۱۰ مهر
۶ تیر ۱۴۰۴
پیشنهاد ایران برای تشکیل یگان واکنش سریع و صلحبان اعضای سازمان شانگهای
وزیر دفاع ایران گفت: معتقدیم با تقویت همکاریها در حوزه دفاعی و نظامی میان اعضای سازمان شانگهای میتوان گام مهمی برای صلح و ثبات منطقهای و جهانی و مقابله با تهدیدات مشترک برداشت.
به گزارش ایسنا، متن سخنرانی امیر سرتیپ عزیز نصیرزاده وزیر دفاع جمهوری اسلامی ایران در اجلاس وزرای دفاع کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای به شرح زیر است:
«رئیس محترم، وزرای محترم دفاع و حضار گرامی؛
خانم ها و آقایان؛
سلام علیکم؛
در ابتدا مایلم مراتب تشکر خود را از مقامات محترم دولت چین خصوصاً عالیجناب دریاسالار دونگ جون وزیر محترم دفاع در برگزاری این اجلاس، ابتکارات و اقدامات به عمل آمده در دوره ریاست بر سازمان همکاری شانگهای اعلام نمایم.
در بخش نخست سخنانم مایلم در خصوص تحولات اخیر در منطقه نکاتی را به اطلاع شما برسانم؛
رژیم صهیونیستی؛ به عنوان رژیمی غاصب در طول تاریخ سیاه حیات خود، منشاء ناامنی، ترور، خشونت، جنایت و نسل کشی در منطقه بوده و کشتار مردم بیگناه فلسطین و لبنان به ویژه در دو سال گذشته نمونه ای از این اقدامات بوده است.
این رژیم در اقدامی مذبوحانه، در سحرگاه سیزدهم ژوئن با نقض آشکار حقوق بین الملل و بند ۲ ماده ۴ منشور ملل متحد ، در حالی که مذاکرات با آمریکا با تاکید بر نقش دیپلماسی و گفتگو برای حل و فصل مسایل در دستور کار قرار داشت کشور ایران را با یک سابقه تاریخی و تمدنی چند هزار ساله، مورد تعّدی و تجاوز قرار داد و با بمباران اماکن عمومی تعدادی از فرماندهان، غیرنظامیان و زنان و کودکان را به شهادت رساند که این اقدام مصداق بارز تروریسم دولتی است اما قدرت اصلی یعنی آمریکا که رژیم صهیونیستی جزئی ازآن می باشد خواهان حاکمیت بر کل جهان است و جهت دستیابی به این هدف تلاش می کند کشورهای آزاده و مستقل را یا وادار به تسلیم نماید و یا بر علیه آن جنگ راه بیاندازد و به جرات می توان مهمترین دلیل وضعیت نابسامانی کنونی در جهان را در سیاستهای یکجانبه گرایی آمریکا جستجو کرد.
آمریکای جنایتکار برای هرکدام از کشورهای مستقل برنامه ویژه ای طرحریزی نموده است و سعی می کند کشورهای فعال و تاثیرگذار را به طرق مختلف از حق خود محروم کرده و از سر راه بردارد در این راستا این کشور متجاوز در سحرگاه ۲۲ ژوئن با نقض آشکار منشور سازمان ملل و معاهده منع گسترش سلاح هسته ای، تهاجمی ننگ آور به سه مرکز هسته ای ما انجام داد و خط بطلانی بر کلیه تعهدات و حقوق بین الملل کشید. قاطعانه تأکید می کنم دخالت و تجاوز نظامی ایالات متحده آمریکا علیه کشورم زمینههای توسعه بحران، ناامنی و بی ثباتی در کل منطقه و بلکه جهان در ابعاد و حوزه های مختلف را فراهم آورده است. جمهوری اسلامی ایران در دهههای گذشته یکی از ستونهای اصلی امنیت، تعادل و توازن در منطقه غرب آسیا بوده است و به طور قطع هرگونه ناامنی در ایران موجب ناامنی در کل منطقه خواهد شد.
