تارنگاشت عدالت – دورۀ سوم
منبع: شبکه همبستگی (SolidNet)
۲۹ نوامبر ۲۰۲۳
بیانیه هفتمین پلنوم وسیع کمیته مرکزی حزب کمونیست ونزوئلا درباره همهپرسی مشورتی پیرامون قلمرو اسکیبو
حزب کمونیست ونزوئلا، به عنوان یک حزب انقلابی طبقه کارگر، با استقلال کامل از سرمایه و دولت بورژوایی، متکی بر اصول مارکسیسم-لنینیسم، ضد-استعماری، ضد-امپریالیستی و انترناسیونالیسم پرولتری، در پاسداری از صلح و حاکمیت مردم و با الهام از آرمانهای رهاییبخش، آمریکای لاتین و ایدهآلهای وحدتبخش ناجی سیمون بولیوار، برای اعلام موضع ما پیش از همهپرسی مشورتی دولت میل پیرامون قلمرو اسکیبو در ۳ دسامبر ۲۰۲۳، طبقه کارگر شهر و روستا، و به طور کلی مردم ونزوئلا را مخاطب قرار میدهد:
۱- ما بر موضع تاریخی خود برای یک راهحل مسالمتآمیز از طریق مذاکره برای مناقشه مرزی بین جمهوری بولیواری ونزوئلا و جمهوری تعاونی گویان، بدون دخالت انحصارات و قدرتهای خارجی، به نفع مردم ما و نه الیگارشیهای داخلی و خارجی، احترام به حقوق حاکمیتی هر دو کشور و بر اساس اصول همکاری متقابل، وحدت و همبستگی بین خلقها مجدداً تأکید میکنیم.
۲- ما با به رسمیت شناختن عادلانه بودن ادعای تاریخی ونزوئلا در برابر خلع ید توسط امپراتوری بریتانیا در پایان قرن نوزدهم، مسیر تشدید تنشهای دیپلماتیک، سیاسی و نظامی را که توسط دولتهای بورژوازی هر دو کشور پیش گرفته شده است، و پس از کشف ذخایر بزرگ نفت و گاز در منطقه مورد مناقشه، به ویژه توسط اکسون موبیل، که اقدام مستقیم آن در درگیری همزمان با انتصاب رکس تیلرسون، مدیرعامل آن، به عنوان وزیر امور خارجه آمریکا در سال ۲۰۱۷ بود، رد میکنیم. شرکتهای نفتی فراملی که از امتیازاتی که به طور غیرقانونی توسط دولت گویان اعطا شده است سود میبرند، با هدف تشدید مناقشه دو-ملیتی در جستجوی یک تصمیم سریع که منافع آنها تأمین کند، نقش تعیین کنندهای در اقدامات ایفا میکنند، در عین حال راه را برای احتمال یک درگیری، با پیامدهای غیرقابل پیشبینی بین مردم همسایه باز میکنند.
۳- ما از زحمتکشان ونزوئلا و گویان میخواهیم که هوشیار بمانند، و در هر دو طرف مرز، این مانورها را که فقط به نفع سرمایه و بورژوازیهای محلی است، به شدت محکوم کنند. به همین ترتیب، ما از هر دو مردم میخواهیم که هرگونه ادعا برای ایجاد مناطق نظامی ایالات متحده یا هر قدرت خارجی دیگر در نوار اسکیبو را که تهدیدی برای صلح در منطقه و تجاوز به حاکمیت دو کشور است، رد کنند.
۴- دولت رئیسجمهور نیکلاس مادورو، در استیصال خود که ناشی از طرد فزاینده دولت نئولیبرالی آن از جانب مردم است و برای نادیده گرفتن مطالبات عادلانه کارگران ونزوئلا، به استراتژی قدیمی بورژوازی در مورد اسکیبو متوسل شده است: تلاش برای القای احساسات اولترا- میهنپرستانه و شوونیستی در بخش قابلتوجهی از مردم از طریق کارزار تبلیغاتی یک میلیون دلاری. ما متاسفیم که این استراتژی اتخاذ شده توسط دولت، که با آن قصد فریب، تحریک و تسلط بر مردم ونزوئلا را دارد، میخواهد آنها را به این باور برساند که در کشور ما هیچ مشکل مهمتری برای حلکردن وجود ندارد، فقط اهداف انتخاباتی، فرصتطلبانه و ارتجاعی دارد. حتا ممکن است سناریویی وجود داشته باشد که در آن – در نتیجه تشدید تنشها – دولت رئیسجمهور نیکلاس مادورو برای توجیه تعلیق انتخابات ریاست جمهوری که برای سال آینده برنامهریزی شده است، وضعیت اضطراری اعلام کند. ما هشدار میدهیم که پیامدهای چنین سیاستی میتواند شکست راهبردی آمال مشروع ونزوئلا بر سر قلمرو اسکیبو، و پیشروی در موقعیتیابی سرمایه فراملی و منافع قدرتهای امپریالیستی در منطقه باشد.
