آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است

فاشیسم: لاستیک زاپاس بورژوازی

فاشیسم: لاستیک زاپاس بورژوازی

ایده‌های فاشیستی در جاهایی بیش از همه به چشم می‌خورند که جنبش پرولتاریایی در آن‌ها بیش‌ترین رشد را داشته و مبارزهٔ طبقاتی به آشکارترین شکل جریان دارد. فاشیسم بر یک شالوده سیاسی در ذهن توده‌ها ریشه نمی‌دواند؛ زیرا توده‌ها از زیرساخت لازم برای پذیرش فاشیسم به‌مثابه یک ایدئولوژی برخوردار نیستند. تنها دلیل روی آوردن افراد به این ایدئولوژی بیمارگونه، احساسات عاطفیِ «ملی‌» است که بورژوازی در جامعه تزریق می‌کند. و اتفاقاً ، این احساسات فقط در دوره‌هایی اوج می‌گیرند که قدرت سرمایه‌داری دچار بحران شده است؛ دوره‌هایی که این اوج‌گیری با «تحریکاتی» هم‌راه است که رسانه‌های بورژوایی به جامعه تزریق می‌کنند.

۲۰۲۶-۱۰-۲۵ ادامه

ویژگی نئوفاشیسم

فاشیسم یا نئوفاشیسم یک پدیده‌ بسیار مدرن است که بر اتحاد میان سرمایه انحصاری و «نوکیسه‌های» فاشیست (به تعبیر میخال کالِتسکی) قرار دارد. فاشیسم فقط در عصر سرمایه انحصاری، در دوره‌ای که نظام سرمایه‌داری با بحران روبه‌رو شده و مشروعیت آن در معرض تهدید قرار گرفته است، پدیدار می‌شود. در واقع، تفاوت میان درک مارکسیستی از فاشیسم و درک لیبرالی از آن، دقیقاً در برسمیت شناختن درک مارکسیستی از نقش فاشیسم در دفاع از هژمونی سرمایه انحصاری از طریق ارائه یک گفتمان انحرافی قرار دارد.

۲۰۲۶-۱۰-۲۵ ادامه

موتسارت، آبجو، فاشیسم…

«وادار کردن مردم به گوش دادن به موتسارت، فاشیسم است... تحت فشار گذاشتن مردم برای نوشیدن آبجو، فاشیسم است... آنچه با زنان محجبه ما انجام می‌شود، فاشیسم است...» اردوغان این هفته به این شیوه، تعریفی از فاشیسم ارائه کرد... کسانی که واقعاً از فاشیسم بیم دارند و قصد مبارزه با آن را دارند، بهتر است بُعد طبقاتی موضوع را بخوب درک کنند. یک رژیم فاشیستی که آبجو و موسیقی موتسارت را ممنوع کند، امکان‌پذیر است؛ اما یک رژیم فاشیستی که کشور را غرق در آبجو و حتی موسیقی کلاسیک کند (حتی اگر از طریق استثمار) نیز امکان‌پذیر است. اما وجود یک رژیم فاشیستی که اجازهٔ اعتصاب بدهد، غیرممکن است.

۲۰۲۶-۱۰-۲۵ ادامه

۹ مه: روز پیروزی مقاومت

روز ۹ مه که در سراسر جهان به عنوان «روز پیروزی» جشن گرفته می‌شود، یادآور روزی است که پرچم سرخ با نشان داس و چکش بر فراز رایشتاگ، ساختمان پارلمان آلمان در برلین، برافراشته شد. ما با احترام، فداکاری بی‌سابقه سازمان‌های مقاومت را که تحت رهبری اتحاد جماهیر شوروی و احزاب کمونیست در اروپا شکل گرفتند، و همچنین میلیون‌ها انسانی را که به بهای جان خود از تسلیم شدن در برابر تاریکی سر باز زدند، گرامی می‌داریم.... این سوسیال دموکرات‌ها بودند که مسیر به قدرت رسیدن نازی‌ها را هموار کردند، هرچند بعداً بهای سنگینی برای آن پرداختند.

۲۰۲۶-۰۵-۱۰ ادامه

برگ «فاشیسم» بورژوازی

در دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ در اروپا، یک جنبش سوسیالیستی در حال ظهور، یک مبارزه طبقه کارگر، وجود داشت. به این معنا، یک «تهدید کمونیستی» برای بورژوازی وجود داشت. امروزه، برخلاف دوران کلاسیک فاشیسم، هیچ «تهدید کمونیستی» وجود ندارد، اما نظام سرمایه‌داری بار دیگر در بحران است و فقر در بسیاری از کشورها رو به افزایش است. رکود اقتصادی و بیکاری فزاینده، به ویژه پس از بحران ۲۰۰۸، قابل توجه است. به همین ترتیب، کاهش توانایی رژیم‌های بورژوایی موجود برای اداره جوامع و مشکل مهاجرت، طبقات حاکم را به سمت ایجاد پیوند با جنبش‌های فاشیستی سوق می‌دهد.

