تارنگاشت عدالت – دورۀ سوم
منبع: در دفاع از کمونیسم
نویسنده: نیکوس موتاس
۱۳ اوت ۲۰۲۴
میجائین لوپز: قهرمان کوبایی المپیک پاریس که فیدل کاسترو را دوست دارد
قهرمان بازیهای المپیک ۲۰۲۴ پاریس تام کروز، آرماند دوپلانتیس یا نواک جوکوویچ نیست. قهرمان کوبایی است و میجائین لوپز نام دارد.
پسر لئونور و بارتولو از همه محدودیتهای ممکن فراتر رفت. اگر کار انسانی به کمال نزدیک شود، همان است که او به تازگی در اینجا با پنجمین مدال طلای متوالی خود در کشتی فرنگی انجام داد. کشتی از سال ۱۹۹۲، زمانی که هکتور میلیان در بارسلونا به مدال طلا دست یافت، با میجائین در بهشت طلایی پنج حلقه باقی مانده است. از آن زمان، او هرگز در هیچ دورهای از رسیدن به بالای سکو ناکام نمانده است.
قاعدتاً، همه شبکههای خبری، تلویزیونی، روزنامهها و سایتها باید صفحات خود را به او اختصاص دهند. این احتمال اتفاق میافتاد اگر او کوبایی نبود، بلکه ورزشکاری از یک کشور غربی، از اروپا یا ایالات متحده بود. شاید اگر او یک «ناراضی» بود، اگر او کوبا را به مقصد میامی ترک میکرد و دولت سوسیالیستی کوبا را محکوم مینمود، رسانههای جریان اصلی بیشتر درباره او صحبت میکردند. در این صورت، او شهرۀ جهان میشد.
اما برعکس، میجائین نماینده پرافتخار کوبای سوسیالیستی است. و علاوه بر این، او فیدل کاسترو را که مدالهای اول و سوم طلای خود را به او تقدیم کرده بود، دوست دارد. لوپز در خانه خود مدالهای خود را در کنار تصویری از رهبر تاریخی انقلاب کوبا آویخته است.
زیرا همانطور که گرانما نوشت، میجائین کوبا است. زیرا کودک، جوان، کارگر، دانشمند، پزشک، معلم، روشنفکر در اعتقاد او به پیروزی منعکس میشود.
زنده باد میجائین، زنده باد کوبای سوسیالیستی!