مقاومت برای شکست دادن دشمن هرگز بر برتری مادی تکیه نکرده است. از آغاز شکل‌گیری تا به امروز، فعالیت آن بر پایه چند رکن اساسی استوار بوده است: پایداری ایدئولوژیک، اراده تزلزل‌ناپذیر، عزم راسخ، صبر و نوآوری. بدون این ارکان، نه اولین آزادسازی در سال ۲۰۰۰ محقق می‌شد و نه پیروزی‌های ژوئیه و اوت ۲۰۰۶ شکل می‌گرفت. در این برهه تاریخی، اهداف تجاوز اسرائیلی-آمریکایی ناگزیر در زیر پای رزمندگان مقاومت که ریشه‌ای عمیق در خاک خود دارند، در هم کوبیده خواهد شد...
۲۰۲۶-۰۵-۳۰ ادامه
مسأله ایران در چارچوب این استراتژی، برای ایالات متحده از اهمیت درجه اول برخوردار بود. درهم‌شکستن محور مقاومت، برای تعمیم و گسترش الگویی که بر غزه تحمیل می‌شد به کل منطقه، کاملاً ضروری بود. در واقع، راه‌حل ایده‌آل این بود که ایران داوطلبانه به این پروژه صلح آمریکایی بپیوندد. در حقیقت، هرچند کسانی که پویایی و روابط طبقاتی را در نظم سرمایه‌داری جهانی نادیده می‌گیرند و در همه‌جا بلوک‌ها و اتحادهای تزلزل‌ناپذیر می‌بینند، ممکن است متوجه این موضوع نشده باشند، اما این گزینه آزمایش شد.
۲۰۲۶-۰۵-۲۹ ادامه
چین مانند اتحاد شوروی نیست که خارج از اقتصاد جهانیِ سرمایه‌داری ایستاده بود. مانند ایران نیست که بشود آن را با عواقب سیستماتیکِ قابل مدیریت منزوی کرد. و مانند روسیه هم نیست که گستره نظامی آن بسیار فراتر از اندازه و ابعاد اقتصاد آن باشد. چین به طور هم‌زمان یک غول تولیدی، رقیب فناورانه، بازار جهانی، بستانکار (وام‌دهنده)، چالش‌گر نظامی و بازیگر دیپلماتیک است. چین، رقیبی از درونِ خودِ نظام است. سفر ترامپ به پکن به رقابت میان آمریکا و چین پایان نداد؛ آنچه این سفر آشکار ساخت، تغییر ماهیتِ خودِ این رقابت بود.
۲۰۲۶-۰۵-۲۶ ادامه
با افزایش خوش‌بینی‌ها نسبت به موفقیت مذاکرات اسلام‌آباد، توجه‌های منطقه‌ای و بین‌المللی به «روز پس از آن»، یعنی زمانی که ایران موفق شود تنگه هرمز را تحت کنترل خود درآورد، جلب شده است. این بدان معناست که ایران به « ژاندارم تنگه هرمز» تبدیل خواهد شد؛ عنوانی که یادآور «ژاندارم خلیج فارس»، یعنی نقشی است که زمانی محمدرضا شاه پهلوی، شاه سابق ایران، بر عهده داشت. اما، تفاوت در این است که نقش اول ساخت دست آمریکا بود و شاه آن را به عنوان نماینده آن کشور ایفا می‌کرد، در حالی که نقش دوم یک ساختار خودساخته ایرانی است که بر آمریکایی‌ها تحمیل شده است.
۲۰۲۶-۰۵-۲۵ ادامه
نخستین تأثیر بستن تنگه هرمز، به طور طبیعی، در قیمت نفت مشاهده شد. اما، باید درک کرد که این موضوع پتانسیل ایجاد بحران در حوزه‌هایی بسیار فراتر از انرژی را دارد و کل نظام جهانی سرمایه‌داری را تحت تأثیر قرار خواهد داد. ایران آغازگر این انسداد بود: مجریان واقعی اقدامی که توسط ایران رقم خورد، شرکت‌های بیمه در لندن بودند. «در جهانی که یک تنگه می‌تواند به جای یک دستور نظامی، با یک محاسبه بیمه‌ای بسته شود، چه کسی تأمین غذای دو میلیارد نفر را بیمه می‌کند؟ و چه اتفاق می‌افتد زمانی که آن‌ها تصمیم بگیرند ریسک کردن بر سر آن دیگر ارزش آن‌را را ندارد؟»
۲۰۲۶-۰۵-۲۲ ادامه
چپی که نتواند بر پایه مبارزه بین کار و سرمایه با نظام مقابله کند و یک تهاجم سازمانی و مبارزاتی را آغاز نماید، و به بهانه مبارزه با فاشیسم به نیروهای بورژوایی متوسل شود، ناگزیر به پیاده‌نظامِ درگیری‌های درون‌نظام میان این نیروها تبدیل خواهد شد. این نیز اجتناب‌ناپذیر است که طبقه کارگر، به چنین چپی به عنوان بازیگری در درون خود نظام نگاه کند. تنها راه متوقف کردن «آلترناتیو برای آلمان» این است که آن را به عنوان بازیگری در درون نظام سرمایه‌داری تعریف کرد، و بر روابط آن با سرمایه و دستگاه دولت تمرکز نمود.
