صاحب نوروز کیست؟ چگونه «نه‌وروز» به عنوان یک جایگزین برای «نوروز» تحمیل شد؟

در دهه ۱۹۹۰، طبقه سرمایه‌دار جشن‌های «نه‌وروز» را به عنوان یک جایگزین برای «نوروز» تحمیل کرد. آن‌ها با آتش و پریدن از روی آن، به روش خودشان، به استقبال بهار می‌رفتند. اما برای کارگران کرد، نوروز چیزی فراتر از یک جشن فصلی بود. نقطه شروع آن نوروز ۲۰۱۳ است. نقشه راه اعلام شده به همراه بیانیه اوجالان به برادری اسلامی منجر شد، و کارگران کرد چاره‌ای جز صبر و سپاسگزاری نداشتند. نوروز ۲۰۱۳ یک نقطه‌عطف در مسیر تاریخی آن بود. برای آهنگرانی مانند کاوه عادی شده بود که از یک انتخابات به انتخابات دیگر آهنگری کنند.

روز نو با پیروزی بر امپریالیسم و صهیونیسم جشن گرفته خواهد شد

۲۱ مارس، نوروز است، روزی که در تاریخ همه خلق‌های منطقه ما نماد مقاومت و قیام است، روزی که از ایران آغاز ‌شد نویدبخش روزی نو است. امروز، نوروز، جشن خلق‌های منطقه، توسط امپریالیسم نسل‌کش اسرائیل و آمریکا به خون آغشته شده است. مدارس بمباران می‌شوند، کودکان کشته می‌شوند؛ بیمارستان‌ها مورد حمله قرار می‌گیرند، کارکنان مراقبت‌های بهداشتی به قتل می‌رسند؛ کارخانه‌ها هدف قرار می‌گیرند و مردم از زندگی محروم می‌شوند. کسانی که عید مردم کل منطقه، به ویژه ایران، را به خون آغشته کردند؛ کسانی که می‌خواهند مردم ما را با امیدهای واهی فریب دهند، عزم و اراده تاریخی و قدرت مظلومان را فراموش نموده و دست کم می‌گیرند. ما بر این باوریم که در ایران، فلسطین و لبنان که زیر بمباران هستند، صهیونیست‌ها و امپریالیست‌ها شکست خواهند خورد.

جشن نوروز

این جشن در اصل یکی از دو جشن سال آریائی بود: آریائیان در اعصار باستانی دو فصل گرما و سرما داشتند. فصل گرما شامل بهار و تابستان و فصل سرما شامل پائیز و زمستان می‌شد. در هریک از این دو فصل جشنی برپا می‌داشتند.

… آن سرودها

پیام سال نو…

نوروزتان پیروز!