آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است آزادی زندانی سیاسی، آزادی احزاب سیاسی، سندیکاهای کارگری و سازمان‌های صنفی و توده‌ای عدالت اجتماعی بخشی جدایی‌ناپذیر از حقوق بشر است سیاست تعدیل و خصوصی‌سازی مغایر منافع زحمتکشان و امنیت ملی است

خوانش‌‌ها و آموزه‌‌هایی پیرامون بمباران ونزوئلا توسط ایالات متحده

خوانش‌‌ها و آموزه‌‌هایی پیرامون بمباران ونزوئلا توسط ایالات متحده

ما شاهد یک لحظه تاریخی با ابعاد مشابه ترور آلنده هستیم. هیچ تناسبی بین از افول تدریجی هژمونی سیاسی و اقتصادی ایالات متحده و قدرت نظامی آن وجود ندارد. در این زمینه نباید آن را دست کم گرفت. ترامپ مهم‌ترین مهره را گرفته است، اما هنوز کیش و مات نکرده است. این یک حرکت بسیار مهم و تماشایی بود، اما بازی هنوز تمام نشده است. و بله: «قضیه نفت است، احمق.» این چیزی است که مهم است. نه دموکراسی، نه آزادی، ابداً هیچ چیز دیگری. این چیزی است که خود ترامپ گفته است.

۲۰۲۶-۰۱-۱۰ ادامه

امپریالیسم گرینگو

بطور خلاصه، امپریالیسم، اگرچه ظاهر آن تغییر می‌کند - گاهی «مودبانه‌تر»، گاهی وحشیانه‌تر و بی‌رحمانه‌تر، گاهی ظاهراً تابع قانون، و گاهی کاملاً گستاخانه - گرایشی است که جوهره‌ آن بدون تغییر باقی می‌ماند. اکنون، برخی از لیبرال‌ها و چپ‌گرایان-لیبرال، که از شکل و ساختار عملیات در ونزوئلا ناراضی هستند، این حمله را به مشتی غارتگر که در رأس نظام سیاسی ایالات متحده مستقر شده‌اند و ترامپ هیولاوار در رأس آن قرار دارد نسبت می‌دهند؛ این نادرست است. این کاملاً اشتباه است؛ امپریالیسم از ذات انباشت سرمایه‌داری ناشی می‌شود.

۲۰۲۶-۰۱-۰۶ ادامه

در آمریکای لاتین و کارائیب واقعاً چه می‌گذرد؟

«استراتژی امنیت ملی» اخیر ایالات متحده، برقراری مجدد سلطه آمریکا در نیمکره غربی را به عنوان «اولویت اصلی» سیاست خارجی توصیف می‌کند. هدف این است که ایالات متحده در مواجهه با نفوذ اقتصادی رو به رشد چین، به ویژه در مناطق بحرانی مانند آمریکای مرکزی و اکوادور، به «قدرت برتر در نیمکره» تبدیل شود. «استراتژی امنیت ملی ایالات متحده» نشانگر گذار به یک مرحله‌ حتی خطرناک‌تر برای خلق‌ها در رقابت برای برتری در نظام امپریالیستی جهانی است.

۲۰۲۶-۰۱-۰۴ ادامه

سال دهشتناک تکرار شد – Annus horribilis bis repetita

آیا ۲۰۲۵ سال دهشتناکی بود؟ بله. آیا این نخستین بار است یا سال پیش بهتر بود؟ خیر. سطح تجاوزگری دونالد ترامپ با موارد پیشین متفاوت است. او به دستاویزهایی مانند دموکراسی، آزادی یا حقوق بشر نیاز ندارد. او به سادگی می‌گوید: «من به گرینلند نیاز دارم، نفت ونزوئلا قبلاً متعلق به شرکت‌های آمریکایی بود» و غیره. بدترین قسمت این است که او هیچ رقیبی در جهان ندارد که قدرت یا قصد متوقف کردن او را داشته باشد. در حالی که مردم مقاومت می‌کردند، کشورها یا از طرح نابودی مقاومت فلسطین، معروف به «طرح ترامپ»، حمایت کردند یا پیرامون آن سکوت نمودند. نه روسیه و نه چین از حق وتوی خود در رأی‌گیری مربوطه در شورای امنیت سازمان ملل استفاده نکرد.

۲۰۲۵-۱۲-۳۱ ادامه

پوتین خطاب به روته: «راجع به چه صحبت می‌کنی؟ آیا سواد خواندن و نوشتن داری؟»

ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، به شدت از مارک روته، دبیرکل ناتو، به دلیل هشدار او درباره آمادگی برای یک جنگ گسترده با روسیه انتقاد کرد. پوتین گفت: «در استراتژی جدید، روسیه به عنوان دشمن یا هدف نامگذاری نشده است... و دبیرکل ناتو در حال آماده شدن برای جنگ با ما است. این چیست؟ استراتژی امنیت ملی ایالات متحده را بخوان. آیا حتی خواندن و نوشتن هم بلد نیستی؟ اگر کشور اصلی ناتو ما را دشمن نمی‌بیند، چرا ناتو را به جنگ با روسیه تشویق می‌کنی؟»

۲۰۲۵-۱۲-۲۰ ادامه

دزدان دریایی کارائیب: آیا «قلب جهان» به رنگ خون یا سرخی انقلاب درخواهد آمد؟

«حیاط خلوت»- آمریکای لاتین- به طور فزاینده‌ای از حوزه نفوذ ایالات متحده خارج می‌شد. این بار، رقبا سازمان‌های انقلابی نبودند؛ بلکه اقتصاد بود. وزن اقتصادی چین در این قاره در حال افزایش بود... آنچه آمریکای لاتین امروز به آن نیاز دارد، انتخاب بین واشنگتن و پکن نیست، بلکه تعریف دقیق انتظاراتش از هر یک از آن‌هاست... و از همه مهم‌تر، باید از افتادن در دام این توهم که چندقطبی بودن به طور خودکار عدالت یا توازن را تضمین می‌کند، اجتناب کند: توازن‌ها اعطا نمی‌شوند، بلکه ساخته می‌شوند.

۲۰۲۵-۱۲-۱۹ ادامه

«متمم» ترامپ بر دکترین مونرو و بر امپریالیسم آمریکا

آن‌چه که درباره این سند باید گفته شود، و شاید آن‌چه که بتوانیم آن را «روح» آن بنامیم، این است که ترامپ و بلوک قدرت پیرامون او، «پایان جهانی‌سازی» را اعلام می‌کنند؛ به عبارت دیگر، این سند را باید به عنوان «مانیفست دوران پسا-جهانی‌سازی» خواند. اولویت استراتژیک به آمریکای لاتین داده شده است که عملاً «لبنسراوم»/«فضای زندگی» جدید ایالات متحده اعلام شده است؛ طبق دکترین ترامپ، جهانی‌سازی و تجارت آزاد برای خنثی کردن چین کافی نبوده است ...

۲۰۲۵-۱۲-۱۷ ادامه