحسین شریفی (ستاد ادبیات فارسی)
۲۱۰- دكتر اللهکرم میرزایی (استاد بازنشسته دانشگاه)
۲۱۱- محمد جواد رسایی (عضو هیأت علمی دانشگاه تربیت مدرس)
۲۱۲- سعید بزرگ بیگدلی (عضو هیئت علمی دانشگاه تربیت مدرس)
۲۱۳- دکتر محمدرضا آقاابراهیمی (دانشیار برق)
۲۱۴- دکتر علیاصغر باباصفری (دانشیار ادبیات فارسی)
۲۱۵- دکتر حسین میرزایی (عضو هیأت علمی دانشگاه)
۲۱۶- .دکتر اعظم آهنگر سلهبنی (عضو هیأت علمی دانشگاه)
۲۱۷- علی قلیزاده (پژوهشگر سیاستگذاری عمومی، دانشگاه هوا و فضا نانجینگ)
۲۱۸- دنا بابا احمدى (پژوهشگر و كنشگر سياسى)
۲۱۹- علی معتمدی (فعال مدنی)
۲۲۰- اکرم الملوک غفاری (فعال مدنی)
۲۲۱- ابوذر معتمدی (فعال مدنی و رسانه)
۲۲۲- دکتر حامد عسکری (مدرس و پژوهشگر مسائل بینالمللی)
۲۲۳- مهرداد آزاد (فعال مدنی)
۲۲۴- راحله طارانى (پزشک روانشناس)
۲۲۵- مصطفی قهرمانی (پزشک، کنشگر اجتماعی)
۲۲۶- مشکات اسدی (پژوهشگر جامعهشناسی سیاسی)
۲۲۷- فريد راضى (فعال سیاسی)
۲۲۸- رضا تاران (پژوهشگر دین و سیاست)
۲۲۹- سمانه ابولپور (پژوهشگر)
۲۳۰- علی راعی (مدیرمسئول هفتهنامه صدا)
۲۳۱- محسن احمدوند (فعال مدنی)
۲۳۲- طوفان محمدی (عضو شورای مرکزی مجمع فرهنگیان ایران اسلامی)
۲۳۳- فرج کمیجانی (دبیر کل حزب مجمع فرهنگیان ایران اسلامی)
۲۳۴- دكتر محمد رضا آهنى (فعال مدنى از اعضاي حاميان جامعه مدنى)
۲۳۵- شهیندخت مولاوردی (دبیرکل جمعیت حمایت از حقوق بشر زنان)
۲۳۶- محمدحسین شیرازی (مهندس)
۲۳۷- محمد داوودی (مهندس آب)
۲۳۸- فاطمه حسنی (پژوهشگر و فعال اجتماعی)
۲۳۹- اصغر زارع کهنمویی (نویسنده و فعال سیاسی)
۲۴۰- داوود دشتبانی (روزنامهنگار و فعال سیاسی)
۲۴۱- محسن یزدانپناه (پژوهشگر توسعه)
۲۴۲- کیانوش آتشی (کارآفرین)
۲۴۳- حسین نصیری فرد (مدیر بخش خصوصی و فعال توسعه اجتماعی)
۲۴۴- امین کاوئی (پژوهشگر اقتصادی)
۲۴۵- مهدی یوسفی جمارانی (فعال سیاسی)
۲۴۶- علی تقیپور (فعال اقتصادی)
۲۴۷- بهنام ذوقی رودسری (پژوهشگر توسعه)
۲۴۸- علی پورخیری (پژوهشگر)
۲۴۹- صولت شجاعیان (پژوهشگر کسب و کار)
۲۵۰- علیرضا اسماعیلنژاد (مدرس و فعال فرهنگی)
۲۵۱- زهره تنكابنى (از اعضاى جمعیت مادران صلح ايران)
۲۵۲- رضا نامداری (فعال صلح)
۲۵۳- عباس عدالت (فعال صلح)
۲۵۴- فواد خوشمود (فعال صلح)
۲۵۵- منا برقعی (فعال صلح)
۲۵۶- دکتر احمد احساندار (فعال صلح)
۲۵۷- عظیم محمودآبادی (پژوهشگر دینوفلسفه و عضو تحریریه روزنامه اعتماد)
۲۵۸- حسن رحمانی (پژوهشگر جامعهشناسی شهری و سیاستگذاری فرهنگی)
۲۵۹- سامان صفرزائی (روزنامهنگار)