۲۰۲۶-۰۵-۲۲ ادامه
زمانی که مشخص شد جنگ ظرف چند روز پایان نمی‌یابد، شبکه «سی‌ان‌ان» در روز پنجم گزارش داد که «سیا» در حال «گفتگو با گروه‌های کرد درباره آغاز یک قیام مسلحانه در ایران» است. نهایتاً، این واقعیت که آمریکا گروه‌های کرد منطقه را تحت فشار قرار داد و مجبور شد رد شدن این درخواست‌ها را در برابر چشمان تمام جهان بپذیرد، باید یک امتیاز منفی برای آینده روابط تلقی شود. البته قابل پیش‌بینی است که این موضوع به‌زودی فراموش خواهد شد و بر جوهر و ماهیت این رابطه تأثیری نخواهد گذاشت. از سوی دیگر، باید به این نکته اشاره کرد که «پژاک» یکی از مشتاق‌ترین مواضع را در میان گروه‌های مخاطبِ فراخوان آمریکا اتخاذ کرده است.
۲۰۲۶-۰۵-۲۱ ادامه
پس از سرنگونی مادورو در یک عملیات ایالات متحده، دلسی رودریگز که به قدرت رسید، روند عادی‌سازی سریع روابط با واشنگتن را آغاز کرد. روابط دیپلماتیک دوباره برقرار شد و معاملات در زمینه‌های نفت، معدن، بدهی‌ها و امور بانک مرکزی مشروط به دریافت مجوزهای خزانه‌داری آمریکا گردید. دلسی رودریگز یک چهره گذار میان ادبیات ضدامپریالیستی گذشته چاوزیسم و سیاست‌های اقتصادی جدید تحت حمایت ایالات متحده نیست؛ بلکه او تلاش می‌کند با به‌کارگیری هم‌زمان هر دو رویکرد، قدرت خود را حفظ کند. او در داخل، پیام «تداوم چاوزیسم» را منتقل می‌کند، در حالی که در خارج، «سازگاری با واشنگتن» را ترویج می‌دهد. با این حال، این بازی دوگانه شکاف عمیقی را نیز در درون جریان چاوزیسم ایجاد کرده است.
۲۰۲۶-۰۵-۲۰ ادامه
ترامپ در موضع قدرت قرار ندارد، بلکه در موضع محاسبه زیان‌هاست. این وضعیت به اجبار او را به یکی از دو گزینه بد نزدیک‌تر می‌سازد: آیا او به ریسک حساب‌شده یک جنگ محدود متوسل خواهد شد؟ یا امتیازدهی حساب‌شده را در توافقی نامطلوب خواهد پذیرفت؟ آنچه تاکنون قطعی به نظر می‌رسد این است که گزینه نظامی در آینده به همان تنگنا، اما این بار به خصمی سرسخت‌تر منجر خواهد شد؛ زیرا حملات مجدد به ایران، گفتمان مقاومت و ایستادگی را در داخل کشور تقویت خواهد کرد و امتیازدهی را در آینده برای تصمیم‌گیران ایرانی دشوارتر خواهد ساخت.
۲۰۲۶-۰۵-۲۰ ادامه
شب گذشته، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، بار دیگر مسیر خود را تغییر داد و از تعویق حمله به ایران، که به ادعای او برای امروز برنامه‌ریزی شده بود، خبر داد. او اعلام کرد که این تعویق به درخواست رهبران قطر، عربستان سعودی و امارات متحده عربی یعنی تمیم بن حمد، محمد بن سلمان و محمد بن زاید صورت گرفته است. این چرخش ناگهانی، در کنار اشاره همراه با آن به رهبران کشورهای خلیج [فارس]، در میان بیم و تردیدهایی مبنی بر اینکه هرگونه حمله ایالات متحده به زیرساخت‌های انرژی ایران می‌تواند با واکنش ایران مواجه شود، صورت می‌گیرد؛ واکنشی که زیرساخت‌های مشابه را در تمام کشورهای حوزه خلیج [فارس] فلج خواهد کرد...
۲۰۲۶-۰۵-۱۹ ادامه