تارنگاشت عدالت – دورّ سوم
منبع: الاخبار
نویسنده: خضر خروبی
چهارشنبه، ۱۸ ژوئن ۲۰۲۵
داراییهای واشنگتن در منطقه: یک بانک اهداف ارزشمند برای تهران
نیروهای آمریکایی حضور اعلام نشدهای در منطقه اشغالی دارند
ایالات متحده در سراسر خاورمیانه حضور نظامی گستردهای دارد و آن را به بهانههای مختلف، از «مبارزه با تروریسم» گرفته تا «تضمین آزادی ناوبری» در تنگههای بینالمللی و «حفظ امنیت منابع انرژی» توجیه میکند.
پرسنل نظامی ایالات متحده در بیش از ۵۰ پایگاه نظامی در کشورهای متحد واشنگتن در خلیج فارس، شام، ترکیه و شاخ آفریقا مستقر هستند، علاوه بر این، حضور اعلام نشدهای از نیروهای آمریکایی در سرزمینهای اشغالی وجود دارد.
پایگاهها در عراق، سوریه و اردن
در عراق، با وجود اختلاف مزمن بین بغداد و واشنگتن بر سر آینده نیروهای آمریکایی در چارچوب به اصطلاح «ائتلاف بینالمللی مبارزه با داعش»، که قرار است طبق توافق بین دو کشور تا سال ۲۰۲۶ عراق را ترک کنند، تعداد اعلام شده این نیروها تقریباً ۲۵۰۰ سرباز است که در چندین پایگاه، به ویژه پایگاههای هوایی «بلد» و «عین الأسد»، که بزرگترین پایگاههای هوایی در این کشور میباشند، پخش شدهاند. علاوه بر این، دو پایگاه هوایی دیگر، «تاجی» و «اسپایکر»، وجود دارند که میزبان نیروهای مداخله سریع بوده، و مرکز اصلی مدیریت عملیات هوایی و موشکی محسوب میشوند. پایگاه دیگری به نام «حبانیه»، دارای باندهای هواپیما و انبارهای تسلیحاتی و همچنین مدارس آموزش امنیتی تخصصی و ستادهای فرماندهی و کنترل است.
ارتش آمریکا همچنین در پایگاه هوایی «حریر المقام» در شمال کشور، به ویژه در منطقه کردستان، مستقر است. این پایگاه دارای سامانههای موشکی و راداری پیشرفته است و به عنوان نقطه ترانزیت نیروهای آمریکایی بین سوریه و عراق در نظر گرفته میشود.
در سوریه، ایالات متحده، از ظهور داعش در سال ۲۰۱۴، سوءاستفاده کرد تا به بهانه مبارزه با این گروه، حضور نظامی مستقیم خود را در بیش از ۲۰ پایگاه در این کشور ایجاد کند. این پایگاهها شامل «کوبانی» (عین العرب) و «تل ابیض»، علاوه بر حضور در پایگاههای «رمیلان»، «عین عیسی» و «مبروقه» و از همه مهمتر، «التنف» است، که سامانههای موشکی را در خود جای داده و بزرگترین پایگاه ایالات متحده در سوریه محسوب میشود.
طبق برآوردهای غربی، کاهش اخیر تعداد نیروهای آمریکایی در آنجا را به کمتر از ۲۰۰۰ نفر کاهش خواهد داد.
همانطور که در عراق و سوریه شاهد هستیم، بیش از ۲۸۰۰ نیروی آمریکایی در اردن – که روابط نظامی و امنیتی گستردهای با واشنگتن دارد – وجود دارند، که اکثر آنها در پایگاه هوایی «موفق السلطی» و «برج ۲۲»، و همچنین سایر پایگاههای اعلام نشده، از جمله پایگاههای دریایی در بندر عقبه، مستقر هستند.
پس از سقوط رژیم اسد، اوایل این ماه گزارش شد که ارتش آمریکا قصد دارد صدها نفر از پرسنل خود را که در شرق سوریه مستقر هستند، به عنوان بخشی از برنامه خود برای تعطیلی سه پایگاه نظامی در آنجا، خارج کند: پایگاه پشتیبانی ماموریت «روستای سبز»، پایگاه «فرات» که به «نیروهای دموکراتیک سوریه» تحویل داده شد، و تخلیه یک پایگاه سوم و کوچکتر. در چند ساعت گذشته، در بحبوحه تشدید رویارویی اسرائیل و ایران، رویترز فاش کرد که واشنگتن قصد دارد پایگاههای نظامی بیشتری را در سوریه تعطیل کند.
