تارنگاشت عدالت – دورۀ سوم

چهار‌شنبه، ۱۳ اسفند ۱۴۰۴
منبع: «چپ» (soL)
نویسنده: علی افق آریکان
سه‌شنبه، ۳ مارس ۲۰۲۶

فهرست قاتلان ۱۶۰ کودک

این شهر کوچکی با ۷۰ هزار نفر جمعیت است.

شهری کوچک، عمدتاً ناشناخته برای سایر نقاط جهان، که معیشت آن به تولید خرما و مرکبات، و همچنین صنایع دستی حصیری، گلدوزی و سفالگری وابسته است…

میناب، شهری که تا ۲۸ فوریه ۲۰۲۶ برای هیچ‌کس ناشناخته بود، اکنون برای تمام جهان شناخته شده است.

نه به خاطر حصیرها، خرما یا مرکبات؛ بلکه به خاطر ۱۶۰ قبر کوچکی که دیروز کنده شد.

همه آن‌ها بین ۷ تا ۱۲ سال سن داشتند.

آن روز صبح، طبق معمول، آن‌ها به مدرسه رفتند و در کلاس‌هایشان پشت میزهایشان نشستند.

در حالی که آن‌ها در کلاس بودند، باندهای شروری به نام آمریکا و اسرائیل موشک‌های خود را به سمت کشور آن کودکان پرتاب کرده بودند.

یکی از آن موشک‌ها درست روی آن‌ها فرود آمد.

ما هنوز نمی‌دانیم که آیا آمریکا یا اسرائیل مرتکب این قتل‌عام شدند. در واقع، فرقی نمی‌کند؛ خون آن کودکان روی دست هر دوی آن‌هاست.

حالا آن‌ها طفره می‌روند و می‌گویند «ما در حال تحقیق هستیم» و «ما آنجا عملیاتی انجام ندادیم.» چون فکر می‌کنند همه ظرف چند روز آن را فراموش خواهند کرد. به همین دلیل است که اینقدر آرام هستند.

آن‌ها فکر می‌کنند که قتل ۱۶۰ کودک فراموش خواهد شد، که آن‌ها بدون مجازات خواهند ماند. و این را با تکبر زیادی انجام می‌دهند.

آیا واقعاً چنین چیزی ممکن است؟

آیا این ۱۶۰ قبر کوچک، که درست در قلب وجدان بشریت باز شدند، واقعاً فراموش خواهند شد؟

ما اگر بگوییم «فراموش نخواهیم کرد، قطعاً آن‌ها را پاسخگو خواهیم کرد»، پس ما به فهرستی از افراد نیاز داریم تا خشم خود را متوجه آن‌ها کنیم.

به علاوه، این فهرست به قاتلانی به نام ترامپ و نتانیاهو محدود نیست.

● کسانی که «تمدن غرب» را می‌ستایند و تحت عنوان «برقراری دموکراسی» به قتل‌ها کمک می‌کنند و از آن‌ها حمایت می‌نماید، درست ضد آن اجساد کوچک در میناب می‌‌ایستند.

● کسانی که این دروغ را تکرار می‌کنند، که «ایالات متحده به ونزوئلا، کوبا، ایران، همه مردم کمک می‌کنند»، خاطره آن کودکان را به سخره می‌گیرند.
هستند.

● کسانی که سوت‌زنان در اطراف صحنه جنایت قدم می‌زنند و می‌گویند «به جای انتقاد از اسرائیل و آمریکا، اول به رژیم ایران نگاه کنید».

● هر کس که این نظام امپریالیستی را ستایش می‌کند، آن را شکست‌ناپذیر می‌داند، به میراثی که آن کودکان برای ما به جا گذاشته‌اند، بی‌احترامی می‌کند.

● رهبران فرانسه، انگلستان، آلمان و کشورهای اسکاندیناوی، که به عنوان کشورهای بسیار متمدن معرفی می‌شوند… در حالی که شبانه‌روز علیه ایران حرف می‌زنند، کسانی که درباره آمریکا و اسرائیل، که مسئول مرگ ۱۶۰ کودک هستند، سکوت می‌کنند، به اندازه کسانی که ماشه را کشیدند، گناهکارند.

● در کشور ما، کسانی که تیترهایی مانند «رژیم سقوط می‌کند، جنگ پایان می‌یابد» منتشر می‌کنند، طرفداران حکومت، طرفداران آمریکا، طرفداران اسرائیل، گروه‌های فرقه‌گرا؛ خلاصه، همه کسانی که صاحب این نظام هستند… همه آن‌ها در یک جبهه با قاتلان ۱۶۰ کودک میناب ایستاده‌اند.

تا زمانی که تمام کسانی که نماینده این نظام قاتل هستند را در قبال آن کودکان پاسخگو نکنیم، وجدان هیچ یک از ما آرام نخواهد گرفت.

یک روز، مطمئناً…

https://haber.sol.org.tr/yazarlar/ali-ufuk-arikan/160-cocugun-katillerinin-listesi-407105