تارنگاشت عدالت – دورۀ سوم
پنجشنبه، ۱۵ مرداد ۱۴۰۵
منبع: «چپ» (soL)
چهارشنبه، ۵ اوت ۲۰۲۶
بزرگداشت انگلس در سالگرد درگذشت او: ژنرال انقلابی طبقه کارگر
فریدریش انگلس، یکی از بنیانگذاران سوسیالیسم علمی، در صد و سی و یکمین سالگرد درگذشت خود همچنان با اندیشهها و مبارزات خود به طبقه کارگر راه نشان میدهد. میراث انقلابی انگلس که همراه با کارل مارکس تئوری مارکسیسم را پایهگذاری کرد، امروز نیز در مبارزه زحمتکشان جهان برای سوسیالیسم زنده است.
فریدریش انگلس، یکی از بنیانگذاران سوسیالیسم علمی را، در صد و سی و یکمین سالگرد درگذشت او ،گرامی میداریم.
انگلس نه تنها در محافل بورژوایی که در آن متولد شده بود، بلکه شخصاً در صفوف طبقه کارگر – طبقهای که او باور داشت تاریخ را پیش خواهد برد – زندگی و مبارزه کرد. انگلس که همراه با کارل مارکس تئوری مارکسیسم را پایهگذاری کرد، نه فقط با مشارکتهای تئوریک خود، بلکه با حمایت مستقیم از مبارزه طبقاتی در تاریخ ماندگار شد.
میراث انگلس که در ۵ اوت ۱۸۹۵ چشم از جهان فروبست، امروز در مبارزه زحمتکشان جهان همجنان زنده است. انگلس که با آثار و اقدامات خود یکی از مهمترین رهبران مبارزه برای رهایی طبقه کارگر به شمار میرود، اغلب با عناوینی چون «فرزانه مارکسیسم» یا «ویولن دوم» یاد میشود. او خود نیز با افتخار از «ویولن دوم» بودن سخن میگفت.
او در سراسر زندگی خویش، خواهان توسعه مارکسیسم به عنوان یک روش علمی و سازماندهی این اندیشه بود و به این تلاش ادامه داد.
«ژنرال» طبقه کارگر
ما در حالی که یاد انگلس را – که با آثار و گامهای عملی خود کمک بینظیری به مبارزه رهاییبخش طبقه کارگر کرد با احترام گرامی میداریم، میراث و خاطرهای را نیز که از خود بر جای گذاشته است دوباره یادآوری میکنیم.
انگلس در ۲۱ سالگی به عنوان سرباز داوطلب در یگان توپخانه خدمت کرد. او پس از دوران خدمت نظام، تمام دانش و تجربیات خود درباره ارتش و جنگ را به مبارزه طبقه کارگر منتقل کرد. دقیقاً به همین دلیل، در حلقه خانوادگی مارکس به او لقب «ژنرال» داده شد، و همواره با این نام خوانده میشد.
ما هرگز شجاعت خود را از دست ندادیم!
انگلس در نامهای که در سال ۱۸۸۳، پس از درگذشت رفیق خود مارکس، به اف. سورگه نوشت، چنین میآورد: «بشریت بزرگترین مغز عصر ما را از دست داد.» او سپس این سخنان تکاندهنده را اضافه میکند:
یک سپیدهدم جدید، حتی اگر نه برای شیادان، برای شمعهای کمسو و استعدادهای کوچک طلوع کرده است. پیروزی نهایی هنوز قطعی است، اما پیچ و خمها، انحرافات موقت و محلی – که همگی اجتنابناپذیرند – اکنون کمی بیشتر شکوفا خواهند شد. اما ما چهکار میتوانیم بکنیم؟ ما بر این نیز غلبه خواهیم کرد؛ آیا این همان چیزی نیست که ما برای آن اینجا هستیم؟ بنابراین، ما از اینکه شجاعت خود را از دست بدهیم بسیار دور هستیم.»
امروز، در قرن بیست و یکم؛ کمونیستها با همان شجاعت راه انگلس را ادامه میدهند.
در سال ۲۰۲۶ و در صد و سی و یکمین سالگرد درگذشت انگلس، در برابر خاطره و مشارکتهای بینظیر او با احترام سر فرود میآوریم.