خلیج فارس و فلسطین اشغالی
در حالی که مقامات آمریکایی داشتن هرگونه پایگاه نظامی در اسرائیل را انکار میکنند، گزارشهای غربی با این ادعاها مخالفت میکنند و حضور پرسنل نظامی آمریکایی در آنجا، به ویژه در مکانی که به عنوان «سایت ۵۱۲» شناخته میشود و دارای یک سامانه نظارت راداری مختص ردیابی تهدیدات موشکهای بالستیک است، را تأیید میکنند. رژیم اشغالگر همچنین میزبان انبارهای نظامی متعلق به واشنگتن است.
این امر در خلیج فارس نیز صدق میکند؛ قطر، که از سال ۱۹۹۲ با ایالات متحده به «توافق همکاری امنیتی» متعهد شده است، میزبان تقریباً ۱۳۰۰۰ سرباز آمریکایی در پایگاه هوایی «العدید»، بزرگترین تأسیسات نظامی واشنگتن در خاورمیانه و بزرگترین پایگاه هوایی برون مرزی آن است. این پایگاه همچنین مقر فرماندهی مرکزی ایالات متحده و فرماندهی مرکزی نیروهای هوایی ایالات متحده است.
شایان ذکر است که این امیرنشین کوچک خلیج فارس قبل از سال ۲۰۲۱ میزبان سه تأسیسات نظامی دیگر ایالات متحده- پایگاه هوایی «السیلیه»، «کمپ السیلیه» و نقطه تأمین مهمات «فالکون» بود. این تأسیسات که برای پشتیبانی لجستیکی و ذخیرهسازی تجهیزات نظامی استفاده میشدند، به اردن منتقل شدند.
اما در کویت، که در اوایل دهه ۱۹۹۰ یک توافقنامه دفاعی با ایالات متحده منعقد کرد و آن را به یک پایگاه لجستیکی اصلی برای عملیات نظامی ایالات متحده در خاورمیانه تبدیل کرد، واشنگتن تعداد مشابهی از پرسنل نظامی را در قطر نگهداری میکند. آنها در چندین سایت نظامی پخش شدهاند، که بزرگترین آنها پایگاه هوایی «عریفجان»، مقر اصلی نیروهای آمریکایی در این کشور است. علاوه بر این، پایگاه هوایی «علی السالم» وجود دارد که نقش محوری در حمایت از نیروهای ائتلاف بینالمللی در منطقه ایفا میکند، و «کمپ دوحه»، مقر فرماندهی مرکزی ایالات متحده در کویت است. علاوه بر این، پایگاه هوایی «بوهرینگ» نیز وجود دارد که به نظارت و ردیابی هوایی اختصاص دارد. در عربستان سعودی، ایالات متحده تقریباً ۲۷۰۰ نیرو مستقر کرده است، ضمن اینکه از دسترسی ممتاز به دهها تأسیسات نظامی سعودی، از جمله سامانههای پدافند هوایی و پایگاههای هوایی مانند پایگاه «اسکان»، مقر گروه هوایی ۳۲۰ و گروه اعزامی ۶۴ ارتش ایالات متحده، علاوه بر پایگاه «شاهزاده سلطان»، که واشنگتن از سال ۲۰۲۰ و در بحبوحه تشدید تنشها با ایران، حضور خود را در آن تقویت کرده است، نیز برخوردار است.
همینطور، حضور نظامی ایالات متحده در امارات متحده عربی تقریباً ۵۰۰۰ نیرو تخمین زده میشود که در سه پایگاه نظامی پخش شدهاند. مهمترین آنها پایگاه هوایی «الظفره»، مقر اصلی نیروهای آمریکایی در امارات متحده عربی است که پشتیبانی لجستیکی و خدمات سوخترسانی به هواپیماها را ارائه میدهد. پایگاه دریایی «فجیره» نیز از اهمیت استراتژیک برخوردار است، زیرا در صورت بسته شدن تنگه هرمز، یک ارتباط لجستیکی زمینی با منطقه «جبل علی» فراهم میکند. بندر «جبل علی» همچنین امکانات لجستیکی مهمی را برای نیروی دریایی ایالات متحده، به ویژه ناوهای هواپیمابر، فراهم میکند.
