آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است

بایگانی

در لهستان چه می‌گذرد؟

در لهستان جنگی میان روسیه و اتحادیه اروپا در جریان نیست؛ بلکه دو نیروی طرفدار سرمایه‌داری و دشمن منافع مردم، برای به دست گرفتن قدرت با یکدیگر رقابت و جدال می‌کنند. نمی‌دانم این وضعیت چه سودی برای مردم لهستان خواهد داشت، اما از آنجا که بار دیگر حقیقتی را به ما یادآوری می‌کند، می‌توان آن را تحولی آموزنده و سودمند برای مردم سراسر جهان دانست. نظام‌های سرمایه‌داری اروپا که خود را برای جنگ آماده می‌کنند، به‌سادگی می‌توانند همان چیزی را که سال‌ها به خورد تمام جهان داده‌اند، یعنی یاوه‌های مربوط به «استانداردها و معیارهای دموکراتیک» را، هرگاه منافع‌شان اقتضا کند، زیر پا بگذارند.

۲۰۲۶-۱۱-۰۳ ادامه

پیمان مکه، رمزگشایی دوباره از آن

پیمان مکه، اگرچه در چارچوب تاریخی متفاوتی شکل گرفته، نخستین نمونه از این دست نیست. ۷۱ سال پیش، در سال ۱۹۵۵، با تشخیص ضرورت از سوی آمریکا، پیمان بغداد تأسیس شد. ترکیه، ایران، عراق، پاکستان و انگلستان به این پیمان پیوستند؛ پیمانی که هدف آن محاصره اتحاد شوروی و تضعیف نفوذ این کشور در منطقه بود. امپریالیسم آمریکا نیز در مقام قدرت مسلط و حامی اصلی این پیمان، در نشست‌های مربوط به آن به‌عنوان ناظر حضور داشت. همان‌گونه که پیمان بغداد در پی انقلاب‌هایی که در کشورهای عضو آن به وقوع پیوست، فروپاشید، پیمان مکه نیز پیش از آنکه ۱۰ سال از عمرش بگذرد، در پی انقلاب‌هایی در این کشورها از میان خواهد رفت. و این بار، ترکیه نزدیک‌ترین نامزد آن است.

۲۰۲۶-۱۱-۰۳ ادامه

اقتصاد جهانی نفت یا چگونه می‌توان در برابر قلدری آمریکا ایستاد

آمریکا می‌خواهد با کنترل جریان جهانی نفت، اقتصاد سیاسی جهان را شکل دهد. در غرب آسیا، سعی این کشور برای نابودی ایران به‌عنوان یکی از مراکز مقاومت، نه‌تنها ناکام مانده، بلکه موقعیت آمریکا را در منطقه به‌طور چشمگیری تضعیف کرده است. اما در ونزوئلا، آمریکا فعلاً به پیروزی مهمی دست یافته و با قرار گرفتن دلسی رودریگزِ مطیع خود در رأس قدرت، کنترل نفت این کشور را در دست گرفته است. قرارداد برای پالایش نفت ونزوئلا در هند می‌تواند دو هدف را تأمین کند: یکم، وارد کردن نفت ونزوئلا به بازار جهانی، در حالی که کنترل درآمدهای حاصل از فروش آن در اختیار آمریکا باشد؛ دوم، وابسته کردن بزرگ‌ترین بازیگر اقتصادی هند به ایالات متحده.

۲۰۲۶-۱۱-۰۳ ادامه

لهستان در کانون بحران سرمایه‌داری: خیزش ناسیونالیسم و نظامی‌سازی دولت

این رویدادها، در یکی از سطوح بنیادین خود، بیانگر بحرانی عمیق‌تر در سرمایه‌داری جهانی‌اند؛ بحرانی که لزوماً به معنای نزدیک بودن فروپاشی نظام نیست. پرسشی که باید مبنای تحلیل ما از وضعیت لهستان و تحولات جاری در دیگر کانون‌های سرمایه‌داری قرار گیرد، صرفاً این نیست که: چه کسی در منازعه سیاسی پیروز می‌شود؟ بلکه باید پرسید: این پیروزی نماینده کدام منافع اجتماعی و اقتصادی است؟ هزینه آن را چه کسانی می‌پردازند؟ و چه مسیری را پیش روی جامعه می‌گشاید: بازتولید نظام موجود در قالب‌هایی تازه یا گسترش امکان‌های تغییر آن؟

۲۰۲۶-۱۱-۰۲ ادامه

علیه جنگ در محل کار

وقتی فعالیت در ۱۱۳ بندر در سراسر جهان متوقف می‌شود، این بیانگر چرخشی مهم در درون جنبش ضدجنگ است. در روز اقدام بین‌المللی کارگران بندر، در کنار موضوعاتی چون امنیت شغلی و افزایش دستمزدها، موضوع جنگ بیش از هر چیز دیگری در دستور کار قرار داشت. شعار این حرکت اعتراضی چنین بود: «ما کارگران بندر برای جنگ کار نمی‌کنیم». به گفته اتحادیه کارگری فرانسوی «ث.ژ.ت»، کارگران در ۲۲ کشور در اعتراض به جابه‌جایی و انتقال تسلیحات دست به اعتصاب زدند. در شماری از مراکز بزرگ تجارت دریایی جهان نیز اعتصاب‌هایی برگزار شد؛ از جمله در والنسیا، لو آور، الجزیراس، پیرائوس، جنوا، اوکلند، طنجه و بمبئی.

