زندگی و مبارزه، نه در روز انتخابات آغاز میشود و نه پایان مییابد. بسیار مهمتر این است که مردم چگونه در زندگی روزمره انتخابهای خود را انجام میدهند. اگر آنها تصمیم بگیرند برای منافع خود مبارزه کنند، اگر بر ترس و خموشی غلبه کنند، اگر صدای خود را در دفاع از خود و رفقای خود بلند کنند، اگر خود آنها در فعالیتهای سندیکایی و سیاسی واقعی شرکت کنند، در آنصورت است که انتخاب آنها و «رأی» آنها درست خواهد بود.
کارزار انتخاباتی اخیر بار دیگر دو مشکل جنبش کمونیستی مدرن در روسیه را، که باید حل شوند، برحسته نمود. مشکل اول، عدم حضور حاملان ایده کمونیستی در عرصه عمومی قانونی است. حزب کمونیست فدراسیون روسیه آنقدر به راست چرخیده است که به یک حزب علناً چپ بورژوایی مبدل شده است، اما از این نام برای گمراه کردن مردم سوء استفاده میشود. مشکل دوم، ناتوانی در گفتوگو و خودشیفتگی انواع گوناگون وبلاگنویسان و «صاحبنظران» است که قادر به کار سازنده با هم نیستند. این رفتن به فضای مجازی توسط بخش قابلتوجهی از افرادی است که خود را کمونیست مینامند.
تارنگاشت عدالت – دورۀ سوم
منبع: شبکه همبستگی (SolidNet)
۲۶ مارس ۲۰۲۴
نتایج انتخابات بدون انتخاب
بیانیه هیأت سیاسی کمیته مرکزی حزب کمونیست کارگران روسیه پیرامون نتایج انتخابات ریاست جمهوری روسیه در ۱۷-۱۵ مارس ۲۰۲۴
اختتام انتخابات ریاست جمهوری روسیه بار دیگر ارزیابی ما از این رویداد را به عنوان یک نمایش انتخاباتی درباره اعتمادِ بهاصطلاح مردمی به دولت بورژوازی کنونی به رهبری ولادیمیر پوتین تأیید کرد. برگزارکنندگان این نمایش بدون اینکه از روشهای خود شرم داشته باشند به اهداف خود دست یافتند. از این گذشته، همانطور که پیش از این اعلام کردیم، انتخابات در شرایطی برگزار شد که کل نظام انتخاباتی تابع دولت کنونی است. تنها سه نماینده منتخب احزاب – حاضر در پارلمان – مجاز به شرکت در این نمایش بودند. به ترفندهای تکنولوژیک پیشین، رایگیری سه روزه و «رایگیری الکترونیکی از راه دور» نیز اضافه شد. به رقبای پوتین اجازه داده شد بیش از سه درصد آرا را به دست آورند، تا طبق قانون، پول خوبی به عنوان پاداش از بودجه دولتی دریافت کنند. و خود اپوزیسیونها، در درجه اول حزب کمونیست فدراسیون روسیه، به هیچوجه این نتیجه را زیر سؤال نمیبرند و رضایت کامل خود را از نتایج این کارزار اعلام میکنند.
در اینمورد، در نظر گرفتن اینکه دادههای «کمیسیون مرکزی انتخابات» کاملاً با حال و هوای واقعی جامعه مطابقت دارد، به معنای درگیرشدن در خودفریبی است. با این وجود، آن دادهها تا حدودی انگیزههای رفتار مردم را نشان میدهند. روشن است که در حال حاضر بخش قابلتوجهی از رایدهندگان به دلایل گوناگون، مجبور به تحمل شرایط کنونی کشور هستند. با توجه به شرایط منطقه نظامی شمال و وضعیت ملتهب رویارویی با غرب، هیچ چیز غیرمنتظرهای در اینمورد وجود ندارد.
غافلگیری ناخوشایند برای هواداران گزینه سوسیالیستی، متفاوت است. نیکولای خاریتونوف، نامزد حزب کمونیست فدراسیون روسیه، آرای بسیار کمی – کمتر از ۴میلیون رأی یا اندکی بیش از ۴ درصد – به دست آورد. این در مقایسه با نتایج قبلی حزب کمونیست فدراسیون روسیه در انتخابات ریاست جمهوری در دوره پوتین، زمانی که نامزد حزب کمونیست از ۹ تا ۱۳ میلیون رای یا از ۱۱٫۸ تا ۱۷٫۷ درصد آراء را بدست آورد، یک شکست جدی است.
آیا این میتوانست متفاوت باشد؟ به نظر ما، آری، میتوانست. بگذارید یکبار دیگر یادآور شویم که حزب ما، حزب کمونیست کارگران روسیه، به رهبری حزب کمونیست فدراسیون روسیه پیشنهاد کرد که از انتخابات برای تهیج واقعی کارگران، برای سوسیالیسم و مبارزه آنها علیه سرمایهداری استفاده کند. آری میشد، نه یک اپوزیسیون پارلمانی، بلکه بعنوان مثال، یک کارگر و فعال سندیکایی را به عنوان نامزد معرفی کرد. البته، در نظام رایگیری کنونی، این گام منجر به تغییرات اساسی در نتایج رسمی انتخابات نمیشد. اما به یک چالش، به تظاهری از دستورکار طبقاتی و موضع طبقاتی کمونیستها مبدل میشد. این از دید دهها میلیون کارگری که اکنون به سیاستمداران و نمایندگان حرفهای اعتماد ندارند، پنهان نمیماند. چنین تهیجی برخی از آنها را به مبارزه واقعی برای حقوق خود سوق میداد.