۲۰۲۶-۰۱-۲۶ ادامه

نگاهی به «روانشناسی توده‌‌ای فاشیسم» ویلهلم رایش

آیا یک طبیعت ذاتی در انسان‌ها وجود دارد که فاشیسم را اجتناب‌ناپذیر می‌سازد؟ آیا طبیعت است یا تربیت که گرایش‌های انسانی را تعیین می‌کند؟ آیا بحران اقتصادی سرمایه‌داری است که فاشیسم را به قدرت می‌رساند، و یک روانشناسی توده‌ایِ نهفته در آن است که مردم را به پذیرش آن قدرت وا می‌دارد؟ این پرسش‌ها بحث‌های زیادی را برمی‌انگیزند؛ با این حال، تاریخ نشان می‌دهد که فقط از طریق مبارزه طبقاتی می‌توان فاشیسم را شکست داد.

۲۰۲۵-۱۰-۲۲ ادامه

به مناسب ۷ اکتبر، «روز جمهوری»: جمهوری دموکراتیک آلمان چه بود؟

البته، جمهوری دموکراتیک آلمان «کامل» نبود - نمی‌توانست باشد... با این حال، مخالفان خائن سوسیالیسم - از جمله سوسیال دموکرات‌های به ویژه باهوش - فقط سوسیالیسمی را «می‌پذیرند» که بی‌عیب و نقص باشد، سرزمینی افسانه‌ای که در آن همه چیز گویی با جادو در بهروزی حل می‌شود، و دولت پرولتری و قدرت نظم، هر «مخالف» ضدانقلابی، هر دلقک خرابکار یا دولت طبقاتی و دشمن را با دستکش‌های مخملی نوازش می‌کند - اگر این وجود نداشته باشد، شخص بهتر است با سرمایه‌داری سر کند.

۲۰۲۵-۱۰-۰۸ ادامه

بیانیه مشترک احزاب «اقدام کمونیستی اروپایی»: ۸۰ سال از پیروزی ضد فاشیستی خلق‌ها می‌گذرد. ۹ مه یک فراخوان برای مبارزه، مقاومت و پیروزی است

تضادهایی که باعث ظهور فاشیسم، سرمایه‌داری در بحران، سرکوب انقلاب و جنگ امپریالیستی شدند، امروز نیز پابرجا هستند. بنابراین، مبارزه علیه فاشیسم باید در مبارزه علیه نظامی که آن را پرورش می‌دهد، ریشه داشته باشد. ضد-فاشیسمی که سرمایه‌داری را به چالش نکشد، در نظام ادغام می‌شود. ضد-فاشیسم واقعی، طبقاتی، انترناسیونالیستی و مبارزه‌ای علیه سرمایه‌داری، برای قدرت طبقه کارگر، سوسیالیسم-کمونیسم است.

۲۰۲۵-۰۵-۱۱ ادامه

بیانیه فدراسیون جهانی اتحادیه‌های کارگری (WFTU) در ۹ مه ۲۰۲۵ – ۸۰ سال پس از پیروزی بر فاشیسم

در عین حال، این نیروها سعی خود را برای تحریف و پاک کردن تاریخ تشدید می‌کنند. آن‌ها می‌کوشند نقش تعیین‌کننده اتحاد شوروی، طبقه کارگر و جنبش‌های ضد-فاشیستی در شکست نازیسم را از بین ببرند. آن‌ها حتی ۹ مه را به عنوان «روز اروپا» نامگذاری می‌کنند تا معنای این تاریخ را از نو بنویسند و آن را از میراث انقلابی‌اش تهی کنند. جنبش بین‌المللی اتحادیه‌های کارگری با جهت‌گیری طبقاتی فراموش نمی‌کند و نخواهد کرد.

۲۰۲۵-۰۵-۰۹ ادامه

ترامپ، فاشیسم، جنگ و ما

همه استراتژی‌های «چپ» که با تکیه بر قدرت‌های بین‌المللی سعی در نجات آینده بشریت داشتند، ورشکست شده‌اند. دیده شده است که حمایت از اتحادیه اروپا علیه ایالات متحده، از جمهوری خلق چین علیه ایالات متحده، از فدراسیون روسیه علیه ایالات متحده، و از بریکس علیه ایالات متحده و اتحادیه اروپا، با نادیده گرفتن جنبش کارگری، برخلاف آنچه که به نام «دموکراسی»، «صلح» و «ترقی» ادعا می‌شود، هیچ ظرفیتی برای تغییر موازنه در کشورهای مختلف ندارد.

۲۰۲۵-۰۳-۱۵ ادامه