تارنگاشت عدالت – دورۀ سوم
یکشنبه، ۱۴ دی ۱۴۰۴
منبع: «902.gr»، پایگاه خبری حزب کمونیست یونان
شنبه، ۳ ژانویه ۲۰۲۶
در آمریکای لاتین و کارائیب واقعاً چه میگذرد؟
ما مقالهای را که در ۱۰ دسامبر به مناسبت تحولات خطرناک ونزوئلا در «ریزوسپاستیس» منتشر شد بازانتشار میدهیم. این مقاله بستر حمله امپریالیستی ایالات متحده به ونزوئلا، شرح میدهد:
«استراتژی امنیت ملی» اخیر ایالات متحده، برقراری مجدد سلطه آمریکا در نیمکره غربی را به عنوان «اولویت اصلی» سیاست خارجی توصیف میکند. هدف این است که ایالات متحده در مواجهه با نفوذ اقتصادی رو به رشد چین، به ویژه در مناطق بحرانی مانند آمریکای مرکزی و اکوادور، به «قدرت برتر در نیمکره» تبدیل شود.
دولت ترامپ در تلاش است نواستعمار «دکترین مونرو» سال ۱۸۲۳ را احیا کند، دکترینی که براساس آن، ایالات متحده در قرن نوزدهم به تدریج خود را به عنوان «انحصار قدرت» در «منطقه نفوذ» نیمکره غربی تثبیت کرد. این یک اعلام جنگ آشکار است، که مناطق بعدی درگیری با چین را برای برتری ترسیم میکند. طبق استراتژی جدید، ایالات متحده مانع از آن خواهد شد که «رقبای خارجی» «داراییهای حیاتی استراتژیک» در آمریکا، از جمله بنادر، تأسیسات انرژی و شبکههای مخابراتی، را در اختیار داشته باشند یا کنترل کنند.
مروری مختصر بر وضعیت کنونی و موازنه قدرت در منطقه آمریکای جنوبی، آمریکای مرکزی و کارائیب، احیای «دکترین مونرو» را در «حیاط خلوت» ایالات متحده توضیح میدهد.
* * *
چین به سرعت در حال گسترش ردپای تجاری خود، به ویژه در آمریکای جنوبی است. چین اکنون شریک تجاری برتر آمریکای جنوبی و دومین شریک تجاری – پس از ایالات متحده – در آمریکای مرکزی، آمریکای جنوبی و کارائیب است. کل تجارت با چین در سال ۲۰۲۴ به رکورد تاریخی ۵۱۸.۴۷ میلیارد دلار رسید، که نسبت به سال قبل ۶ درصد افزایش یافت. برای کشورهایی مانند برزیل، شیلی و پرو، پکن بزرگترین شریک تجاری است، که عمدتاً به دلیل صادرات مواد اولیه و واردات کالاهای تولید چینی است.
نفوذ اقتصادی چین محدود به تجارت نیست. از سال ۲۰۰۵، «بانک توسعه چین» و «بانک صادرات-واردات چین» بیش از ۱۴۱ میلیارد دلار تعهد وام به کشورهای آمریکای لاتین و کارائیب و شرکتهای دولتی ارائه دادهاند. این مبلغ بیشتر از مبلغی است که «بانک جهانی»، «بانک توسعه بین آمریکایی» و «بانک توسعه آمریکای لاتین» در همین مدت ارائه کردهاند. این وامها در چهار کشور (آرژانتین، برزیل، اکوادور و ونزوئلا) متمرکز شدهاند که تقریباً ۹۳٪ از کل وامها را تشکیل میدهند.
اکثر وامها به طرحهای انرژی (۶۹٪) و زیرساخت (۱۹٪) اختصاص داده شد. در مجموع، آمریکای لاتین دریافتکننده ۲۴٪ از وامهای اعطا شده توسط مؤسسات چینی در سراسر جهان بین سالهای ۲۰۰۵ تا ۲۰۲۱ بود، درصدی که از نظر توزیع جغرافیایی، آن را پس از آسیا (۲۹٪) و بالاتر از آفریقا (۲۳٪) قرار میدهد.
