مجله «شارلی ابدو» در دهه ١۹۶۰ تأسیس شد، این مجله در اشاعه برداشتهای سرمایهداری و آنارشیستی از آزادی پیشگام است؛ مجله بخاطر متلکهای سیاسی و مذهبی خود معروف است. نتیجتاً، استراتژی رشد مجله و متلکگویی آنارشیستی آن به همبستگی زحمتکشان در سرتاسر جهان آسیب میرساند. این آزادی فقط بسود استثمارگران است و بر فردگرایی سرمایهداری و آنارشیسم منطبق است.
۲۰۲۵-۰۹-۱۶ ادامه
بیش از ده سال از کارزار «ژو سوئی شارلی»، نمایشی از همبستگی با قربانیان حمله به دفاتر مجله طنز فرانسوی شارلی ابدو در اوایل سال ۲۰۱۵، میگذرد... در سال ۲۰۱۵، نظام نژادپرستانه غالب، از شارلی فرانسوی حمایت میکرد، زیرا او نماینده و ابزار آن بود. در سال ۲۰۲۵، همین نظام نژادپرستانه بین کسانی که چارلی آمریکایی را به عنوان یک رقیب جایگزین میبینند و کسانی که او را آینده بهتری میدانند، تقسیم شده است.
۲۰۲۵-۰۹-۱۶ ادامه
برخی از رقبای ایدئولوژیک ما، مانند «ژاکوبن»، میگویند این ترور نشانهای از فروپاشی «هنجارهای دموکراتیک» است. هنجارهای که؟ دموکراسی که؟ این سخنگویان سرمایه از همان نظام سرمایهداری دفاع میکنند که کرک زندگی خود را وقف آن کرد. ما باید تلاش جمعی خود را وقف تحکیم نیروهای طبقاتی لازم برای مقابله با نظام سرمایهداری کنیم، نظامی که کرک، «نقطهعطف ایالات متحده آمریکا» و همه این مرتجعین با خوشحالی زندگی خود را وقف حفظ آن میکنند.
۲۰۲۵-۰۹-۱۴ ادامه
واکنش طبقه حاکم به ترور کرک، ریاکاری عمیق آن را آشکار میکند. مرگ او به عنوان یک فاجعه ملی، یک حمله به خود دموکراسی تلقی میشود. با این حال، هر روز، کارگران در کارخانهها، مزارع و معادن جان خود را از دست میدهند،و مرگ آنها صرفاً به عنوان «حوادث» تولید نادیده گرفته میشود. حتی کریهتر اینکه، بورژوازی چشم خود را بر میلیونها کشته در جنگهای امپریالیستی میبندد.
۲۰۲۵-۰۹-۱۴ ادامه
کرک یک فاشیست اصلاحناپذیر بود. لفاظیهای او سالها فضایی را ایجاد کرد که راه را برای کشتن هر کس که از نظر ترامپ دشمن تلقی میشود، به ویژه مسلمانان، هموار میکرد. او که فلسطینیها را «انسانهای حیوانصفت» مینامید، به شدت از دولت اسرائیل دفاع میکرد و خواستار پاکسازی قومی بود. پس از ترور کرک، بسیاری در ایالات متحده شوک خود را ابراز کردند و گفتند: «او صرفاً از آزادی بیان خود استفاده میکرد.»
۲۰۲۵-۰۹-۱۳ ادامه