۲۶۰- دكتر شهریار شفقی (پژوهشگر)
۲۶۱- محسن محسن زاده (پژوهشگر)
۲۶۲- مرتضی صادقی (فعال سیاسی از هلند)
۲۶۳- سید حسین موسوی (دانشجوی علوم سیاسی)
۲۶۴- میثم گودرزی (عضو موسسه مدنی همیاران نازی آباد)
۲۶۵- صادق مدیری (کنشگر اجتماعی)
۲۶۶- جواد شکری (فعال اقتصادی و مدیر کسب و کار)
۲۶۷- امیرعباس امامی (اقتصاددان و کارشناس حوزه بلاکچین)
۲۶۸- میلاد دهقانی (فعال اجتماعی)
۲۶۹- مليحه محمدى (نويسنده و فعال سياسى)
۲۷۰- داريوش وثوقى (كنشگر مدنى)
۲۷۱- محمد حسین حیدری (پژوهشگر اجتماعی)
۲۷۲- سیدصادق حسینی (روزنامهنگار)
۲۷۳- سیدحسن حسینی سارزی (فعال سیاسی، کارشناس ارشد مهندسی عمران، مدیر عامل شرکت ساختمانی)
۲۷۴- علی هنری
۲۷۵- محمد علی رحمانیان (فعال اجتماعی و اقتصادی)
۲۷۶- مهدی روحانی فرد
۲۷۷- محمدجواد نادری
۲۷۸- سمیه شاطری
۲۷۹- مهندس محمد توسلی (دبیرکل سابق نهضت آزادی ایران)
۲۸۰- مهدی معتمدی مهر (نهضت آزادی ایران)
۲۸۱- دکتر الهه کولایی (استاد دانشگاه تهران)
۲۸۲- مریم باقی (قائم مقام جمعیت حقوق بشر زنان)
۲۸۳- نرگس ایمانی (جامعهشناس و مترجم)
۲۸۴- سعید اسمعیلی (فعال اجتماعی)
۲۸۵- مسعود سیناییفر (نویسنده و روزنامهنگار)
۲۸۶- دانیال حکمت (کارشناس دارویی)
۲۸۷- بهروز الیاسی (دکترای فلسفه، آموزگار و روزنامهنگار)
۲۸۸- محمد نوروزی (فعال سیاسی)
۲۸۹- دکتر مجید مرادی (فعال سیاسی و رسانهای)
۲۹۰- دکتر عبدالله رمضانزاده (استاد بازنشسته دانشگاه تهران)
۲۹۱ – سیاوش خوشدل (آموزگار)
۲۹۲- شهریار شفقی(پژوهشگر)
۲۹۳- پروین کهزادی (روزنامه نگار)
۲۹۴- محسن محسنزاده (محقق)
۲۹۵- دکتر تهمورث بشیریه (حقوقدان و عضو هیأت علمی دانشگاه علامه)
۲۹۶- ریحانه شیبانی (دانشآموخته علوم سیاسی و فعال سیاسی و مدنی)
۲۹۷- على مظفرى(فعال مدنى)
۲۹۸- محمد علی اکبری (استاد تاریخ دانشگاه شهید بهشتی)
۲۹۹- دکتر کیومرث اشتریان(استاد سیاستگذاری عمومی دانشگاه تهران)
۳۰۰- محمد مبین (روزنامه نگار)
یادآور میشود: شمار امضاها در حال افزایش است…
***
اخبار روز
۱۷ فروردین ۱۴۰۴
چرا بیانیه «جامعه مدنی ایران» در خدمت جلوگیری از جنگ نیست؟
نظر اخبار روز
این روزها کشور ایران در موقعیت بسیاری خطرناکی قرار دارد و سایه ی یک جنگ ویرانگر بر سر آن افتاده است. در این موضوع کمتر کسی تردید دارد و می توان از یک «اجماع عمومی» در مورد آن سخن گفت. مبارزه برای جلوگیری از وقوع جنگی که مردم ایران هرگز آن را نمی خواهند و تثبیت صلح وظیفه ی همه اقشار و گرایشات سیاسی در جامعه است و از این نظر یک همدلی و همکاری وسیع کاملا مورد تایید است.
