درباره «چهارشنبه سیاه» لبنان

حالِ اسرائیل را نمی‌توان از تاریخ آن جدا دانست، به‌ویژه از زمان ورود تروریسم به منطقه در دهه ۱۹۳۰ میلادی. این دولت اشغالگر دولتی است که: چاه‌های آب اعراب را مسموم کرده است؛ جان همه اعراب از هر نسل و جنسیتی را ناچیز می‌شمارد و بر صحنه‌های نابودی آن‌ها می‌خندد؛ از یهودیانِ ضدصهیونیست بیزار است؛ برای پیشبرد برنامه‌های خود، با یهودستیزان متحد می‌شود؛ به هیچ منشور یا توافق‌نامه‌ای احترام نمی‌گذارد و نقض آن‌ها را نشانه‌ای از قدرت و «اقتدار» تلقی می‌کند؛ در کنار غرب، یک نظام منطقه‌ای مبتنی بر استبداد را تحمیل می‌کند؛ در سراسر منطقه به تفرقه و جنگ‌های داخلی دامن می‌زند و هیزم بیار آتش آن‌هاست؛ حامل یک ایدئولوژی نژادپرستانه و استعماری است که نسبت به مسلمانان، مسیحیان عرب و یهودیان شرقی (مزراحی) کینه و تحقیر در دل دارد...

ترور لاریجانی و قوانین بین‌المللی

ترور لاریجانی میزان بی‌اعتنایی اسرائیل به همه هنجارها و قوانین بین‌المللی را نشان می‌دهد. وزیر امور خارجه آلمان چند روز پیش گفت ایران حق ندارد به قوانین بین‌المللی استناد کند، زیرا قوانین بین‌المللی درباره آن‌ها صدق نمی‌کنند. این درست است: کشورهای غربی از زمان جنگ جهانی دوم قوانین بین‌المللی را نادیده گرفته‌اند. غرب هرگز به حق و قانون اعتقاد نداشته است. اسرائیل، به اعتراف خود اسرائیلی‌ها، مانند رونان برگمن در کتاب او به نام «برخیزید و بکشید»، کشوری است که از زمان جنگ جهانی دوم بیش‌ترین ترورها را مرتکب شده است. آمریکا با فراهم کردن پوشش برای اسرائیل، به آن حق داده است که سازمان ملل، قوانین بین‌المللی و اخلاق عمومی را نادیده بگیرد.

ما او را خوب می‌شناختیم- به مناسب درگذشت یورگن هابرماس

آیا می‌توانیم کسی را که سعی در توجیه سیاست‌های نسل‌کشانه اسرائیل دارد، چپ بنامیم؟ برای بخش‌های بزرگی از چپ‌های اروپایی، از جمله تعداد قابل توجهی از دانشگاهیان مخالف در کشور ما، متأسفانه پاسخ «آری» است. چپی که بدون ‌قید و شرط با امپریالیسم مخالفت نکند، خیابان‌ها و کارخانه‌ها را رها کند و انقلاب را به عنوان یک ایده به گفتگوهای روشنفکرانه محدود نماید، در نهایت در کنار راست‌ها و استعمارگران در تاریخ ثبت خواهد شد. این چیزی است که برای یورگن هابرماس اتفاق افتاد. برای محافل دانشگاهی که از هابرماس دفاع می‌کنند، به نظر می‌رسد فقط کافی باشد که چند روز دیگر را تحت تجاوز بی‌رحمانه امپریالیستی سپری کنند تا او را فراموش کنند.

پاسخی به نامه «سرگشاده» سیـرانتوس فوتوپولوس «به چپ ضدامپریالیست»

چپ ضدکمونیست ایران، که عملکرد آن به مثابه اسب تروای امپریالیسم از یوگسلاوی، تا افغانستان، عراق، لیبی و سوریه در برابر ماست، در بسترسازی برای تجاوز امپریالیسم به کشور ما، از جمله به نوشتار «نامه‌ای سرگشاده به چپ ضدامپریالیست» از سیـرانتوس فتوپولوس متوسل شده است. در این‌جا برگردان یک تحلیل از سیـرانتوس فتوپولوس، که در آن ایران و سوریه زمان اسد را «رژیم‌های آزادی‌بخش ملی باقی‌مانده در خاورمیانه» می‌نامد، «چپ» متوسل‌شده به نامه سرگشاده امروز خود را «شارلاتان‌های سیاسی» توصیف می‌کند، و بویژه بخش کردی این «چپ» را «خدمتکاران» امپریالیسم و صهیونیسم نشان می‌دهد، منتشر می‌شود.

کنگره کرد – یهود

در حالی که نسل‌کشی برنامه‌ریزی‌شده در فلسطین با حمایت ایالات متحده و اتحادیه اروپا ادامه دارد، «کنگره کرد-یهود» در برلین، پایتخت «آلمان جدید» برگزار خواهد شد. این رویداد که قرار است در ۷ سپتامبر در برلین برگزار شود، توسط «ابتکار ارزش‌های یهودی-آلمانی» و «جامعه کردها در آلمان» سازماندهی شده است. به طور خلاصه، آلمان در خاورمیانه قربانی دیگری جز کردها و یهودیان نمی‌بیند. کردها قوم برگزیده جدید امپریالیسم هستند.

صهيونيسم شکلی از نژادپرستی و تبعيض نژادی است-متن کامل قطع‌نامه شمارۀ ٣٣٧۹ مجمع عمومی سازمان ملل