۲۰۲۶-۱۱-۰۱ ادامه

«نسل زد»: هویت‌های «دلبخواهی» و تصادف‌های عجیب

در سال‌های اخیر، اصطلاحی به نام «نسل زد» (Gen Z) در مقاله‌ها، شبکه‌های اجتماعی، برنامه‌ها و مناسبت‌های ویژه‌ای که از سوی مؤسسات وابسته به بورژوازی برگزار می‌شوند، رواج یافته است. ستادهای فکری بورژوازی سن را به‌عنوان ویژگی اصلی یک انسان معرفی می‌کنند. طبیعی است که استدلال محافل بورژوایی درباره «نسل زدِ رادیکال» از سوی جریان‌های اپورتونیست و آنارشیست‌ نیز مورد استقبال قرار گرفته است؛ جریان‌هایی که در چارچوب منطق ورشکسته خود، پیوسته در جست‌وجوی «جنبش‌های جدید» هستند.

۲۰۲۶-۱۱-۰۱ ادامه

تفاوت نژادپرستی ترامپ و نژادپرستی گوانچای چین

در یک سو، ده‌ها هزار نفر از چینی‌های ساکن فرانسه قرار دارند که در اوبرویه (Aubervilliers)، در حومه شمالی پاریس، بزرگ‌ترین مرکز عمده‌فروشی پوشاک اروپا را بنا کرده‌اند. ار سوی دیگر، گروهی از مهاجران شمال آفریقایی زندگی می‌کنند که ساکنان همین محله‌اند. هر دو گروه مهاجرند. موفقیت چینی‌ها در بهبود وضعیت زندگی‌شان، نشان می‌دهد که جامعه برای کسانی که با سخت‌کوشی در پی ثروتمند شدن هستند، عادلانه عمل می‌کند و مشکل را نمی‌توان به دولت یا جامعه نسبت داد. پس منشأ مشکل کجاست؟ با نگاهی به اطراف، آیا پاسخ روشن نیست؟ آیا این وضعیت نشان نمی‌دهد که مشکل از خود آن‌هاست؟

۲۰۲۶-۱۰-۳۱ ادامه

مداخله هیئت تحریرالشام در کتاب‌های درسی سوریه: پوشاندن سر زنان، سانسور آثار باستانی و حذف تصاویر دختران خردسال

پس از سرنگونی رژیم بشار اسد در ۸ دسامبر ۲۰۲۴، هیئت تحریرالشام که از حمایت امپریالیستی برخوردار بود، در سوریه به قدرت رسید. این گروه از همان آغاز قدرت‌گیری، تغییر نمادها و نشانه‌های مترقی در کشور را آغاز کرد و هم‌زمان که پیام‌هایی دربارهٔ «عادی‌سازی» اوضاع ارسال می‌کرد، به اجرای رویه‌های مبتنی بر شریعت ادامه داد... زنان روسری بر سر دارند، اما هیچ دختری وجود ندارد. تصاویر آثار باستانی و تاریخی، از جمله مجسمه‌های فنیقی و بین‌النهرینی، در کتاب‌های درسی سانسور یا به‌طور کامل حذف شده‌اند.

۲۰۲۶-۱۰-۳۱ ادامه

چه بر سر انقلاب روژاوا آمد؟

آن‌ها از یک «انقلاب» می‌گفتند؛ ما می‌دانستیم که انقلاب نیست، و این را هم می‌گفتیم. مگر با حمایت آمریکا و اتحادیه اروپا می‌توان انقلاب کرد؟ انقلاب روژاوا با مستحیل شدن در ضدانقلاب «هیئت تحریرالشام»، شاخه داعش، از میان رفته است. انقلابی که به سرانجام نرسد، به ضدانقلاب تبدیل می‌شود! رویای روژاوا به پایان رسید؛ اکنون دیگر جمهوری عربی سوریه وجود دارد. سوریه‌ای که تحت حاکمیت «هیئت تحریرالشام» اداره می‌شود و از حمایت سیاسی و اقتصادی آمریکا، اتحادیه اروپا، ترکیه و دولت‌های دست‌نشانده عربیِ حاشیه خلیج فارس، ثروتمند از دلارهای نفتی، برخوردار است، از هم گسیخته و در حال فروپاشی است.

۲۰۲۶-۱۰-۳۱ ادامه

از عراق تا سوریه، از ایران تا ترکیه: روند فرا-مرزی «صلح» چگونه پیش می‌رود؟

در چارچوب «روند صلح» که در ترکیه آغاز شده است، اقداماتی برای ادغام «یگان‌های مدافع سنجار»، وابسته به حزب کارگران کردستان (پ‌ک‌ک)، در نهادهای امنیتی عراق در سنجار صورت گرفته است. در سوریه نیز «نیروهای دموکراتیک سوریه» در «هیئت تحریرالشام» ادغام شده‌اند. به نظر می‌رسد آینده «حزب حیات آزاد کردستان» (پژاک) در ایران نیز مستقل از حمله امپریالیستی به ایران نباشد. در جبهه ترکیه، اطلاعاتی دربارهٔ تهیه فهرستی شامل ۸۰ هزار نفر در چارچوب یک قانون جامع منتشر شده است.

۲۰۲۶-۱۰-۳۰ ادامه