آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است

نشست «بریکس+»: بین وعده‌ها و تضادها

نشست «بریکس+»: بین وعده‌ها و تضادها

ایران، حتی در حالی که ایالات متحده و اسرائیل را به تجاوز متهم می‌کند و از اقدامات تلافی‌جویانه خود دفاع می‌کند، بیانیه‌ای را امضا کرد که در آن خواستار خویشتن‌داری و کاهش تنش شد. این، نشان‌دهنده چالش بزرگ‌تری است که «بریکس‌+» با آن روبه‌رو است: مخالفت با سلطه غرب، به طور خودکار به یک برنامه منسجم ضد-امپریالیستی منجر نمی‌شود. دولت‌های شرکت‌کننده، دولت‌های سرمایه‌داری هستند که منافع ملی خود را دنبال می‌کنند. طبقات حاکم بر آن‌ها ممکن است در برابر جنبه‌های مشخصی از سلطه ایالات متحده مقاومت کنند، اما در عین حال برای سازش با نظام مالی جهانی یا قدرت‌های مرتجع منطقه‌ای نیز آمادگی دارند. در نتیجه، «بریکس‌+» عرصه‌ای برای مبارزه در درونِ نظمِ در حال تغییرِ جهانی است، نه یک آلترناتیو از‌پیش‌شکل‌گرفته برای اَبر-امپریالیسم.

۲۰۲۶-۰۹-۲۴ ادامه