تارنگاشت عدالت – دورۀ سوم
منبع: «902.gr»، پایگاه خبری حزب کمونیست یونان
شنبه، ۲۱ ژوئن ۲۰۲۵
سانسور و جعل اخبار، دو روی پروپاگاندای جنگی
کنترل شدید اطلاعات، آزار و اذیت روزنامهنگاران و رسانههای «نگرانکننده»، خاموش کردن هر صدایی که «حق دفاع از خود» را زیر سوال میبرد و تصویر «آسیبناپذیری» اسرائیل را تخریب میکند
زمانی که ارتش اسرائیل به دفاتر «الجزیره» در رامالله حمله کرد
دوشنبه شب گذشته، دولت تروریستی اسرائیل «خاموشی» گستردهای را بر بسیاری از رسانهها اعمال کرد. پخش زنده از آسمان تلآویو و حیفا، که رگبار دیگری از موشکها و پهپادهای ایرانی را ثبت میکرد، ناگهان توسط مقامات قطع شد. همزمان، رسانههای بزرگ غربی، از جمله «سی.ان.ان»، ایستگاه تلویزیونی آمریکایی، تصویربرداری هوایی زنده را متوقف کردند.
با گذشت شب و تشدید حملات ایران، برخی از پخشهای زنده که آسمان را در ویدیو و پلاتفرمهای رسانههای اجتماعی مانند یوتیوب و اینستاگرام نشان میدادند، به سرعت «حذف» شدند.
در واقع، گزارشها حاکی از آن است که روزنامهنگاران محلی و خارجی به دلیل فیلمبرداری از حملات موشکی ایران دستگیر شدهاند. ارتش اسرائیل در بیانیهای فیلمبرداری و انتشار ویدیوهای این حملات را «کمک به دشمن در زمان جنگ» توصیف کرده است.
پس از حملات پنجشنبه، مقامات اسرائیلی اعلام کردند که پلیس برای ایجاد متوقف کردن پخش برنامههای رسانههای خارجی که محل حملات ایران را فاش میکردند، اعزام شده است: در این بیانیه آمده است: «واحدهای پلیس اسرائیل برای متوقف کردن پخش برنامهها، از جمله برنامههای خبرگزاریهایی که «الجزیره» از طریق آنها برنامههای غیرقانونی پخش میکرد، اعزام شدهاند.»
در این بیانیه آمده است که این اقدام طبق تصمیم وزیر امنیت ملی اسرائیل، ایتامار بن گویر، و با مشورت وزیر ارتباطات، به منظور «حفظ امنیت و حفاظت از شهروندان» انجام شده است. در واقع، بن گویر از پلیس خواسته است تا علیه افرادی که «الجزیره» را تماشا میکنند، اقدام کند و حتی از شهروندان خواسته است که آنها را گزارش دهند!
روز قبل، دفتر سانسور ارتش اسرائیل دستورات خود را بهروزرسانی کرد و از رسانهها خواست تا برای انتشار محل اصابت یا اصابت مواد جنگی دشمن، از جمله موشکهای همه نوع و پهپادها، از قبل اجازه بگیرند.
سرتیپ کوبی مندلبلیت، رئیس سانسور ارتش اسرائیل، هشدار داد: «من چاپ یا انتشار هر نشریهای را که به سانسورچی تحویل داده نشده باشد، یا به او تحویل داده شده باشد و دستورالعملهای او هنوز دریافت نشده باشد، یا دریافت شده باشد و رعایت نشده باشد، ممنوع میکنم.»
ابتدا از سانسورچی عبور کنید…
طبق قانون اسرائیل، هر مقالهای که به مقوله کلی «مسائل امنیتی» بپردازد، باید مشمول سانسور نظامی باشد.
در یک دستور از رئیس اداره سانسور ارتش اسرائیل با عنوان «عملیات “شمشیرهای آهنین” – دستورالعمل رئیس اداره سانسور به رسانهها» آمده است: «با توجه به وضعیت امنیتی فعلی و پوشش گسترده رسانهای (…) مایلیم شما را تشویق کنیم که تمام مطالب را قبل از پخش به اداره سانسور تحویل دهید (…) لطفاً کارکنان خود را از محتوای این نامه، با تأکید بر میز خبر و خبرنگاران میدانی، مطلع کنید.»
این دستور هشت موضوع را، که رسانهها بدون تأیید قبلی دفتر سانسور، از گزارش آنها منع شدهاند، فهرست میکند. برخی از این موضوعات سیاسی هستند، مانند «افشاگریهای بالقوه شرمآور» در مورد سلاحهای مورد استفاده اسرائیل یا سلاحهایی که اکنون در دست شبهنظامیان حماس است، و حتی داستانهایی در مورد گروگانهای اسرائیلی در غزه.
همچنین گزارشهای مربوط به عملیات نظامی، اطلاعات اسرائیل، حملات موشکی به اماکن حساس در اسرائیل، حملات سایبری و بازدیدهای مقامات ارشد نظامی از میدان نبرد مشمول سانسور هستند. البته، مهمتر از همه، هرگونه اطلاعاتی در مورد جلسات کابینه امنیتی سانسور میشود.
در سال ۲۰۲۴، رسانههای اسرائیل ۲۰۷۷۰ خبر را برای بررسی به سرویس سانسور نظامی ارسال کردند که تقریباً دو برابر کل سال قبل و چهار برابر بیشتر از سال ۲۰۲۲ است. در عوض، سانسور نظامی انتشار ۱۶۳۵ مقاله را ممنوع و ۶۲۶۵ مقاله دیگر را تا حدی سانسور کرد.
