جستاری دربارۀ اودیسه: سقوط ابدی قهرمان

نبوغ فرزندان هومر در جاودانه کردن اودیسه نیست؛ بلکه در توانایی آن‌ها در تبدیل «اشغالگری به قهرمانی» و «مقاومت به بربریت» است.در اثر نولان، اشغالگر در حالی که عقب‌ می‌نشیند، پرده را پایین می‌کشد. قهرمان از تخت‌ فرود می‌آید، و اسطوره از هم می‌پاشد؛ اما او مرکز روایت را به یک اشغالگر جدید واگذار می‌کند که هنوز گناهی مرتکب نشده و همان داستان را تکرار خواهد کرد: به تلماخوس... سایکلوپ بر آستان روایت ایستاده است؛ در، نیمه‌باز است. اما آن کس که در را تا آخر خواهد گشود، نه هومر است و نه نولان: بلکه اراده‌ برقراری نظمی است که در آن، آن تک‌چشمِ سه‌هزارسال‌خاموش، حق سخن گفتن را از اشغالگران پس خواهد گرفت...

۲۰۲۶-۰۸-۰۵ ادامه

آیا «دیدن فیلم پس از اکران آن» کافی است؟ کسانی که به جای خواندن نسخه هومر، نسخه نولان از ادیسه را تماشا می‌کنند، چه چیزی را از دست می‌دهند؟

این فیلم، هرج‌و‌مرج یونان باستان را در عصر برنز، دوره‌ای که با یکی از پیچیده‌ترین تحولات اجتماعی بشریت - مبارزات و درگیری‌های خشونت‌آمیز گذار به کشاورزی و زندگی یکجانشینی - مشخص می‌شود، در یک تجربه تماشایی سه ساعته و جذاب به تصویر می‌کشد. کتاب نهم حماسه اودیسه که به روایت سیکلوپ‌ها (غول‌های یک‌چشم) می‌پردازد، بخشی است که به وضوح نشان می‌دهد در جهان یونان باستان، مفهوم «تمدن»، هویت‌سازی و طرد غیرخودی‌ بر اساس تضاد‌های طبقاتی چگونه عمل می‌کرد.

۲۰۲۶-۰۷-۲۷ ادامه