۵- برای حزب کمونیست ونزوئلا، دولتی که حقوق کارگری، انسانی، اجتماعی و سیاسی طبقه کارگر ونزوئلا را محدود و نقض میکند؛ احزاب را تحت پیگرد قرار میدهد و ممنوع میسازد- کاری که اخیراً علیه حزب کمونیست ونزوئلا انجام داد- سیاست مصادره حقوق اساسی کارگران و محدود کردن آزادیهای دموکراتیک را، با ثابت نگه داشتن جنایتکارانه دستمزدها و مزایای بازنشستگی، برچیدن قراردادهای دستهجمعی، محدودیتهای آزادی اتحادیههای کارگری، زندانی کردن و پیگرد قانونی کارگران مبارز یا کسانی که فساد، زوال آموزش و بهداشت عمومی، یا بیثباتی شدید خدمات عمومی ضروری مانند برق، آب و گاز خانگی را محکوم میکنند اعامل مینماید، هیچ صلاحیت اخلاقی یا سیاسی برای دعوت به «وحدت ملی» دروغین «در دفاع از میهن» ندارد.
۶- حزب کمونیست ونزوئلا مردم ونزوئلا را فرامیخواند با تفکر انتقادی و آگاهی طبقاتی، پیرامون اتخاذ کدام موضع پیش از همهپرسی مشورتی فراخوانده شده توسط دولت درباره مسأله اسکیبو تأمل نمایند، بدون اینکه تحت تأثیر کارزار پر سر و صدایی قرار گیرند که قصد دارد دولت ضد-کارگری، ضد-مردمی و ضد-دموکراتیک مادورو را به عنوان «میهن پرستترین» دولت ترسیم کند، در حالیکه در واقعیت حاضر است برای در قدرت ماندن خود همه چیز را به شرکتهای فراملی واگذار کند. مانند امتیازات واگذار شده به شرکتهای نفتی شورون (Chevron)، رپسول (Repsol) و انی ( ENI )، امتیازات در کمربند معدنی اورینوکو (Orinoco) و مناطق ویژه اقتصادی که در آن بخشهای وسیعی از قلمرو ملی به شرکتهای خارجی ارائه میشود.
۷- حزب کمونیست ونزوئلا همچنین سازوکارهای اجبار و فشارهای ناروایی را محکوم میکند که توسط صاحبان قدرت برای وادار کردن مردم به شرکت در همهپرسی- که الزامآور نیست و در نتیجه مناقشه با گویان را حل نمیکند- اعمال میشود. تهدیدات به اخراج غیرموجه یا تعلیق مزایای اجتماعی (از جمله محروم کردن از سبد غذا) و اعمال آزار و پیگرد تحت اتهام «خیانت به میهن» که هم نسبت به کارگران ادارات دولتی و هم نسبت به کارکنان بخشهای مردمی اعمال میشود غیر قابلقبول است. در ارتباط با این، ما باید به صراحت بگوییم که شرکت در هر مشاوره مردمی یک حق است نه تکلیف. شرکت یا عدم شرکت، رای آری یا نه دادن، یک تصمیم آزاد و داوطلبانه هر ونزوئلایی است و باید به آن احترام گذاشته شود؛ ما خواستار توقف خودکامگی توهینآمیز دولتی هستیم.
۸- ما به مردم ونزوئلا هشدار میدهیم که کسانی که امروز از دفاع از کشور در برابر پیشروی اکسون موبیل در نوار اسکیبو صحبت میکنند، همانهایی هستند که چند روز پیش با دولت ایالات متحده توافقنامه محرمانهای را امضاء کردن که اجازه واگذاری صنعت نفت و گاز ونزوئلا را به همان شرکتهای آمریکایی میدهد که به طور غیرقانونی در اسکیبو فعالیت میکنند. طبقه کارگر ونزوئلا باید استقلال خود را از طبقات حاکم حفظ کند، بر اساس منافع خود عمل نماید و اجازه ندهد که نخبگان روسا، بورژوازی و سیاستمداران آنها در دولت و در اپوزیسیون، که پیش از این هرگز به نوار اسکیبو علاقه نداشتند زیرا درآمد نفت ملی برای آنها کافی بوده است تا سرمایه خود را انباشت نمایند و به ثروتاندوزی چندشآور خود دست، از آن سوء استفاده کنند.
حزب کمونیست ونزوئلا تمام توان خود را برای متحد ساختن طبقه کارگر و دیگر بخشهای تحت استثمار ونزوئلا و گویان، با هدف دستیابی به یک استراتژی مشترک به نفع مردم و علیه امیال انحصارات و ماجراجوییهای جنگطلبانه دولتهای بورژوایی، هم اینجا و هم در آنجا، انجام خواهد داد؛ اهدافی که زمانی کاملاً محقق خواهند شد که طبقات کارگر و مردم ونزوئلا و گویان قدرت را به دست گیرند و روندهایی را برای ساختن جوامع بدون استثمار و ستم اجتماعی آغاز کنند.
کاراکاس
۲۸ نوامبر ۲۰۲۳