آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است

«یک آلترناتیو برای آلمان»؟

«یک آلترناتیو برای آلمان»؟

مارگارت تاچر، با این عبارت که «هیچ آلترناتیوی وجود ندارد»، مخالفانِ سیاست‌های نئولیبرالیِ خود را خطاب قرار داد و روح زمانه را آشکار کرد. عبارت «هیچ آلترناتیوی وجود ندارد»، که زمانی توسط تاچر بیان شده بود، سال‌ها بعد در اروپا و باز هم توسط یک رهبر زن - یعنی آنگلا مرکل، صدراعظم آلمان - در بحبوحه بحرانی دیگر تکرار شد؛ او با این سخن بر اجتناب‌ناپذیر بودن سیاست‌های خود تأکید می‌ورزید. دقیقاً در چنین شرایطی بود که عده‌ای به رهبری یک پروفسور اقتصاد به نام برند لوکه از حزب «اتحادیه دموکرات مسیحی آلمان» حزب جدیدی را تأسیس کردند. نام حزبی که آن‌ها تأسیس کردند، متأثر از موج و جریانی بود که در مخالفت با عبارت «هیچ آلترناتیوی وجود ندارد» مرکل شکل گرفته بود: «آلترناتیو برای آلمان».

۲۰۲۶-۰۹-۲۳ ادامه