سردمداران آمریکا در حالی به این تجاوز مضحک و مسخره دست زدند که وزیر امور خارجه ما در حال گفتگو با سه کشور اروپایی بود بهانه آنها برای حمله بسیار خنده آور است ما را بی ثبات کننده می نامند در حالیکه ما مورد هجوم واقع شدیم و همه جنگ های دیگر دنیا ریشه در سیاستهای آمریکا دارد ما را حامی تروریست می نامند در حالیکه پدید آورنده داعش خطرناکترین گروه تروریستی خودشان بودند. فعالیت صلح آمیز و تحت نظارت آژانس بین المللی ما را خطرناک جلوه می دهند اما خود دارای بمب اتم بوده و تنها کشور بکار گیرنده بمب اتم به حساب می آیند از سوی دیگر سازمانهای بین المللی نظیر سازمان ملل، شورای امنیت و آژانس بین المللی انرژی اتمی خاصیت خود را از دست داده اند و به ابزاری در دست شیاطین تبدیل شده اند. همچنانکه آژانس بین¬المللی انرژی اتمی در حالی که جمهوری اسلامی ایران بر خلاف رژیم صهیونیستی، معاهده NPT را به امضاء و تصویب رسانده و عملکرد آن همواره تحت سخت ترین نظارت آن نهاد قرار داشته است، با صدور قطعنامه ای، نشان داد که تا چه حد آلت دست قدرت های بزرگ قرار داشته و از وظایف و ماموریت ذاتی خود در احقاق حقوق برنامه صلح آمیز هسته ای کشورها فاصله گرفته و بدین ترتیب بی اعتباری خود را به نمایش گذاشته است.
همکاران گرامی،
در چنین فضای آشوبناک و مستکبرانه، سازمانهایی نظیر سازمان همکاری شانگهای می تواند جایگزین مناسبی برای حل و فصل مسائل بین المللی باشد و بر اساس اهداف تعیین شده برای مقابله با تمامیت خواهی آمریکا، فعال تر عمل نموده و متحدتر از قبل به اقدام عملی و اجرایی جدی دست بزنند.
حضار محترم؛
جهان امروز با تحولات و روندهای نوین، شتابان و سرنوشت سازی روبروست. نظام بین الملل در قرن ۲۱ تحت تاثیر تغییرات بنیادین در ابعاد مختلف سیاسی، امنیتی، نظامی، اقتصادی و فرهنگی بوده است.
در چنین شرایطی جهان به نظمی جدید و حکمرانی جهانی بر پایه منافع مشترک، احترام به حاکمیت کشورها، چندجانبه گرایی، احترام به موازین و حقوق بین الملل و رعایت حقوق بشر و تقویت صلح و امنیت از طریق فعال سازی سازوکارهای جمعی و چندجانبه در سطح منطقه ای و بین المللی نیازمند است.
عمیقاً معتقدم سازمان همکاری شانگهای به دلیل برخورداری از ظرفیت های متنوع و گسترده می تواند به عنوان ابزاری برای تقویت همبستگی منطقه ای، چندجانبه گرایی و کاهش تنش های ژئوپلیتیکی در مقابله با یکجانبه گرایی غربی و ایجاد تعادل در نظام بین الملل نقش مهمی ایفا نماید.
جمهوری اسلامی ایران معتقد است با تقویت همکاری های همه جانبه در حوزه دفاعی و نظامی میان اعضای سازمان شانگهای می توان گام مهمی در جهت صلح و ثبات منطقه ای و جهانی و همچنین مقابله با تهدیدات مشترک مبارزه با تروریسم، افراط گرایی و جدایی طلبی برداشت و جمهوری اسلامی ایران آمادگی کامل خود جهت تحقق اهداف یاد شده را در چهارچوب سازمان شانگهای اعلام می نماید.
عالی جنابان؛
پدیده تروریسم و افراط گرایی به عنوان یکی از معضلات جهان امروز، تهدیدات مشترکی هستند که مرزهای ملی را به رسمیت نمی شناسند. امروز در سطح راهبردی شاهد خروج تروریسم از وضعیت سنتی و نقش آفرینی در اشکال و شیوه های جدید و نیز ابزاری برای برخی قدرت های استکباری به عنوان بخشی از جنگ های نوین و ترکیبی هستیم.
معتقدیم مبارزه با تروریسم صرفاً راهکار نظامی و امنیتی ندارد. این مبارزه نیازمند اتحاد و همکاری جهانی و اتخاذ راهکارهای جامع و چندبعدی دارد که بتواند ریشه های افراط گرایی را در فقر، جهل، تبعیض و تعصب مورد هدف قرار دهد.
