آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است

بیانیه فدراسیون جهانی اتحادیه‌های کارگری به‌مناسبت سالگرد انداختن بمب‌های اتمی

بیانیه فدراسیون جهانی اتحادیه‌های کارگری به‌مناسبت سالگرد انداختن بمب‌های اتمی

فدراسیون جهانی اتحادیه‌های کارگری «حق» ایالات متحده آمریکا برای تعیین این‌که چه کسی می‌تواند و چه کسی اجازه ندارد انرژی اتمی داشته باشد را محکوم می‌کند و خواهان محو همه سلاح‌های اتمی در همه جا می‌باشد. فدراسیون جهانی اتحادیه‌های کارگری از سال نخست تشکیل خود در ۱۹۴۵، یک موضع روشن و ساده علیه سلاح‌های اتمی داشته است. ما خواهان محو همه سلاح‌های اتمی در همه جا؛ اجرای توافق اتمی ابران بوسیله همه طرفین؛ غیراتمی کردن شبه جزیره کره؛ لغو همه تحریم‌ها و محاصره‌های اقتصادی که فقط خلق‌ها قربانیان آن می‌باشند، هستیم.

۲۰۲۶-۰۸-۰۷ ادامه

تروریسم دولتی آمریکا از هیروشیما تا میناب

زمانی‌که دشمنان آمریکا مرتکب جنایت می‌شوند، آن جنایت است. زمانی‌که ایالات متحده مرتکب جنایت می‌شود، چیزی اتفاق نیفتاده است. خودداری ما از پذیرش هزینه انسانی که خشونت ما بر کسانی وارد کرده که می‌خواهیم بر آن‌ها مسلط شویم، آن‌ها را به زانو درآوریم و یا اشغال نماییم، چشمان ما را هم بر روی واقعیات جنگ و هم بر روی بدسگالی امپریالیسم آمریکا می‌بندد. برتراند راسل فیلسوف فقید نوشت: «در ماهیت امپریالیسم است که شهروندان قدرت امپریالیستی همیشه از جملۀ آخرین کسانی باشند که پيرامون شرایط  در مستعمرات بدانند یا به آن اهمیت بدهند.»

۲۰۲۶-۰۸-۰۷ ادامه

باشد که چنین توحشی دیگر هرگز تکرار نشود

در ۶ اوت ۱۹۴۵، حدود ۱۴۰ هزار نفر جان باختند؛ این فاجعه پس از آن رخ داد که «پسر کوچک» (Little Boy) - نخستین بمب از دو بمب اتمی که ایالات متحده بر سر ژاپن فرو ریخت - به خاک ژاپن اصابت کرد. روزنامه «گرانما» در شماره سوم مارس ۲۰۰۳ خود، گزارشی از سفر فیدل کاسترو روز به شهر هیروشیما منتشر کرد. او در دفتر یادبود نوشت: «باشد که چنین توحشی دیگر هرگز تکرار نشود.» نادیده گرفتن این موضوع می‌تواند ما را به‌شکلی خطرناک به آستانهٔ شعله‌ور شدنِ مناقشه‌ای تازه با سلاح‌های مرگبار نزدیک کند؛ مناقشه‌ای که بهای آن را بشریت به‌صورت جمعی خواهد پرداخت.»

۲۰۲۶-۰۸-۰۷ ادامه

دهشت هیروشیما هنوز در فریادهای غزه زنده است

با گذشت سالگردهای ۶ و ۹ اوت، یک بار دیگر این سرود جهانی طنین‌انداز خواهد شد: «دیگر هرگز». اما حقیقت تکان‌دهنده است؛ خطر این‌جاست. خاطرات هیروشیما و ناگازاکی در حال محو شدن می‌باشند و به نمادهای تشریفاتی تبدیل شده‌اند که جنایتکاران جنگی امروزی - از واشنگتن تا تل‌آویو - در برابر آن‌ اشک تمساح می‌ریزند.

۲۰۲۵-۰۸-۱۳ ادامه

۸۰ سال پس از هیروشیما و ناگازاکی: جنگ اتمی از هر زمان دیگری نزدیک‌تر است 

بمباران سایت‌های هسته‌ای ایران توسط آمریکا و اسرائیل، اصول اولیه عدم گسترش هسته‌ای را نقض کرد، و به طرز طعنه‌آمیزی به کشورهایی که به دنبال توسعه مستقل هستند، ضرورت ایجاد یک عامل بازدارنده هسته‌ای را نشان داد. کازومی ماتسویی، شهردار هیروشیما، خاطرنشان کرد که افزایش تنش‌های ژئوپلیتیک و مسابقه تسلیحاتی در سراسر جهان باعث شده است که برخی از کشورها احساس کنند که «سلاح‌های هسته‌ای برای دفاع ملی ضروری است».

۲۰۲۵-۰۸-۰۷ ادامه

بیانیه‌ «اقدام کمونیستی اروپایی» پیرامون جنایت امپریالیسم آمریکا در هیروشیما و ناگازاکی

مبارزه علیه جنگ‌های امپریالیستی، دخالت دولت‌های کشورهای ما، مسابقه تسلیحاتی و حذف سلاح‌های هسته‌ای و سایر سلاح‌های کشتار جمعی، هم‌چنان بخش حیاتی مبارزه کارگران و خلق‌ها علیه نظام سرمایه‌داری و ستم، استثمار و فلاکتی است که به بار می‌آورد

۲۰۲۵-۰۸-۰۷ ادامه