آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است

اعتراضات در ایران و قبل‌ و قال درباره پهلوی: تلاش برای ارائه یک گذشته‌ امپریالیستی به عنوان «بدیل»

اعتراضات در ایران و قبل‌ و قال درباره پهلوی: تلاش برای ارائه یک گذشته‌ امپریالیستی به عنوان «بدیل»

حضور دوباره پرچم‌هایی که نماد سلطنت پهلوی است در اعتراضات، نشانه‌ای مهم از کانال‌های سیاسی است که از طریق آن‌ها قرار است خشم علیه حکومت ایران هدایت شود. رسانه‌های غربی این تصاویر را در روایتی از «بدیل شاه»، که مبارزه چندوجهی مردم ایران را از بستر تاریخی آن جدا می‌کند، و آگاهانه گذشته‌ای آمیخته با امپریالیسم را ستایش می‌کند، ارائه می‌دهند. با این حال، دوره تاریخی که به عنوان «دوران شاه» در ایران شناخته می‌شود، اساساً فقط داستان یک سلطنت نیست؛ بلکه داستان نفت، مداخله امپریالیستی و سرکوب سیستماتیک مخالفت‌های اجتماعی نیز هست.

۲۰۲۶-۰۱-۱۳ ادامه

دموکراسی، نه سلطنت؛ «ما همه پادشاه هستیم»

اصل اساسی شعر «همه ما در این پادشاهی پادشاه هستیم اثر رابیندرانات تاگور، مبنی بر این‌که هر فرد در یک دموکراسی واقعی یک حاکم مستقل است، در ایالات متحده نمود معاصر پیدا می‌کند. در حالی که دولت ایالات متحده تجاوز امپریالیستی خود را از غزه تا ونزوئلا تحمیل می‌کند، شهروندان این کشور در موج جدیدی از اعتراض علیه دولت ترامپ به خیابان‌ها آمده‌اند.

۲۰۲۵-۱۰-۲۶ ادامه

غرب «مترقی» و شبح سلطنت

«وارث» تاج و تخت، وارث این سنت خونین شاهان ایران، دهه‌ها ظلم و ستم بر مردم ایران، امروز به عنوان «چهره جدید» آینده «دموکراتیک» در کشور ظاهر می‌شود. او خود مردی بزرگ‌شده در آمریکا است که در سال ۱۹۷۸، در سن ۱۷ سالگی، ایران را برای آموزش نظامی در ایالات متحده ترک کرد و متعاقباً در دانشگاه‌های مختلف آمریکایی تحصیل کرد. امروز، او به تجارت مشغول است، به عنوان سازمان‌دهنده مجموعه‌ای از ابتکارات اپوزیسیون ظاهر می‌شود و با شبکه‌ای از سازمان‌های غیردولتی ایرانی که توسط «سیا» حمایت می‌شوند، مرتبط است. به عبارت دیگر، او به وضوح یک آدم آمریکا است...

۲۰۲۵-۰۶-۲۷ ادامه