«سازمان جهانی بهداشت می‌تواند روی کوبا حساب کند» مقایسه رویکرد کوبا و دولت ترامپ به «سازمان جهانی بهداشت»

دکتر روبرتو مورالس اوجدا، وزیر بهداشت عمومی کوبا و معاون رئیس شورای کشور، روز سه‌شنبه استراتژی سند همکاری کشوری با «سازمان جهانی بهداشت»/«سازمان بهداشت پان-آمریکایی» را امضاء کرد، و استراتژی همکاری با سازمان جهانی بهداشت»/«سازمان بهداشت پان-آمریکایی» را، بسیار مهم توصیف کرد... وزیر بهداشت ترامپ: «نه تنها به نام شهروندان خود، بلکه به نام مردم جهان، باید سازمان جهانی بهداشت را آچمز نگاه داریم.»

طب و مارکس

من فکر می‌کنم مارکس به سه دلیل برای طب مهم است. نخست، مارکس یک نقد از اجتماع، یک شیوه تجزیه و تحلیل ارایه می‌دهد که توضیح و تفسیر گرایش‌های مشوش کننده در طب مدرن و بهداشت عمومی را ممکن می‌سازد… دوم، مارکسیسم از یک مجموعه ارزش‌ها دفاع می‌کند: تعیین آزادانه سرنوشت فرد، یک جامعه عادلانه، پایان استثمار، ژرفش امکانان مشارکت همگانی در شکل دادن به تصمیم‌گیری جمعی، امتناع از پذیرش تغییرناپذیری طبیعت بشر و باور به توان ما برای ایجاد تغییر، و درک یک حس وابستگی متقابل و تقسیم‌ناپذیر بودن انسانیت مشترک ما. سوم، مارکسیسم فراخوان به درگیر شدن، دعوت به پیوستن به مبارزه برای پاسداری از ارزش‌های مشترک ماست.

طب ملی چیست؟

«سقوط روم» و خشم آن‌هایی که سلامتی‌شان به یغما رفت

۴۰ سال پس از اعلامیه آلما-آتا: «بهداشت برای همه» هنوز دست نیافتنی است

ستیز چپ‌نمایانه با سازمان جهانی بهداشت در آینه بیانیه آلما-آتا

«جامعه ملل» یا «مجمع میثاق ملل» در ۱۰ ژانویه ۱۹۲۰، پس از پایان جنگ جهانی اول و در پی برگزاری کنفرانس صلح پاریس تأسیس شد. پس از پایان جنگ جهانی دوم، در سال ۱۹۴۶ میلادی، متفقین از جمله اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی، «جامعه ملل» را منحل کردند و به جای آن سازمان ملل متحد را تأسیس نمودند. سازمان ملل متحد برخی از سازمان‌های تخصصی جامعه ملل، مانند «سازمان جهانی کار» (IOL) را با همان نام، و «سازمان بهداشت» را با نام «سازمان جهانی بهداشت» (WHO) به ارث برد.

نظامِ درمانی شوروی

برخی درس‌های اصلی از همه‌گیری ویروس کرونا