تارنگاشت عدالت – بایگانی دورۀ دوم
منبع: چپ، پرتال خبری حزب کمونیست ترکیه
۲ سپتامبر ۲۰۱۹
کمیته صلح: سرمایهداری جهان ما را به فاجعه میکشاند

کمیته صلح ترکیه در روز اول سپتامبر، روز جهانی صلح بیانیهای منتشر کرد. متن کامل بیانیه به نام «سرمایهداری جهان ما را به فاجعه میکشاند » بشرح زیر است:
امروز، ما در حالیکه یک روز جهانی صلح دیگر را جشن میگیریم فاجعهای را که سرمایهداری در غیبت یک نظام سوسیالیستی جهان را به آن سوق میدهد بیشتر احساس میکنیم.
امپریالیسم دیر زمانی است که در خود مشکلات مهمی را تجربه کرده است. از یکسو، امپریالیسم مهمترین مشخصه خود، تجاوزگری خود را حفظ میکند. سوریه، ونزوئلا، کوبا، ایران و شماری از کشورها همچنان هدف این تجاوزگری قرار دارند. از سوی دیگر، مشکلات بین کشورهای امپریالیستی ژرف میشود و عملکرد عادی امپریالیسم بمثابه یک نظام تعییر کرده است.
در این تصویر، ایالات متحده برای حفظ جایگاه سنتی بمثابه ابر قدرت مشکل دارد. برخی نیروهاريال مانند آلمان، به مدت دهها سال متحد ایالات متحده بوده است فضای مستقل بیشتری را برای خود باز میکنند. برخی کشورها مانند ترکیه و هند که در سطوح پایینتری در سلسله مراتب امپریالیستی قرار دارند، سعی میکنند با بهرهگیری از تضادهای درون امپریالیستی عرصههای مستقل مشابهی را برای خود باز کنند.
از سوی دیگر، چین و روسیه بمثابه رقبای اصلی علیه ایالات متحده، یا بطور کلی علیه امپریالیسم غرب فدرتمند میشوند.
در این شرایط، جنگهای منفرد در بخشهای گوناگون چهان ادامه دارد. سوریه، یمن، لیبی مناطق داغ درگیری هستند. مسئله فلسطین حلنشده مانده است. درست در میان قاره آسیا، کشمیر یک نامزد برای یک منطقه داغ درگیری جدید است. در عین حال، ایران و ونزوئلا همچنان هدف امپریالیسم قرار دارند، آنها نیز زیر تهدید درگیری داغ قرار دارند. ارتجاع اسلامی، برای بخش عمده خونریزی، بویژه در برخی کشورهای غرب آفریقا مسئول است.
جهان بجای سلاح بیشتر به خلعسلاح نیاز دارد
سرعت خرید اسلحه در سراسر جهان به سطج بالایی رسیده است. در حالیکه کشورهای بسیاری بودجه تسلیجاتی خود را افزایش میدهند، برخی کشورها از جمله ترکیه در جهت صدر فهرست تولیدکنندگان اسلحه حرکت میکنند.
خروج ایالات متحده از «پیمان نیروهای اتمی میان-برد» یک نقطه عطف مهم در عرصه خلعسلاح است.
الغای این پیمان و تهدید به الغای پیمانهای دیگر بدین معنی است که بدست آوردن سلاح آسانتر میشود. در واقع، با پایان «پیمان نیروهای اتمی میان-برد»، آزمایشهای موشکی جدید افزایش یافته است. در حالیکه سلاحهای اتمی بشریت را تهدید میکنند، ما شاهدیم که تنش بین هند و پاکستان بر سر مسئله کشمیر خطر یک جنگ اتمی را تا حدی بالا برده که بوسیله رهبران دو کشور اعلام میشود.