سخن اما بر سر این است که چگونه می توان به جنگ «نه» گفت و ابرهای سیاهی را که بر بالای آسمان ایران جمع شده اند. پراکنده ساخت. روز گذشته بیانیه ای با امضای ۴۰۵ نفر که خود را «جامعه مدنی ایران» خوانده اند منتشر شد. نویسندگان بیانیه به درستی تاکید دارند ما ایرانیان تجربه ی ۸ سال جنگ ویرانگر را داریم، مصائب آن را لمس کرده ایم و مایل به جنگی دوباره نیستیم. همینطور در بیانیه خود تاکید کرده اند «استقلال، امنیت و دموکراسی ایران باید توسط خود مردم و بدون مداخله خارجی شکل گیرد.»
اما، به نظر میرسد این بیانیه در فضای ملتهب کنونی در ایران و جهان قطب نمای خود را اشتباه تنظیم کرده و به راهی میرود که خلاف مسیر صلح خواهی است. خطاب این بیانیه «ابتدا دبیرکل و مجمع عمومی و کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد، سپس دولتمردان آمریکا، ملت آمریکا و افکار عمومی جهانیان» است و به همین جهت نشانی غلط می دهد.
در ارزیابی از اظهارات و عملکرد ترامپ و دولت او نه تنها اکثر جهانیان بلکه بخش بزرگی از مردم آمریکا اتفاق نظر دارند که دونالد ترامپ فردی بسیار خطرناک است، دستگاه سیاسی که بر آمریکا حاکم شده است، در حال آفریدن فجایعی در ابعاد جهانی است. به کشورهای مختلف دست درازی می کند، نظم شناخته شده بین المللی را به هم می ریزد، می خواهد فلسطینی ها را از غزه بیرون کند و برای توریست ها و جیب سرمایه داران هتل های تفریحی بسازد، برای منابع معدنی کمیاب اوکراین دندان تیز کرده است، در خود آمریکا دست بر گلوی پناهنجویان و مشاغل مردم گذاشته و کشور ما را نیز با قلدری بر خلاف همه ی قوانین و اصول بین الملل به بمباران های شدید تهدید می کند. ما در جبهه ی جهانی بی هیچ تردیدی علیه ترامپ و دولت ابرمیلیاردرهای او ایستاده ایم.
در مورد ایران، ترامپ در همان حال که به بمباران تهدید می کند، پیشنهاد مذاکره مستقیم می دهد. می گوید مذاکره را بر بمباران ترجیح می دهد. تا به حال چندین بار این موضوع را صریحا اعلام کرده است. حکومت جمهوری اسلامی و در راس آن رهبر خودکامه ی آن از مذاکره ی مستقیم فرار می کند. به سیاست های مخرب خود که نقش بزرگی در پدید آمدن این بحران دارد ادامه می دهد. استدلال می کند چون ترامپ تهدید می کند، ما از مذاکره مستقیم سر باز می زنیم. از نظر ما چون ترامپ تهدید می کند لزوم مذاکره مستقیم و فوری برای جلوگیری از تهدیدات بیشتر می شود. در سیاست، «اعتماد» که خامنه ای در هر سخنرانی خود آن را دستاویز لجاجت و سیاست ویرانگرانه خود قرار می دهد، معنا ندارد. مذاکره مستقیم – صرف نظر از این که به نتیجه برسد یا نه – موضع کشور ایران را تقویت می کند. بهانه را از دست کسانی مثل نتایاهو و جنگ طلبان آمریکایی که برای ویرانی ایران لحظه شماری می کنند، می گیرد. افکار عمومی جهانی را به سود ایران می چرخاند. پاسخ به دعوت دونالد ترامپ به مذاکره مستقیم فوری ترین اقدامی است که می توان برای جلوگیری از جنگ انجام داد. مذاکره ای که شفاف باشد و مردم ایران در جریان آن قرار گیرند تا مانع بند و بست های پنهان شوند. چنین مذاکره ای بیشتر از هر اقدام دیگری می تواند سایه تهدیدهای نظامی ترامپ را از کشور ما دور کند.