اما در بحرین، برآوردها نشان میدهند که تعداد پرسنل نظامی ایالات متحده در این پادشاهی خلیج فارس از ۹۰۰۰ نفر فراتر رفته است. آنها در سه پایگاه مستقر هستند، که مهمترین آنها پایگاه دریایی «جفیر»، تنها پایگاه دریایی ساحلی دائمی در خاورمیانه است. این پایگاه علاوه بر پایگاههای هوایی «شیخ عیسی» و «محرق»، محل فرماندهی مرکزی نیروهای دریایی ایالات متحده و ستاد ناوگان پنجم ایالات متحده است.
در عمان، مانند بحرین، تقریباً ۶۰۰ سرباز آمریکایی مستقر هستند، و عمان با ایالات متحده قراردادهای نظامی دارد. این قراردادها شامل «توافقنامه دسترسی به تأسیسات عمان» است که در سال ۱۹۸۰ امضاء شد، و به واشنگتن اجازه میدهد از ۲۴ تأسیسات نظامی در این کشور استفاده کند. این قراردادها شامل پایگاه هوایی «مصیره» است که به عملیات هواپیماهای نظارتی، شناسایی و جاسوسی اختصاص دارد. و پایگاههای هوایی «مصنعه» و «ثمریت» که محل انبارهای مهمات و سلاحهای ایالات متحده هستند.
پایگاههای هوایی و کشتیهای جنگی: از ترکیه تا دریای سرخ
نیروهای آمریکایی در ترکیه و منطقه شاخ آفریقا مستقر هستند. تعداد پرسنل نظامی ایالات متحده در دو پایگاه هوایی ترکیه در «اینجرلیک» و «ازمیر» از۱۰۰۰۰ نفر فراتر میرود.
و اما در دریا، نیروهای آمریکایی چندین کشتی جنگی در منطقه دریای سرخ و تا ۲۰۰۰ سرباز در نزدیکی تنگه باب المندب، به ویژه در پایگاه «لیمونیر» در جیبوتی، مستقر کردهاند. ستون فقرات این نیروها یک گروه دریایی مشترک بینالمللی است که توسط واشنگتن تحت عنوان مبارزه با آنچه «تروریسم بینالمللی» و «حفاظت از امنیت دریایی» مینامد، رهبری میشود.
واشنگتن در چارچوب آنچه منابع غربی آنرا «طرح آمادگی ایالات متحده» در پیشبینی احتمال تشدید جنگ جاری بین ایران و اسرائیل توصیف کردند، قصد خود را برای اعزام ناو هواپیمابر «یو اس اس نیمیتز» به منطقه اعلام کرد. این ناو به دیگر کشتیهای دریایی مستقر در روزهای اخیر، از جمله ناوشکن «یو اس اس توماس هادنر» که اخیراً به سمت شرق مدیترانه حرکت کرد، ملحق خواهد شد. این ناو به دو ناوشکن دیگر که از قبل در منطقه حضور دارند و در محدوده عملیات ناوگان ششم ایالات متحده قرار دارند، یعنی «یو اس اس سالیوانز» و «یو اس اس آرلی برک»، که مجهز به قابلیتهای پیشرفته برای رهگیری موشکهای بالستیک هستند، ملحق خواهد شد.
همچنین، ناو هواپیمابر «یو اس اس کارل وینسون»، بخشی از ناوگان پنجم ایالات متحده، در حال حاضر به همراه سه ناوشکن و یک رزمناو، حامل اسکادرانهایی از هواپیماهای F/A-۱۸ و F-۳۵، در دریای عرب و در نزدیکی سواحل جنوبی ایران مستقر است. واشنگتن همچنین در حال اعزام دو ناوشکن «یو اس اس تراکستون» و «یو اس اس فارست شرمن» به دریای سرخ است.