به طور متوسط، سانسور در حدود ۲۱ گزارش در روز دخالت میکرد. این دو برابر میانگین ۱۰ مداخله روزانه ثبت شده در طول عملیات نظامی اسرائیل در غزه در سال ۲۰۱۴ و بیش از سه برابر میانگین ۶.۲ مداخله در روز در دورههای غیرجنگی است.
هر کس که «مزاحمت ایجاد کند» ساکت میشود
در آوریل ۲۰۲۴، پارلمان اسرائیل قانون سانسور جدیدی را تصویب کرد که به دولت اجازه میدهد رسانههای خارجی را ممنوع کند. دولت میتواند دستوراتی را صادر کند که به مدت ۴۵ روز معتبر هستند و در صورتی که سرویسهای امنیتی تشخیص دهند که تجهیزات رسانههای خارجی تهدیدی برای «امنیت ملی» است، موقتاً پخش برنامهها را مسدود کرده و اجازه توقیف تجهیزات آنها را میدهد. سپس این دستورات میتوانند برای دورههای ۴۵ روزه دیگر تمدید شوند.
چند هفته بعد، دولت با استفاده از این قانون، شبکه قطری «الجزیره» را ممنوع و به دفاتر آن در اورشلیم حمله کرد. سپس مقامات اسرائیلی به دفاتر خبرگزاری آسوشیتدپرس حمله کردند و به صورت شفاهی به آن دستور دادند که پخش زنده ویدیویی از غزه را حذف کند.
پس از امتناع آسوشیتدپرس، اسرائیل یک دوربین و تجهیزات پخش را توقیف کرد و ادعا کرد که این آژانس با فروش فیلم به الجزیره، که قبلاً تحت همان قانون ممنوع شده بود، قانون جدید رسانههای خارجی را نقض کرده است. همزمان، سایر رسانههای اسرائیلی نیز تعطیل شدهاند، از جمله آژانس «J-Media» مستقر در کرانه باختری و ایستگاه رادیویی «Dream» مستقر در هبرون.
شیوههای دولت قاتل به قتل فیزیکی روزنامهنگاران نیز کشیده شده است. طبق گزارش کمیته حمایت از روزنامهنگاران، حداقل ۱۶۸ روزنامهنگار و فعال رسانهای فلسطینی در غزه توسط ارتش اسرائیل کشته شدهاند که این تعداد بیشتر از هر درگیری ثبتشده دیگری در دهههای اخیر است. سایر سازمانها تخمین میزنند که این تعداد به ۲۳۲ نفر میرسد.
روزنامهنگاران فلسطینی به طور سیستماتیک در غزه و کرانه باختری، اغلب بدون اتهام، به عنوان مجازات برای گزارشهایشان، دستگیر و زندانی میشوند.
خفهکننده اطلاعات
سانسور شدید و کنترل خفقانآور بر حوزه اطلاعات روز به روز در کشور قاتل اسرائیل ابعاد وسیعتری به خود میگیرد. به اصطلاح «تنها دموکراسی در خاورمیانه» توسط اورو-آتلانتیک، روزنامهنگاران را ساکت، قتلعام و زندانی میکند، اقدامات سختگیرانه کنترل محتوا را بر رسانههای اجتماعی و سایر پلاتفرمهای دیجیتال اعمال میکند و هر رسانه «مزاحم» را، تعطیل میکند.
ساختمان تلویزیون ایران پس از حمله اسرائیل
این شیوهها چرخدندههایی در ماشین تبلیغاتی وحشتناک این دولت قاتل هستند که با تشدید جنگ در خاورمیانه، سرعت بیشتری میگیرد.
از یک سو، ماشین تبلیغاتی که این دولت تروریستی توسعه داده است، جنایاتی را که علیه مردم فلسطین مرتکب میشود، حملات مرگبار در سوریه، یمن، لبنان، عراق و ایران را پاک میکند و اسرائیل را به عنوان یک «قربانی»، یک «دموکراسی غربی» که علیه «رژیمهای اقتدارگرا» و «تروریستها» میجنگد، معرفی میکند..
از سوی دیگر، هر چیزی را که وقایع را از دیدگاه قربانیان تجاوز اسرائیل ارائه دهد، هر چیزی را که جرأت کند «حق (متجاوز) برای دفاع از خود» را زیر سوال ببرد و البته هر چیزی را که ویترین اسرائیل را به عنوان یک دولت از نظر نظامی آسیبناپذیر در هم بشکند، ممنوع و سانسور میکند.
روایت «قربانی» توسط بلندگوهای اورو-آتلانتیک بازتولید و بزرگنمایی میشود. بنابراین، وقتی حمله به ساختمان صدا و سیمای دولتی ایران رخ داد، به نقطهای رسیدیم که در کشور ما، همانطور که مجری خبر یک ایستگاه تلویزیونی گفت، روزنامهنگاران «اهداف استراتژیک» نامیده شدند.
اشتیاق بورژوازی یونان برای دفاع از متحدان استراتژیک خود منجر به فرا رفتن از سابقه ناتو شد، زمانیکه در جریان بمباران یوگسلاوی توسط ناتو در سال ۱۹۹۹، ساختمان تلویزیون صربستان (RTS) مورد اصابت قرار گرفت و منجر به مرگ ۱۶ کارمند و زخمی شدن بسیاری دیگر شد. در آن زمان، ناتو ادعا کرد که این ساختمان یک هدف نظامی بوده است. اکنون، در ایران، کارکنان رادیو-تلویزیون به سطح یک هدف «استراتژیک» رسیدهاند…
مطالبی از سایتهای یونانی که قتلهای تحت حمایت دولت تروریست را جشن میگیرند
«اسرائیل سپاه پاسداران ایران را نابود کرد – ویدیوی ترور فرمانده نظامی را تماشا کنید»