تارنگاشت عدالت – دورۀ سوم
دوشنبه، ۳ آذر ۱۴۰۴
منبع: تریبون مردمی
سهشنبه، ۱۸ نوامبر ۲۰۲۵
بیانیه حزب کمونیست ونزوئلا: در رویارویی با تشدید تجاوز نظامی ایالات متحده و تعمیق بحران سیاسی ملی
کمیته مرکزی حزب کمونیست ونزوئلا – منتخب شانزدهمین کنگره ملی که در نوامبر ۲۰۲۲ برگزار شد – به مردم جهان نسبت به تشدید نظامی خطرناکی که امپریالیسم آمریکا در آبهای کارائیب و شرق اقیانوس آرام، از طریق استقرار بیسابقهای که در دهههای گذشته دیده نشده است در حال گسترش آن است، هشدار میدهد.
در روزهای اخیر، ایالات متحده نیروی تهاجمی عظیمی را در منطقه متمرکز کرده است: بزرگترین ناو هواپیمابر روی کره زمین، یو اس اس جرالد آر. فورد؛ حدود ۱۵۰۰۰ سرباز؛ بیش از دوازده کشتی جنگی؛ و حداقل ۱۰ هواپیمای جنگنده اف-۳۵.
واشنگتن میکوشد این حضور نظامی را با ادعای مبارزه با قاچاق مواد مخدر توجیه کند. با این حال، این روایت چیزی جز پرده دودی نیست که برای پنهان کردن هدف واقعی آن طراحی شده است: مداخله در بحران سیاسی ونزوئلا به منظور تضمین مزایای استراتژیک و اقتصادی برای سرمایه ایالات متحده. در این بستر است که باید اظهارات اخیر پیت هگست، وزیر جنگ را که متکبرانه اعلام کرد: «نیمکره غربی همسایگی آمریکا است و ما از آن محافظت خواهیم کرد» تفسیر کرد.
تاریخ نشان میدهد که امپریالیسم آمریکا بهانههای خود را با زمان تطبیق میدهد. در طول موجودیت اردوگاه سوسیالیستی، این کشور برای توجیه کودتاها، تهاجمها و عملیات مخفی به «خطر کمونیسم» متوسل میشد. پس از ۱۱ سپتامبر، این بهانه به «جنگ علیه تروریسم» تغییر یافت. امروزه، از به اصطلاح «مبارزه با قاچاق مواد مخدر» برای انجام اعدامهای فراقضایی در کارائیب و شرق اقیانوس آرام، که تاکنون منجر به کشته شدن ۸۳ نفر شده است، استفاده ابزاری میکند.
علاوه بر این، اظهارات اخیر دونالد ترامپ نیز، که ادعا کرد به سازمان «سیا» اجازه عملیات در داخل ونزوئلا را داده است، قابل توجه است . عملیات پنهانی این سازمان امپریالیستی، ردپایی طولانی از خونریزی و بیثباتی در سراسر قاره به جا گذاشته است: از تأمین مالی کنتراها در نیکاراگوئه – با منابعی که از قاچاق مواد مخدر سرچشمه میگیرد – گرفته تا مداخله در گواتمالا، شیلی و برزیل، جایی که آنها کودتاها را ترویج کردند، دیکتاتوریهای جنایتکار را سر کار آوردند و حقوق بشر را به طور سیستماتیک نقض کردند.
این تهاجم نظامی توسط ارتجاعیترین بخش جناح راست ونزوئلا، به رهبری ماریا کورینا ماچادو، تشویق شده است، در حالی که پاسخ دولت نامشروع نیکولاس مادورو، تشدید سرکوب و کنترل اجتماعی از طریق قوانینی بوده است که آشکارا قانون اساسی و حاکمیت قانون را نقض میکنند. بنابراین، کارگران نه تنها بین دو پروژه به یک اندازه فاجعهبار گیر افتادهاند، بلکه در آستانه یک سناریوی خطرناک از خشونت عمومی نیز قرار دارند.
در حالی که ماریا کورینا ماچادو به دنبال تبدیل ونزوئلا به یک منطقه محصور در معادن و انرژی است که برای غارت فراملی طراحی شده است – و طبقه کارگر را محکوم به زنده ماندن با خرده نان میکند – نیکولاس مادورو «هر چیز» را به ترامپ ارائه میدهد تا به طور غیرقانونی در قدرت باقی بماند. هر دو برای حمایت آنهایی که مردم ونزوئلا را تهدید میکنند، رقابت میکنند.
در رویارویی با نظامی شدن کارائیب، تهدید واقعی مداخله مستقیم ایالات متحده و محدودیت فزاینده آزادیهای دموکراتیک در داخل کشور، حزب کمونیست ونزوئلا مجدداً تأکید میکند که مردم ونزوئلا هیچ دلیلی برای انتخاب بین شکنجهگران خود ندارند. نه دستور کار مداخلهجویانه و جنگطلبانه ماچادو و نه اقتدارگرایی مطیعانه مادورو، یک راهحل برای ملت نیست.
حزب کمونیست ونزوئلا از طبقه کارگر و نیروهای مردمی و واقعاً دموکراتیک میخواهد که در جهت ایجاد یک جبهه وسیع اجتماعی و سیاسی که برای احیای کامل قانون اساسی و حاکمیت قانون، احیای حقوق سیاسی، اجتماعی و کارگری نقض شده، آزادی سیاستمداران، فعالان، مدافعان حقوق بشر، اعضای اتحادیههای کارگری و روزنامهنگارانی که خودسرانه بازداشت شدهاند، دفاع از حاکمیت ملی در برابر هرگونه دخالت امپریالیستی و دستیابی به یک راه حل سیاسی دموکراتیک برای بحران مبارزه میکند، گام بردارند.