حیرت انگیز است که امضاکنندگان بیانیه «جامعه مدنی ایران» در بیانیه ی خود مطلقا به سیاست مخرب و ویرانگر جمهوری اسلامی حتی اشاره ای نکرده اند. ادبیات به کار رفته در این بیانیه، همان ادبیات رهبر حکومت و قدرت حاکم است که با چاشنی بعضی مخالفت هایی که معلوم نمی شود چه هستند، کمی تلطیف شده است. می توان گفت این بیانیه حتی از سیاست فعلی جمهوری اسلامی یک گام عقب است. هیچ حرفی از «مذاکره غیرمستقیم» و دفاع از آن نیز، در این بیانیه نیست. این بیانیه هر چند در اساس خطاب خود را «ابتدا دبیرکل و مجمع عمومی و کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد، سپس دولتمردان آمریکا، ملت آمریکا و افکار عمومی جهانیان» اعلام کرده است، اما برای حکومت ایران هم پیام روشنی دارد. این پیام این است: صرف نظر از هر سیاستی که حاکم باشد در صورت وقوع درگیری ما در کنار حکومت خواهیم ایستاد. این «نه به جنگ» نیست، دامن زدن به بحران و آتش جنگ است. و در این نقطه با کسان و جریاناتی همداستان می شود که بی صبرانه خواهان حمله ی نظامی آمریکا به ایران هستند. یکی خود را آن طرف میدان جنگ می بیند، یکی خود را این طرف میدان جنگ.
جامعه ی مدنی ایران هر چه دلش می خواهد می تواند علیه آمریکا و اسرائیل بگوید و بنویسد، اما اگر واقعا خواهان جلوگیری از جنگ است باید خطاب خود را بیش از همه متوجه حکومت ایران و در راس آن رهبر آن یعنی علی خامنه ای قرار داهد و به صدای بلند از او بخواهد برای جلوگیری از ویرانی بیَشتر کشور به دیپلماسی، به «مذاکره مستقیم» با آمریکا، هر چه سریعتر و شفاف تر پاسخ مثبت و آشکار دهد.
F Sharifi گفت:
یکشنبه ۱۷ فروردین ۱۴۰۴ در ۴:۲۹ ب٫ظ
نه به جنگ لزوما باید با نه به ج.ا همراه باشد.
نه به جنگ ، بدون نه به ج.ا یعنی ادامه جنگ طبقاتی حکومت با کارگران و مردم ایران .
یعنی حمایت از فاشیسم اسلامی و نابودی تدریجی کارگران ، مردم و ایران !
جنگ فقط ویرانی و مرگ است .مسبب نیستی و نابودی مردم عادی برای اهداف سرمایه و قدرتمندان !
باید در داخل و خارج علیه جنگ، علیه جنگ طلبان خارجی و داخلی آن و علیه فاشیسم اسلامی متحد و متشکل شد.
پاسخ
نیک گفت:
یکشنبه ۱۷ فروردین ۱۴۰۴ در ۵:۰۱ ب٫ظ
سردبیر محترم اخبار روز؛ با تشکر از حذف مقاله دست بوسانه فرخ نگهدار به رژیم, با تحلیل درستتان خط مستقل و پیشرو چپ را به مردم ایران نشان دادید. پایدار باشید.
پاسخ
مهوش جلائی گفت:
یکشنبه ۱۷ فروردین ۱۴۰۴ در ۱۰:۴۹ ب٫ظ
از نظر من که همه نظرهای مختلف را دنبال می کنم، حذف نظر فرخ نگهدار و یا هرکس دیگری در این سایت ( زیرا من آنرا وزین می دانستم) کار بیخردانه ای است.