یکی از اشکال تروریسم جدید، تروریسم اقتصادی است که توسط نظام سلطه علیه برخی از اعضای سازمان همکاری شانگهای در قالب اعمال تحریم های یکجانبه و اعمال تعرفه های سنگین خلاف مقررات و هنجارهای حقوق تجارت بین الملل صورت گرفته است، جمهوری اسلامی ایران در حوزه نظامی، امنیتی و اقتصادی از تجارب قابل توجهی در مبارزه با تروریسم برخوردار است. لذا از این فرصت استفاده می کنم آمادگی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران را برای در اختیار قرار دادن این تجارب به کشورهای عضو سازمان در قالب همکاریهای دو و چندجانبه اعلام مینمایم.
در این راستا مایلم در این اجلاس راهکارها و پیشنهاداتی را برای تقویت ظرفیتها و قابلیتهای همکاری در سازمانها ارائه نمایم و امیدوارم زمینه های تحقق و سازوکارهای اجرایی آن به شکل مناسبی فراهم گردد.
۱- تشکیل یگان واکنش سریع و صلح بان از سوی کشورهای عضو؛
۲- ایجاد دفاتر نمایندگی کمیته منطقه ای ضدتروریسم شانگهای در کشورهای عضو؛
۳- برگزاری نشست کشورهای تحت تحریم های نامشروع و یکجانبه غرب؛
در این خصوص جمهوری اسلامی ایران آمادگی خود را برای میزبانی و برگزاری نشست اعلام می نماید.
در پایان از صبر و حوصله تمامی حضار گرامی کمال تشکر و قدردانی را نموده و مجدداً از میزبانی بسیار خوب کشور چین صمیمانه سپاسگزاری می نمایم.
به امید دنیای عاری از جنگ و خون ریزی و مملو از صلح و آرامش.»
منبع: خبرگزاری دانشجویان ایران، ایسنا، ۵ تیر ۱۴۰۴
***
تارنگاشت عدالت – دورۀ سوم
۱۲ مهر ۱۴۰۰
سازمان همکاری شانگهای چه هست و چه نیست؟
رسانههای جمهوری اسلامی پس از تغییر جایگاه ایران در «سازمان همکاری شانگهای» از «عضو ناظر» به «عضو کامل» موجی از تحلیلها و اظهارنظرهای غیرواقعی، و در مواری فریبدهنده درباره این سازمان و حوزههای فعالیت آن به راه انداختهاند. تا جایی که این سازمان را رقیبی برای ناتو، و به دلیل تنوع حوزههای فعالیت آن، حتا سازمانی کاملتر و برتر از ناتو معرفی میکنند.
متأسفانه برخی از تارنگاشتهای چپ و متمایل به چپ نیز، متأثر از این موج تبلیغاتی، و همچنین به دلیل درک محدودی که از مقولات امپریالیسم و مبارزه ضدامپریالیستی دارند، با ترجمههای گزینشی، برای آن تبلیغات واهی مشروعیت ایجاد میکنند. به این دوستان پیشنهاد میشود تاریخ ۱۵ ژوئن ۲۰۰۱، روز تشکیل سازمان همکاری شانگهای را که چند ماه پیش از حملات تروریستی یازده سپتامبر است در نظر بگیرند، و در خلوت خود به این فکر کنند که عملکرد ضدامپریالیستی این سازمان در عرض دو دهه گذشته در برابر تجاوزگری امپریالیسم آمریکا و متحدین آن در «جنگ با ترور» چه بوده است؟ و آیا تغییر عضویت ایران از «ناظر» به «کامل» یک شبه سازمان همکاری شانگهای را به یک بلوک ضدامپریالیسیی مبدل میسازد؟
به جرأت میتوان گفت که اگر این گروه از مفسرین و مترجمین منشور «سازمان همکاری شانگهای» یا حداقل بیانیه پایانی نشست اخیر آن در شهر دوشنبه را خوانده بودند، در اینمورد چنین بیمحابا به خاماندیشی دامن نمیزدند.