حزب کمونیست فدراسیون روسیه به پیشنهاد ما پاسخ نداد. همانطور که، به پرسشهای متعدد فعالین خود درباره نامزدی خاریتونوف، قهرمان ۷۵ ساله کار سرمایهداری، با وجود چهرههایی آیندهدارتر، پاسخ نداد. همانطور که میبینیم، حزب کمونیست فدراسیون روسیه، در نمایش انتخاباتی صرفاً نقش یک سیاهی لشگر چپ را که به آن محول شده بود بازی کرد.
علاوه بر این، کارزار انتخاباتی نامزد حزب کمونیست فدراسیون روسیه در پوچی آن برجسته بود. به عنوان مثال، نیکولای خاریتونوف گفت که در انتخابات از پوتین انتقاد نخواهد کرد. در اینمورد، موضع آن دسته از سازمانهای کمونیستی و چپی که خواستار حمایت انتقادی از چنین نامزدی شدند، اشتباه بود. زیرا این موضع در نهایت کمک منفعلانه به کارگردانان نمایش برای به تصویر کشیدن کثرتگرایی و مبارزه رقابتی بود که ابداً وجود نداشت. رفقا اکنون باید درباره این اشتباه فکر کنند، و زمان آن فرا رسیده است که فعالین عادی حزب کمونیست فدراسیون روسیه، رهبری را در قبال چنین نتیجه اسفناکی مسئول بدانند.
با در نظر گرفتن همه این شرایط، ما اعلام می کنیم که ارقام رسمی حمایت از نامزد حزب کمونیست فدراسیون روسیه به هیچوجه نشانگر حمایت از ایدههای کمونیستی در روسیه نیست، و نمیتواند باشد.
برخی از «چپها» خواستار تحریم انتخابات ریاست جمهوری شدند، که بطور کلی ساده و قابل درک است. ما براین نظر بودیم که چنین تاکتیکهایی در شرایط کاملاً متفاوت خوب خواهد بود، در زمانی که یک جبهه مشترک تحریم فعال و یک سطح بسیار بالاتری از سازماندهی تودههای معترض وجود داشته باشد، که در شرایط کنونی صرفاً وجود ندارد. در آنصورت، چشمانداز کار برای برهم زدن مشارکت مردم وجود خواهد داشت. و امروز، از آنجایی که چنان نیست، نادیده گرفتن انتخابات اشتباه بزرگی نیست، بلکه چنین مقاومت منفعلانهای به غیرسیاسی بودن دامن میزند، و علاوه بر آن درصد آرای پوتین را در جمعبندی نهایی افزایش میدهد.
حزب کمونیست کارگران روسیه پیش از انتخابات توصیه کرد که در شرایط کنونی، یک نوع رأیدادن آگاهانه و اعتراضی برای کمونیستها و هواداران ما عملیتر است. در روز رایگیری، یعنی ۱۷ مارس، به شعبه اخذ رای بروید و از برگه رای خود استفاده کنید، و کادر کنار نام همه نامزدها را علامت بزنید. این روش در واقع جایگزین ستون «علیه همه» میشود و رأی را باطل میکند. تعداد دیگری از سازمانها و گروههای چپ نیز همین موضع را داشتند.
باید پذیرفت که، همانطور که پیشبینی میکردیم، این گام با توجه به بستر کلی، به یک نتیجه محسوس منجر نشد و نمیتوانست بشود. با این حال، برخلاف شاخصهای نامزد حزب کمونیست فدراسیون روسیه و تعداد رایدهندگانی که در انتخابات شرکت نکردند، تعداد برگههای رأی باطل در مقایسه با سال ۲۰۱۸، حتا بر اساس دادههای رسمی، تقریباً ۴۰۰ هزار افزایش یافته، و بالغ بر یک میلیون و ۱۸۳ هزار رأی است. و در تعدادی از مناطق این رقم چندین برابر افزایش یافته است.
در پایان یادآور میشویم که زندگی و مبارزه، نه در روز انتخابات آغاز میشود و نه پایان مییابد. بسیار مهمتر این است که مردم چگونه در زندگی روزمره انتخابهای خود را انجام میدهند. اگر آنها تصمیم بگیرند برای منافع خود مبارزه کنند، اگر بر ترس و خموشی غلبه کنند، اگر صدای خود را در دفاع از خود و رفقای خود بلند کنند، اگر خود آنها در فعالیتهای سندیکایی و سیاسی واقعی شرکت کنند، در آنصورت است که انتخاب آنها و «رأی» آنها درست خواهد بود.
کارزار انتخاباتی اخیر بار دیگر دو مشکل جنبش کمونیستی مدرن در روسیه را، که باید حل شوند، برحسته نمود. مشکل اول، عدم حضور حاملان ایده کمونیستی در عرصه عمومی قانونی است. حزب کمونیست فدراسیون روسیه آنقدر به راست چرخیده است که به یک حزب علناً چپ بورژوایی مبدل شده است، اما از این نام برای گمراه کردن مردم سوء استفاده میشود. مشکل دوم، ناتوانی در گفتوگو و خودشیفتگی انواع گوناگون وبلاگنویسان و «صاحبنظران» است که قادر به کار سازنده با هم نیستند. این رفتن به فضای مجازی توسط بخش قابلتوجهی از افرادی است که خود را کمونیست مینامند.
بنابراین، فقط باید فرمول لنین را بیاد آوریم که در دوره ارتجاع وظیفه اصلی حزب حفظ ماهیت انقلابی خود است؛ اینکه وظیفه کمونیستها این است که در زندگی روزمره تودههای کارگر ادغام شوند؛ تودهها را به تمایل به شرکت در مبارزه سیاسی و پیگیری سیاست کارگری خود تهیج نمایند..
بنابراین، فراخوان اصلی ما این است: به صف مبارزان بپیوندید!
۱۸ مارس ۲۰۲۴