تجاریسازی خدمات آموزشی، بهداشتی، تامین اجتماعی و مراقبتی، ضمن کاهش مسئولیت دولت، بار بر دوش زنان طبقه کارگر و زنان اقشار مردمی را افزایش میدهد. وظیفه احزاب کمونیست و کارگری توسعه یک رویکرد نیرومند طبقاتی به آن عرصهها است تا مبارزه برای برابری زنان طبقه کارگر در هر جنبه از زندگی را رهبری کنند.
تارنگاشت عدالت – دورۀ سوم
منبع: اقدام کمونیستی اروپایی
۷ مارس ۲۰۲۴
بیانیه «اقدام کمونیستی اروپایی» (ECA) در روز جهانی زنان کارگر

روز جهانی زنان کارگر نماد روند رهایی زنان طبقه کارگر است. این روز از مبارزه طبقاتی و مبارزه با شرایط روزافزون نابرابری تجربهشده توسط زنان، که نمیتواند از نظام سرمایهداری که در آن زندگی میکنیم تفکیک شود، جدانشدنی است.
استثمار و ستم پایدار زنان همچنان از نظام مناسبات مالکیت مبتنی بر انباشت سرمایهداری ثروت و تصاحب نیروی کار سرچشمه میگیرد.
زنان طبقه کارگر انواع گوناگون تبعیض، از جمله شکاف جنسیتی دستمزد، کار نیمه-وقت و موقت، تبعیض در استخدام و اشتغال به دلیل زایمان و یائسگی، را تجربه میکنند. آنها دستمزدهای کمتری دریافت میکنند، مشاغل بدتر و حقوق بازنشستگی کمتری میگیرند. علاوه بر این، زنان بار سنگین خانواده را متحمل میشوند و اغلب بار مراقبت از کودکان یا مراقبت از خانواده را بر دوش دارند. آنها با تبعیض، تبعیض جنسیتی، خشونت، رفتار نابرابر، آزار و اذیت جنسی در محل کار، خانواده و جاهای دیگر، که اغلب منجر به آسیب دائمی و در برخی موارد آسیب جسمی و مرگ میشود، روبهرو هستند. در عین حال، آنها به دلیل شرایط اقتصادی، فرصت کمتری برای فرار از شرایط ناخوشایند را دارند. رشد تصاعدی آزار و اذیت و قتل زنان در خانواده و در بستر خانگی و اجتماعی آنها، ریشه در نظام نظام استثماری سرمایهداری دارد که پدیدههایی مانند کیش تملک، کالایی کردن زنان و جسم آنها و فحشا را به وجود میآورد. مشخصات طبقاتی زنان تحت خشونت نشان میدهد که بسیاری از آنها اعضای شاغل یا بیکار، و نسبتاً فقیر طبقه کارگر هستند.
سالهای اخیر با تحمیل گسترده کار از راه دور توسط کارفرمایان بزرگ مشخص شده است، که وضعیت بسیاری از زنان شاغل دارای خانوادههای جوان را که مجبور به کار بیشتر بدون مراقبت از کودکان توسط دولت هستند، بدتر کرده است. این شرایط غیرقابل قبول زندگی و کار، تأثیر منفی بر مشارکت زنان در فعالیتهای صنفی، در زندگی اجتماعی و سیاسی دارد.
زندگی زنان در فقر، با به خطر افتادن سلامت جسمی و روانی، رویارویی با تشدید کار، ساعات کاری متغیر، مسکن نامناسب، نبود امکانات رفاهی، مانند مراقبت از کودک، مستمری تکمیلی برای مادران و غیره، نبود مراقبتهای بهداشتی مناسب که نیازهای خاص زنان را برآورده سازد، و همچنین عدم دسترسی به خدمات ایمن و رایگان دولتی سقط جنین، بنحو فزایندهای عادی شده است.
اتحادیه اروپا و دولتهای حکومتهای عضو، از طریق «آزادسازی بازار»، مقرراتزدایی از روابط کار و خصوصیسازی به منافع سرمایههای کلان و تشدید حمله به طبقه کارگر خدمت کرده بهطور جدی بر زنان تأثیر میگذارد.
تجاریسازی خدمات آموزشی، بهداشتی، تامین اجتماعی و مراقبتی، ضمن کاهش مسئولیت دولت، بار بر دوش زنان طبقه کارگر و زنان اقشار مردمی را افزایش میدهد.
وظیفه احزاب کمونیست و کارگری توسعه یک رویکرد نیرومند طبقاتی به آن عرصهها است تا مبارزه برای برابری زنان طبقه کارگر در هر جنبه از زندگی را رهبری کنند.
امپریالیسم با تحریمها، مداخلات و جنگهایش، همانطور که نسلکشی اسرائیل در غزه و جنگ امپریالیستی در اوکرائین نشان میدهد، برای زنان، کودکان و خانوادهها پیامدهای عظیمی، از جمله خطر مرگ، جراحت، فقیر شدن، از دست دادن معیشت، آوارگی، قاچاق انسان و مهاجرت اجباری خطرناک در جست و جوی امنیت که با سنگ اندازی سازوکارهای اتحادیه اروپا و موافقتنامههای سرکوبگر برخورد میکند، در بر دارند.
نابرابری جنسیتی در نابرابری طبقاتی ریشه دارد. زنان از مبارزه طبقاتی جدا نمیباشند. برخی از تئوریها و رویههای سیاسی کوشش میکنند نابرابری و سرکوب زنان را از روابط استثماری تولید و ریشههای طبقاتی ستم بر زنان جدا کنند. هسته اصلی نابرابری زنان برجاست زیرا نفع سرمایه در بهرهبرداری از تبعیض علیه زنان برای تشدید استثمار سرمایهداری است.
نقش کمونیستها این است که با زنان طبقه کارگر و اقشار مردمی ارتباط برقرار نمایند، و آنها را در مبارزه حول ما گردآورند. تنها از طریق سرنگونی نظام سرمایهداری، که ستم بر آنها را بوجود میآورد و به آن تداوم میبخشد، از طريق استقرار مالکیت اجتماعی بر ابزار متمرکز تولید و ساختنان جامعه سوسیالیستی که در آن طبقه کارگر در قدرت است، برابری واقعی، رهایی انسان و رهایی واقعی زنان و برابری جنسیتی تحقق مییابد.
انقلاب کبیر سوسیالیستی اکتبر ۱۹۱۷ حقوق مهمی، از جمله، برابری تحت قانون، حق طلاق و حق سقط جنین آزاد و قانونی را برای زنان ایجاد کرد.
در روز جهانی زن ۲۰۲۴، ما مبارزه برای رهایی زنان، علیه اتحادیه اروپا و نظام استثمار سرمایهداری و جنگهای امپریالیستی را تشدید میکنیم.
