از پیمان ناتو تا سندیکالیسم: رویکرد ضدکمونیستی

سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) در سال ۱۹۴۹ با ماهیت یک ساختار نظامی فراملی و با هدف مقابله با اتحاد شوروی و گسترش کمونیسم پایه‌گذاری شد. گفتمان ضد کمونیستی حاکم بر آن برهه، ساختار سندیکایی و اتحادیه‌های کارگری ترکیه را نیز تحت تأثیر قرار داد. اتحادیه‌های کارگری ایالات متحده از جمله «فدراسیون کار آمریکا»، نقش بسزایی در اعزام فعالان کارگری ترکیه به آمریکا جهت گذراندن دوره‌های آموزشی و اتخاذ رویکردهای ضد کمونیستی ایفا کردند؛ روندی که نهایتاً در سال ۱۹۵۲ به تأسیس کنفدراسیون اتحادیه‌های کارگری ترکیه (ترک-ایش) منجر گردید.

ارزیابی سندیکالیسم زرد اتحادیه اروپا از وضعیت کارگران در منطقه خاورمیانه

در سوریه، تلاش‌های اولیه برای سازماندهی کارگران و بازپس‌گیری حقوق آنها پس از سقوط رژیم سرکوبگر بشار اسد آغاز شده است. جنگ هم‌چنین بر ثبات بازار کار در اسرائیل و فلسطین تأثیر گذاشته است، جایی که هزاران کارگر - به ویژه کارگران فلسطینی - شغل خود را از دست داده‌اند و بیش از ۲۰۰۰۰۰ کارگر از دریافت دستمزد محروم شده‌اند. عمان با بهبود رتبه خود از ۴ به ۳ در سال ۲۰۲۵، به دلیل مجموعه‌ای از اصلاحات مترقی کارگری با هدف تقویت گفتگوی اجتماعی و حل اختلافات، بارقه‌ای از پیشرفت را ارائه داد.

از عملکردهای سندیکالیسم زرد امپریالیستی

برای پی‌بردن به دلائل اصلی اشک تمساح ریختن برخی محافل «چپ» برای کوبانی کافی است لفاظی‌های چپ‌نمایانه آن‌ها پیرامون درخواست از «جامعه جهانی» برای نجات «کمون» «کمونارد»، «کانتون»، «آلترنایتو مردمی زیر آتش»، «استالین‌گراد» …  کوبانی با نقض کامل حاکمیت کشور و مردم سوریه، در کنار درخواست آن‌ها برای گنجاندن موضوع حقوق بشر و حقوق کارگران در مذاکرات هسته‌ای ایران و کشورهای ۵+١ قرار داده شود!

رهبری سندیکایی برای مبارزه طبقاتی یا برای سوداگری؟ WFTU در مقابل ITUC

حمایت «کنفدراسیون بین‌‌المللی اتحادیه‌‌های کارگری» فاسد و رشوه‌خوار از نا‌آرامی‌‌های ایران

بیانیه دبیرخانه WFTU در رابطه با رسوایی فساد در اتحادیه اروپا و دستگیری لوکا ویسنتینی دبیرکل ITUC

درباره کاسبان «همبستگی بین‌المللی»

تئوری‌های «استقلال و بی‌طرفی» سندیکاها

پیرامون «کارزار هفته اقدام اقلیمی» ITUC