تارنگاشت عدالت – دورۀ سوم
سهشنبه، ۲۵ شهریور ۱۴۰۴
منبع: الاخبار
نویسنده: جمال غصن
دوشنبه، ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۵
نسخه آمریکایی «ژو سوئی شارلی» (من شارلی هستم)
بیش از ده سال از کارزار «ژو سوئی شارلی»، نمایشی از همبستگی با قربانیان حمله به دفاتر مجله طنز فرانسوی شارلی ابدو در اوایل سال ۲۰۱۵، میگذرد. این مجله به این دلیل که حق تمسخر و تحقیر ادیان طبق قانون اساسی پاریس محفوظ است، کاریکاتورهایی منتشر کرده بود که برای مسلمانان توهینآمیزتر از سایر ادیان بود.
در آن زمان، قاتل به معنای غربی کلمه یک «تروریست ناب» بود، زیرا عاملان مسلمان و غیرسفیدپوست بودند. دولتهای غربی، و کسانی که از آنها طرفداری میکردند یا از آنها میترسیدند، به سرعت این عمل جنایتکارانه را محکوم کردند، و هیئتهای نمایندگی در شانزهلیزه و سایر شهرها برای دفاع از «جمهوری» صفوف خود را محکم نمود و متحد شدند، چیزی که در فرانسه نمیتوان از آن صرف نظر کرد، حتی اگر در نسخه پنجم خود باشد و چهار نسخه قبلی را که نسخههای آزمایشی میدانند، کنار گذاشته شده بودند. در «جمهوری پنجم»، نمیتوان از شارلی ابدو صرف نظر کرد، زیرا اوج آزادی بیان است. در صف اول آن تظاهرات، پادشاه و ملکه اردن، محمود عباس و بنیامین نتانیاهو، به همراه مجموعهای از ستارگان نوظهور حقوق بشر و آزادی در منطقه و جهان شرکت داشتند.
اکنون، در سال ۲۰۲۵، یک کارزار بزرگ در همبستگی با چارلی کرک، فعال سیاسی راستگرا، که هنگام برگزاری جلسه بحث با دانشجویان دانشگاه در ایالت یوتای آمریکا از ناحیه سر مورد اصابت گلوله قرار گرفت، در جریان است. فرماندار یوتا در بیانیهای اعلام کرد که «۳۳ ساعت دعا کرده که قاتل «یکی از ما» نباشد، بلکه از یک ایالت دیگر یا از خارج از کشور به یوتا آمده باشد.»
اما، دعاهای طولانی اسپنسر کاکس بیپاسخ ماند و قاتلی که بنیانگذار سازمان غیردولتی «نقطهعطف ایالات متجده آمریکا» را کست، یکی از آنها بود. اما نسخه آمریکایی «ژو سوئی شارلی» کیست؟ در ایالات متحده «جمهوری» وجود ندارد، که رهبران و مشاقان رهبری آن برای راه اقتادن در پشت تابوت یک مرد سفیدپوست مقتول، یک شهروند، در دشتهای یوتا با هم رقابت میکنند.
با این وصف، «کارزار همبستگی با چارلی کرک» (و قاتل او و دستور کار سیاسی مشترکشان) و پیامدهای این ترور، ممکن است در سطح مردمی، بر نمایش نظام غربی که از «ژو سوئی شارلی» برای تطهیر تصویر خود در طول جنگهای بیپایان خود استفاده کرده است، غلبه کند.
تا به امروز، لندن بزرگترین واکنش را در پاسخ به فراخوان فعال سیاسی راست افراطی معروف به تامی رابینسون نشان داده است. یکی از سخنرانان در تظاهرات ضد-مهاجر برای ««پادشاهی [بریتانیا] را متحد کنید»»، میلیاردر راست افراطی اخراج شده از دولت دونالد ترامپ، معروف به ایلان ماسک، بود. ماسک و معترضان لندنی خواستار «انحلال پارلمان» و «تغییر دولت» شدند، و اینکه باید «بجنگند یا کشته شوند». رابینسون و ماسک به «ویروس ووک چپ» و خشونت ناشی از آن که «دوست ما چارلی» را کشت، اشاره کردند.
در آن سوی اقیانوس اطلس، چهرههای راستگرای «آمریکا را دوباره بزرگ کنید» ادعا کردهاند که چارلی کرک بیش از حد، تا جایی که به آرمان او لطمه زد، میانهرو و مداراجو بود. در میان آنها نیک فوئنتس قرار دارد که از کرک جوانتر است و از نظر نفوذ با او رقابت میکند. او دو هفته پیش به کرک نامه نوشت و گفت که گروه او، گروپرز (Groopers)، و پیروانش به «نقطه عطف ایالات متحده آمریکا» نفوذ کردهاند و او اکنون نسبت به بنیانگذار آن نفوذ بیشتری در این سازمان آن دارد.
و اگر به نظر میرسد که این سخنرانی از بازیهای ویدیویی الهام گرفته شده است، به این دلیل است که نسخه آمریکایی «شارلی ابدو» یک مجله کاغذی نیست، بلکه یک دنیا مجازی است که در آن جوانان راستگرای آمریکایی، به دور از احزاب سست واشنگتن، چشمان آژانسهای اطلاعاتی و بازوهای قضایی آن که «چارلی» و همتایان آن را شبیه خود میدانند، برای اجرای سیاستهای آزادی عمل خود را یافتهاند.
در سال ۲۰۱۵، نظام نژادپرستانه غالب، از شارلی فرانسوی حمایت میکرد، زیرا او نماینده و ابزار آن بود. در سال ۲۰۲۵، همین نظام نژادپرستانه بین کسانی که چارلی آمریکایی را به عنوان یک رقیب جایگزین میبینند و کسانی که او را آینده بهتری میدانند، تقسیم شده است.