آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است

ناسیونالیست‌های ترک، ناسیونالیست‌های کرد و ما

ناسیونالیست‌های ترک، ناسیونالیست‌های کرد و ما

در عراق، سوریه، فلسطین و نهایتاً در ایران؛ در هر بزنگاه حساس، بارها و بارها نقاب از چهره هر دو ناسیونالیست ترک و کرد افتاده است. آن‌ها نتوانستند از نفوذ آمریکا بگریزند و نتوانستند سر خود را از وعده‌های اسرائیل بلند کنند. آن‌ها شرف و افتخار مردم ما را زیر پا گذاشتند. در حالی که ده‌ها هزار کودک در فلسطین زنده به گور می‌شوند، و همسایگان ما در حال خفه شدن هستند، این موضع بی‌پروا در حمایت از ناتو و این «چکمه‌لیسی نظامی» از کجا سرچشمه می‌گیرد؟ آیا شگفت‌انگیز نیست که بسیاری از «ناسیونالیست‌های ترک» و «ناسیونالیست‌های کرد» که حاضرند به راحتی یکدیگر را خفه کنند، در مواجهه با تجاوز علیه ایران، با هم دست زدند و هلهله سر دادند؟

۲۰۲۶-۰۵-۲۱ ادامه

همزمان با افزایش تهدیدهای آمریکا و اسرائیل مبنی بر حمله به ایران، سازمان‌های کرد ایران تصمیم به تشکیل یک اتحاد گرفته‌اند

حزب دموکرات کردستان ایران، حزب حیات آزاد کردستان، سازمان کار کردستان-ایران، حزب آزادی کردستان و انجمن کارگران کردستان تصمیم به تشکیل یک اتحاد گرفته‌اند: «هدف اصلی ما مبارزه برای سرنگونی جمهوری اسلامی ایران است. این شامل تحقق حق تعیین سرنوشت کردها و ایجاد یک ساختار ملی و دموکراتیک در کردستان روژهلاته بر اساس اراده سیاسی ملی کردها می‌شود. مبنای هرگونه همکاری و اتحاد با سایر احزاب، به رسمیت شناختن حقوق ملی ملت‌ها، پذیرش دموکراسی و رد همه اشکال دیکتاتوری خواهد بود.»

۲۰۲۶-۰۲-۲۳ ادامه

به سنن بهمن وفادار بمانيم

در شرايط تاريخی پيروزی جهانشمول سوسياليسم بر فاشيسم و در متن نهضت ‏انقلابی ايران که تحت رهبری حزب تودۀ ايران به رشد و مقياس بی‌سابقه‌ای دست يافته بود، «جنبش رهايی‌بخش ملی و دمکراتيک مردم ايران نيرويی فراوان و دامنه‌ای وسيع يافت. حزب تودۀ ايران در ‏سال ۱٣٢۰ به مثابه ادامه دهندۀ راه حزب کمونيست ايران تشکيل گرديد و بر رأس جنبش وسيع مردم ايران قرار ‏گرفت، در سال‌های ۱٣٢۵- ۱۳٢۴ جنبش ملی و دمکراتيک در آذربايجان و کردستان دامه وسيعی يافت. در اين ‏مناطق احزاب دمکرات آذربايجان و کردستان به وجود آمدند و به مبارزه قهرمانانه‌ای برای مصالح خلق دست ‏زدند».‏

۲۰۲۶-۰۱-۲۴ ادامه

سمفونی خلق‌های تکه‌تکه: پیرامون فروپاشی رویای ایجاد کردستان دوم در سوریه

منطقه کردنشین سوریه در عرض چند روز سقوط کرد. با قطع حمایت ایالات متحده، «نیروهای دکراتیک سوریه» در برابر جهادگران وحشی از هم پاشید. تنها چیزی که از روژاوا باقی ماند، جزیره کوچک کوبانی، حسکه و قامیشلی بود. بدین ترتیب، رویای ایجاد کردستان دوم در سوریه به پایان رسید. نتیجتاً، ما نیز به پایان «پان-کردیسم» نزدیک می‌شویم. کردستان بزرگ در سه کشور تنها با به آتش کشیدن کل خاورمیانه امکان‌پذیر است. حق تعیین سرنوشت امروز را نباید با حق تعیین سرنوشت دیروز اشتباه گرفت. در آن زمان، این یک اهرم انقلابی علیه امپریالیسم بود؛ امروز، یک اهرم ضدانقلابی در دست امپریالیسم است.

۲۰۲۶-۰۱-۲۴ ادامه

چرا اسد با فدرالیسم مخالف بود؟

کارزار برای تغییر مرزهای ملی در «خاورمیانه بزرگ» در واقع با از راه رسیدن «بهار عربی» در سال ۲۰۱۱ شتاب گرفت. نقشه جدید خاورمیانه که در سال ۱۹۹۲ توسط برنادرد لوئیس-پرفسور «مطالعات خاورمیانه» و مشاور جورج دبلیو بوش- در «ژورنال امور خارجی» منتشر شد، دوباره رواج یافته است.، آمریکایی‌ها با آغاز جنگ داخلی در سوریه، کردها را-با دفاع شدید از خواست آن‌ها- به اعلام یک‌جانبه تشکیل «فدراسیون شمال سوریه» در اراضی که در اشغال داشتند تشویق می‌کرند.

۲۰۲۵-۱۲-۱۴ ادامه

به‌ روزرسانی پیرامون مسأله ملی و حق تعیین سرنوشت خویش

حق ملت‌ها برای تعیین سرنوشت خویش، بدون تردید، حق جدایی است. چه به این صورت بکار برده شود یا نشود، در جایی که گزینه یک دولت جداگانه یک انتخاب ارتجاعی است، حق تعیین سرنوشت صرفاً یک عبارت نمادین باقی می‌ماند. پلی که بین مسأله ملی و «مسأله رهایی» ساخته شده بود، با سوسیالیسم واقعاً موجود نابود شد. مسأله ملی به ابزاری برای مبارزات هژمونیک امپریالیستی و روندهای رقابتی تبدیل شد. آیا ما باید هم‌چنان وانمود می‌کردیم که هیچ اتفاقی نیفتاده است؟ بسیاری این کار را کردند!

۲۰۲۵-۱۲-۱۳ ادامه

۲۱ آذر

واقعیاتی که در بالا ذکر شد آشکارا نشان می‌دهد که جنبش ۲۱ آذر جنبشی بود از طراز جنبش‌های خلقی پس از شکست فاشیسم آلمان... ارتجاع و امپریالیسم چنین جنبشی را لجن‌مالی می‌کنند و جز این انتظار دیگری از آن‌ها نمی‌توان داشت.

۲۰۲۵-۱۲-۱۲ ادامه

۲١ آذر يک روز تاريخی در جنبش انقلابی ايران

«تئوری مارکسيستی بی چون و چرا از ما می‌طلبد که وقتی يک مسأله اجتماعی را تحليل می‌کنيم، ‏نخست چارچوب تاريخی معين آن و سپس چنانچه سخن بر سر يک کشور (و فی‌المثل بر سر طرح‌ريزی ‏برنامه ملی برای يک کشور) باشد، ويژگی‌های مشخصی که اين کشور را در يک دوران تاريخی واحد از ديگر ‏کشورها متمايز می‌سازد، در نظر گيريم».‏ ‏(لنين)‏

۲۰۲۵-۱۲-۱۱ ادامه