فضا یک بازار نیست
گویی که جهان در معرض خطر نیست، امپریالیسم به فضا چشم دوخته است. علاوه بر کشورهای بزرگ مانند ایالات متحده، روسیه، و چین کشورهای زیادی به فعالیت فضایی خود شتاب بخشیده اند. در حالیکه امکان مسلح کردن فضا تقویت میشود، سرمایهداری به برداشتن گامهای بیشتری گرایش دارد. سرمایه امپریالیستی پیرامون راههای بهرهبرداری از منابع معدنی در سیارات نزدیک، ماه و سیارکها کار میکنند
کالایی کردن طبیعت به معنی نابودی آن است
از سوی دیگر، منابع جهان دستخوش آز سرمایهداری هستند. انحصارات، بویژه در مناطق معدنی در سراسر جهان، سعی میکنند منابه طبیعی را بیش از پیش با انگیزه سودجویی، نه بسود بشریت استثمار نمایند. ترکیه در این استثمار سهم خود را دارد. در عین حال، مواردی مانند افزایش تخریب کوههای غاز، آتش سوزی جنگلها در ترکیه و دیگر مناطق جهان خطری را متوجه جهات است نشان میدهند.
مهاجرین نیز مردمند، آنها گروگان نیستند
در این شرایط، در حالیکه مردم فقیر آفریغا، آسیا، و آمریکای لاتین بدنبال فرصتهای زندگی جدید برای خود هستند یک تراژدی بزرگ بشریت به نمایش گذاشته میشود. میلیونها نفر به دیگر کشورها مهاجرت میکنند، برخی جان خود را از دست میدهند.
کشور ما در میان این مسئله مهاجرت قرار دارد. زندگی صدها هزار نفر بمثابه کارت برنده در سیاستهای بینالمللی بکار گرفته میشود. در روزهای اخیر، دلیل شتاب گرفتن مهاجرت از ترکیه به غرب این فاکت است که به مهاجرین بمصابه یک ابزار نگاه میشود. همه حقوق قضایی باید به مهاجرین اعطاء شود.
قدرت ارتجاعی هیچ راهحلی ارائه نمیدهد بلکه وارد یک خیابان بنبست میشود. وضعیت در کشور ما که در مرکز مشکلات مهم قرار دارد بروشنی نشان میدهد ما چقدر از صلح دور هستیم. سیاستهای ویرانگر در سوریه ابعاد جدیدی یافته است. دولت ترکیه پیرامون سیاست در سوریه با گروههای جهادی متحد شده است. دولت ارتجاعی ترکیه و گروههای جهادی متحد آن احتمالاً میتوانند چیز مثبتی برای مردم منطقه انجام دهند. ارتجاع و امپریالیسم باید از سوریه خارج شوند.
مسئله کردها که به یک مشکل هم داخلی و هم خارجی برای ترکیه مبدل شده است نیز سهم خود را از همین رویکردها دارد. نقطه ای که این مسئله به آن رسیده بروشنی نشان میدهد که ممکن نیست این رویکردها برای مردمی که در کشور ما و در کشورهای همسایه زندگی میکنند صلح بیاورند.
قبرس، یا بطور کلیتر، موصوع شرق مدیترانه که برای دهها سال اهمیت خود را حفظ کرده، به سطحی رسیده است که میتواند یک منبع درگیریهای داغ بشود. وضعیت که با مداخله مستقیم امپریالیسم پیچیدهتر شده با امتناع ترکیه و دیگر کشورها از هر راهحلی غیر از انحصارات امپریالیستی، بنحو فزاینده ای خطرناک شده است. هیچ تحولی بسود مردم منطقه دیده نمیشود. روشن است که این مسئله نمیتواندبا رویکردهایی که در لحظه ارائه میشوند حل شود.
بشریت در تلاش برای مقاومت در برابر این تاریکی، چهره بیرحمانهتر سرمایهداری را میبیند. هم در کشور ما و هم در دیگر بخشهای جهان، اراده مردم نادیده گرفته میشود و شهرها، جنگلها، دریاها، و همه منابع طبیعی استثمار میشوند.
روشن است که این وضعیت بشریت را بیش از پیش از صلح دور میکند. ما هر بار میبینیم که بدون برانداختن نظام استثماری صلح واقعی و پایدار بدست نمیآید.
تنها گزینه در برابر بشریت برای رسیدن به صلح و حتا برای ناپدید شدن این است که نظام سرمایهداری نابود گردد و نظامی که در آن مردم استثمار نمیشوند، طبیعت استثمار نمیشود و منابع بسود بشریت بکار گرفته میشوند ایجاد گردد.
http://news.sol.org.tr/peace-committee-turkey-capitalism-drags-our-world-disaster-176158
