تارنگاشت عدالت – دورۀ سوم
یک‌شنبه، ۱۹ مهر ۱۴۰۵
آمریکا، روسیه و چین هرگاه صلاحیت دادگاه‌های بین‌المللی با منافع حاکمیتی آن‌ها در تضاد باشد، آن را رد می‌کنند
ایالات متحده: در ۹ اکتبر ۲۰۲۶، دولت ترامپ تحریم‌های همه‌جانبه‌ای را علیه دیوان کیفری بین‌المللی وضع کرد. این اقدامات با هدف مختل کردن فعالیت‌های این نهاد، دسترسی دادگاه را به خدمات مالی، پلتفرم‌های فناوری و دلار آمریکا قطع کرد. آمریکا به این دلیل دست به این اقدام زد که به‌شدت با صلاحیت این دیوان بر کشورهای غیرعضو مخالف است و تحقیقات آن درباره اقدامات پرسنل آمریکایی و متحدان، مانند اسرائیل را محکوم می‌کند.
روسیه: روسیه اقدامات حقوقی و تنبیهی مستقیمی را علیه پرسنل دیوان کیفری بین‌المللی انجام داده است. پس از صدور حکم بازداشت ولادیمیر پوتین توسط این دادگاه، روسیه با بازکردن پرونده‌های کیفری و محاکمه غیابی چندین قاضی و دادستان دیوان کیفری بین‌المللی، آن‌ها را در فهرست افراد تحت تعقیب رسمی خود قرار داد.
چین: چین به جای تلافی‌جویی از طریق تحریم یا محاکمه‌های کیفری، استراتژی اصلی خود را در برابر احکام نامطلوب بین‌المللی بر پایه «عدم مشارکت» و «رد کامل دیپلماتیک» بنا کرده است. این رویکرد به وضوح در جریان داوری دریای جنوب چین که توسط فیلیپین مطرح شد، به نمایش درآمد. این پرونده تحت چارچوب «کنوانسیون سازمان ملل متحد در مورد حقوق دریاها» در دیوان دائمی داوری در لاهه بررسی شد. چین از شرکت در این جلسات خودداری کرد، حکم نهایی سال ۲۰۱۶ را «باطل و بی‌اعتبار» دانست و تا به امروز تأکید دارد که این دادگاه فاقد صلاحیت قضایی است
اگرچه تاکتیک‌های آن‌ها متفاوت است – از محاصره مالی توسط آمریکا و تعقیب کیفری توسط روسیه گرفته تا بایکوت دیپلماتیک توسط چین – اما هر سه عضو دائم شورای امنیت سازمان ملل موضع ثابتی دارند: حاکمیت ملی آن‌ها بر اقتدار نهادهای قضایی بین‌المللی ارجحیت دارد.