امیدوارم بی تحقیر یکدیگر با هم مدارا کنیم.
پاسخ
کهنسال گفت:
یکشنبه ۱۷ فروردین ۱۴۰۴ در ۵:۵۲ ب٫ظ
باز هم دمتان گرم که به سرعت مقاله مهمل و حکومت پسند(طبق سنت ۴۷ ساله) فرخ نگهدار در مورد این بیانیه را حذف کردید!
پاسخ
کهنسال گفت:
یکشنبه ۱۷ فروردین ۱۴۰۴ در ۹:۵۱ ب٫ظ
ترامپ فاشیست تهدید میکند و ج.ا بر فقر و اعدام اضافه میکند! مردم با رژیمی ورشکسته و جنایتکار طرف هستند که حاضر است برای بقای خود با هزینه جان و مال و زندگی آنان دست به ماجراجویی بزند و از سوی دیگر با جنایتکاران و جنگ طلبانی مثل ترامپ و نتانیاهو روبرو هستند که نشان دادەاند برای پیشبرد اهداف و منافع خود از ویرانسازی و نسل کشی و آواره کردن مردم و هیچ جنایتی باکی ندارند. جدا از محتوای متن بیانیه نامهایی مانند جلایی پور (فرماندار مهاباد و جلاد خلق کرد سال ۶۲)؛ محسن آرمین (از بنیان گذاران مجاهدین انقلاب اسلامی و سپاه پاسداران) از تئوریسین های اصلاح طلب که فریاد پایان به آنان از دیماه ۹۶ با شعار اصلاح طلب -اصولگرا دیگه تمامه ماجرا سر داده شد و نخبگانی چون بهنود-ملیحه محمدی و محمد قوچانی و…..گویای همه چیز است!
پاسخ
مهرداد ۱ گفت:
یکشنبه ۱۷ فروردین ۱۴۰۴ در ۷:۳۶ ب٫ظ
در وهله اول باید از کاربرد “جامعه مدنی” در مورد یک گروه چند صد نفری در قبال یک ملت ۸۵ میلیونی اجتناب کرد. و دیگر آنکه موضع رسمی اخبار روز از یک طرف و مقاله بهزاد کریمی از طرف دیگر به عنوان نمایندگان چپ به وضوح انحطاط سیاسی امضا کنندگان نامه را به عنوان هواداران بدون قید و شرط حکومت نشان میدهد. ترس اصلی اینان از مذاکره با آمریکا به خاطر شکست نهایی محور مقاومت و خلع سلاح ایران در حمایت از نیروهای ارتجاعی منطقه است. با توجه به شکستهای پیاپی چنین گروهی میتوان به یقین انتظار داشت که در آخر تابستان امسال طومار آرمانهای محور مقاومتی در هم پیچیده شود.
پاسخ
توجه گفت:
یکشنبه ۱۷ فروردین ۱۴۰۴ در ۹:۰۷ ب٫ظ
این مانورها را حکومت تا لحظه ۹۰ ادامه میدهد و نتیجه به پشت میز رفتنشان را هم شاهد خواهیم شد.
پاسخ
برزن گفت:
یکشنبه ۱۷ فروردین ۱۴۰۴ در ۱۱:۲۸ ب٫ظ
بسیار درست و اصولی.
پاسخ
Mahvash Jalaie گفت:
دوشنبه ۱۸ فروردین ۱۴۰۴ در ۰:۱۲ ق٫ظ
با احترام به نظرات همگی.
من امروز با ذکر اسم و مشخصات کاملم، بدنبال نوشته نیک یکشنبه ۱۷ فروردین مطلبی کوتاه نوشتم و حذف مطلب فرخ نگهدار را مغایر خرد در یک سایت وزین مه مطالب آن را دنبال می کنم دانستم.
بعد از مدت کوتاهی که مجدد به سایت سر زدم نوشته من حذف شده بود و هنوز هم دیده نمی شود.
رفتاری شایسته این موقعیت حساس از شما انتظار می رود