تارنگاشت عدالت – دورۀ سوم

منبع: صدای سوسیالیستی، نشریه حزب کمونیست ایرلند
نویسنده: ساجیو کومار
۴ ژوئیه ۲۰۲۲

تورم و گرسنگی

 

سرمایه‌داری نظامی است که یک گرایش ذاتی برای وارد شدن به بن‌بست بحران دارد، و تنها راهی که برای خروج از بحران می‌شناسد، استثمار بیش‌تر طبقه کارگر است.

بحران هزینه زندگی – به علت تورم، که با افزایش قیمت‌ها درآمد طبقه کارگر را می‌بلعد – و گرسنگی، به مثابه دو موضوع مهم پس از همه‌گیری و جنگ اوکرائین ظاهر شده‌اند.

طبقه کارگر در سراسر جهان در مبارزه با بحران هزینه زندگی است، زیرا دستمزد آن‌ها به افزایش قیمت‌ها نمی‌رسد. مردم تلاش زیادی بخرج می‌دهند تا نیازهای خود را به حداقل ممکن برسانند و از این راه زندگی خود را تامین نمایند، و این تأثیر نامطلوبی بر سطح زندگی و کیفیت زندگی دارد.

در انگلیس داستان‌هایی از سالمندانی وجود دارد که برای استفاده رایگان اتوبوس‌های عمومی کارت ویژه دارند، و تمام روز را صرفاً برای گرم نگه داشتن خود سفر می‌کنند، زیرا نمی‌توانند سوخت گرمایش خانه‌های خود را بخرند، و برای زنده ماندن در صف کمک غذایی می‌ایستند.

حرص و آز سرمایه‌داری برای استثمار منابع – طبیعی و انسانی – آن‌را به جنگ سوق می‌دهد. جنگ در دنیای جهانی‌شده باعث ایجاد اختلال در تجارت و گسستن زنجیره عرضه می‌شود، و این باعث افزایش قیمت‌ها شده و در نهایت به بدبختی مردم نه تنها در کشورهای درگیر جنگ بلکه در کشورهای دیگر نیز می‌انجامد.

افزایش قیمت سوخت اثر زنجیره‌ای دارد، و قیمت تمام کالاهای دیگر را افزایش می‌دهد‌. حتا موتورخانه تولید اتحادیه اروپا، یعنی آلمان، که به شدت به انرژی روسیه وابسته است، در حال افزایش هزینه تولید است، که این به افزایش قیمت‌ها کمک می‌کند.

مُبلغین سیاست‌های نولیبرالی می گویند که تورم ناشی از عدم وجود بیکاری است، که باعث افزایش ظرفیت چانه‌زنی برای نیروی کار می‌شود، که هزینه تولید را بالا می‌برد و در نتیجه تورم ایجاد می‌کند.

اگر تشخیص بیماری اشتباه است، درمان آن چگونه می‌تواند درست باشد؟

راه‌حلی که آن‌ها برای مقابله با تورم ارائه می‌نمایند، افزایش بیکاری است، که باعث می‌شود مردم برای مشاغل رقابت کنند، دستمزدهای کم‌تر را بپذیرند، این رقابت دستمزدها را به حداقل ممکن کاهش می‌دهد، و در نتیجه هزینه تولید و نهایتاً تورم را پایین می‌آورد. اما دلیل واقعی برای ارائه این راه‌حل افزایش سودآوری است.

تورم، آنطور که آن‌ها ادعا می‌کنند، به علت دستمزدهای بالا، اشتغال کامل، یا افزایش تقاضا (نقدینگی بسیار در مقابل کالاهای کم) نیست: دلیل واقعی آن کمبود عرضه، به دلیل کندی در سرمایه‌گذاری، در نتیجه کاهش نرخ سود و هم‌چنین تجریم سوخت و غلات غذایی از روسیه است.

تورم یک جنگ طبقاتی است که توسط ۱ درصد نخبگان علیه ۹۹ درصد به راه افتاده می‌افتد. پولی که از طریق تورم از طبقه کارگر به دست می‌آید، به عنوان یارانه و کاهش مالیات برای تشویق سرمایه‌گذاری به ثروتمندان منتقل می‌شود. اما سرمایه‌گذاری محقق نمی‌شود، زیرا راه حل پیشنهادی برای غلبه بر تورم از طریق افزایش نرخ بهره، فقط باعث عدم سرمایه‌گذاری و تضعیف تولید می‌شود، و در نتیجه بر رشد اقتصادی تأثیر منفی می‌گذارد.

راه‌حل فقط می‌تواند افزایش دستمزدها برای جبران افزایش قیمت‌ها و افزایش تقاضا در اقتصاد باشد که باعث ایجاد فضا برای سرمایه‌گذاری متناسب با تقاضا در تولید بشود.

اگر برای جنگ و تسلیحات و کاهش مالیات شرکت‌های فراملی پول کافی وجود دارد، کمبود پول برای افزایش دستمزد کارگرانی که از بحران هزینه زندگی رنج می‌برند، نمی‌تواند وچود داشته باشد. در واقع آن‌چه که کمبود آن وجود دارد اراده سیاسی است، که ناشی از سمت‌گیری طبقاتی صاحبان قدرت است.

سرمایه‌داری حتا پیش از کووید-۱۹ در یک بحران ساختاری قرار داشت، اما شکنندگی آن در طول همه‌گیری آشکار شد. جنگ در اوکرائین که منجر به تحریم‌ها علیه روسیه شد، صادرات غلات غذایی، سوخت و کود شیمیایی از این کشور را متوقف کرد، و در نتیجه باعث ناامنی غذایی (در فقیرترین کشورهای آسیای مرکزی، تاجیکستان و قرقیزستان و بسیاری از کشورهای آفریقایی)، گران شدن سوخت و کاهش تولید مواد غذایی شد. حتا تخمین‌های معمولی نشان می‌دهند که ۲٫۳ میلیارد نفر در نتیجه اثر ترکیبی کووید و جنگ اوکرائین در گرسنگی حاد بسر می‌برند.

بیکاری، کاهش دستمزدهای واقعی، تحریم غلات و کودها شیمیمایی روسیه و انحصار در کشت و صنعت، دلائل گرسنگی و ناامنی غذایی می‌باشند.

نظامی که غذای کافی برای تامین ۷ میلیارد نفر در جهان تولید می‌کند، اما هم‌چنان ۲٫۳ میلیارد نفر را در گرسنگی نگه می‌دارد، دلیلی برای بودن ندارد.

یک جایگزین وجود دارد. «زمانی که هیچ چیز سرراست نیست، تعییر مسیر بدهید». طبقه حاکم از طریق «ریاضت اقتصادی» و تورم جنگ طبقاتی اعلام کرده است. این وظیفه تاریخی طبقه کارگر است که جنگ طبقاتی را ببیند و در مبارزه برای سوسیالیسم شرکت کند.

اگر ما برای یک گزینه دیگر برای سازماندهی تولید، به سخن دیگر، برای سوسیالیسم مبارزه نکنیم، نسل بعد باید با بربریت زندگی کند.

https://socialistvoice.ie/2022/07/inflation-and-starvation/

پیوند کوتاه: https://tinyurl.com/2fvp7eyn