* * *
شرکتهای چینی سطوح مختلفی از مالکیت یا کنترل بیش از دوازده زیرساخت بندری استراتژیک در آمریکای لاتین و کارائیب را به دست آوردهاند. طرحهای زیرساختی چین در پنج سال گذشته، در مقایسه با پنج سال پیش از آن، ۵۰ درصد افزایش یافته است.
«سرمایهگذاری مستقیم» در صنایع خاصی که چین آنها را «زیرساختهای جدید» مینامد، و شامل بخشهای مخابرات، فناوری و انرژی میشود، متمرکز است که ۵۸ درصد از کل سرمایهگذاری مستقیم خارجی چین در منطقه را در سال ۲۰۲۲ تشکیل میدهد. «هواوی» اکنون با هر ارائهدهنده بزرگ تلفن همراه و اینترنت در آمریکای لاتین همکاری میکند و به سرعت در حال توسعه زیرساختهای «نسل ۵» است .
همچنین، از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۸، بیش از ۷۳ میلیارد دلار توسط شرکتهای چینی در بخش مواد خام آمریکای لاتین سرمایهگذاری شده است، که به نفوذ عمیق در به اصطلاح «مثلث لیتیوم» (شیلی، بولیوی، آرژانتین)، که نقطه کلیدی مورد توجه صنعت خودروهای برقی و انرژیهای تجدیدپذیر چین است، انجامیده است. در آمریکای مرکزی، به ویژه مکزیک، سرمایهگذاریها عمدتاً در بخش خودروهای برقی است، جایی که خودروهای چینی در آنجا مونتاژ شده و با دور زدن تعرفههای اعمال شده توسط دولت آمریکا بر چین، به ایالات متحده صادر میشوند.
* * *
در نشست وزیران «همایش چین-سلاک» (جامعه کشورهای آمریکای لاتین و کارائیب) که امسال در پکن در ماه مه برگزار شد، رئیسجمهور چین متعهد شد که با یک خط اعتباری جدید ۹ میلیارد دلاری، تعهد کشورش به منطقه را افزایش دهد. ۲۴ کشور از ۳۳ کشور عضو «جامعه کشورهای آمریکای لاتین و کارائیب» اکنون «ابتکار کمربند و جاده»، که با نام «جاده ابریشم جدید» نیز شناخته میشود، شریک هستند، و کلمبیا در ماه مه گذشته به جدیدترین عضو آن تبدیل شد. از سال ۲۰۱۷، پاناما، السالوادور، نیکاراگوئه و هندوراس خود را با «سیاست چین واحد» پکن همسو کردهاند، و به رسمیت شناختن دیپلماتیک خود را از تایوان به چین تغییر دادهاند.
برای ایالات متحده رقابت بر «بازآرایی حضور نظامی جهانی ما برای مقابله با تهدیدهای فوری در نیمکره ما، به دور از صحنههایی که اهمیت نسبی آنها برای امنیت ملی آمریکا کاهش یافته است» متمرکز است. این یعنی، انتقال نیروهای نظامی از جبهههای دیگر به آمریکای لاتین.
این چیزی جز تهدید مستقیم مداخلات نظامی جدید است، مانند آنچه اکنون علیه مردم ونزوئلا به بهانه قاچاق مواد مخدر و کنترل مهاجرت آغاز شده است؟ یادآوری میشود که یکی از اولین اقدامات ترامپ پس از انتخاب مجددش، تهدید به بازپسگیری کانال پاناما بود.
* * *
«استراتژی امنیت ملی ایالات متحده» نشانگر گذار به یک مرحله حتی خطرناکتر برای خلقها در رقابت برای برتری در نظام امپریالیستی جهانی است. آمریکای لاتین و کارائیب به نقاط داغ کره زمین اضافه شدهاند، و منادی جنایات جدید امپریالیسم آمریکا علیه خلقها به منظور محدود کردن نفوذ چین هستند. ما همچنین به یاد داریم که «دکترین مونرو» با مداخلات، کودتاها و دیکتاتوریهای آمریکایی که به خون خلقهای منطقه آغشته بودند، اجرا شد….
https://www.902.gr/eidisi/kosmos/410970/ti-pragmatika-symvainei-se-latiniki-ameriki-kai-karaiviki