در ارتباط با عضویت کامل ایران توجه دقیق به دو نکته مهم است. نخست، جمهوری اسلامی ایران دو سال وقت دارد، قوانین و سیاستهای سیاسی، اقتصادی، مالی، تجاری، بانکی، گمرگی و … خود را با اصول منشور «سازمان همکاری شانگهای» و مقررات اجرایی آن منطبق نماید. دوم، انجام آن انطباق در عمل به معنی گردننهادن جمهوری اسلامی ایران به حکمرانی سازمان تجارت جهانی، و همه مؤسسات مالی بینالمللی مانند صندوق بینالمللی پول، بانک جهانی، و بطور خلاصه گردننهان کامل به جهانیسازی سرمایهداری، و همه پیامدهای آن برای اقتصاد و امنیت ملی، و برای زحمتکشان ایران است.
***
منبع: وزارت امور خارجه دولت هند
فرازهایی از بیانیه ۱۶۵ بندی دوشنبه پیرامون بیستمین سالگرد سازمان همکاری شانگهای
۱- سازمان همکاری شانگهای بر اساس توافقنامهها در زمینه اعتمادسازی در حوزه نظامی و کاهش متقابل نیروهای مسلح در منطقه مرزی که به وسیله جمهوری قزاقستان، جمهوری خلق چین، جمهوری قرقیزستان، فدراسیون روسیه و جمهوری تاجیکستان در سال ۱۹۹۶ و سال ۱۹۹۷ به ترتیب در شانگهای و مسکو به امضاء رسید تشکیل شد.
۳- در ۱۵ ژوئن ۲۰۰۱، سران دولتی جمهوری قزاقستان، جمهوری خلق چین، جمهوری قرقیزستان، فدراسیون روسیه، جمهوری تاجیکستان، جمهوری ازبکستان در شانگهای اعلامیه ایجاد سازمان همکاری شانگهای را تصویب کردند.
۵- سازمان همکاری شانگهای یک اتحادیه علیه دولتها و مناطق دیگر نیست، سازمان همکاری شانگهای به روی همکاری گسترده با سایر دولتها و انجمنهای بینالمللی بر طبق اهداف و اصول منشور سازمان ملل متحد و هنجارهای حقوق بینالملل بر اساس منافع متقابل و رویکردهای مشترک برای حل مشکلات منطقهای و جهانی باز است.
۱۱- سازمان همکاری شانگهای وارد یک دوره بسیار مهم در توسعه خود شده است. در این راستا، دولتهای عضو ضرورت تعمیق و گسترش همکاری در درون سازمان، عدم درگیری در تشکیل یک اتحادیه سیاسی – نظامی یا یک انجمن همگرایی اقتصادی با هدف ایجاد مؤسسات حکمرانی فراملی را یادآور میشوند.
۱۳- دولتهای عضو از سیاست رد رویکردهای بلوکی، ایدئولوژیک و ستیزهجویانه برای حل مسائل جاری توسعه بینالمللی و منطقهای پیروی میکنند و از تغییرناپذیری اصل مندرج در منشور سازمان همکاری شانگهای، عدمپذیرش هرگونه اقدامات غیرقانونی علیه منافع سازمان حرکت میکنند.
۲۵- دولتهای عضو اجرای دائم «برنامه جامع اقدام مشترک» در مورد برنامه هستهای ایران را مهم میدانند، مطابق قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت سازمان ملل متحد، از همه شرکتکنندگان میخواهند تمام تعهدات خود برای اجرای کامل و مؤثر سند عمل نمایند. به طور دقیق به تمام تعهدات خود برای اجرای کامل و مؤثر سند عمل نمایند.
۲۶- دولتهای عضوی که «قرارداد منع گسترش سلاحهای هستهای» را امضاء کردهاند [دو عضو پیمان همکاری شانگهای، یعنی هند و پاکستان این قرارداد را امضاء نکردهاند – عدالت] از رعایت دقیق مفاد این قرارداد، پیشبرد همهجانبه و متوازن همه اهداف و اصول آن، تقویت عدم گسترش جهانی رژیم هستهای، پیگیری خلعسلاح هستهای، و ارتقای همکاری متقابلاً سودمند در استفاده صلحآمیز از انرژی هسته ای حمایت میکنند.
۳۱- کشورهای عضو از این فرض حرکت میکنند که برای حل سیاسی و دیپلماتیک وضعیتهای درگیری در مناطق مختلف جهان بر اساس رعایت دقیق هنجارها و اصول حقوق بینالملل به رسمیت شناختهشده، هیچ جایگزینی وجود ندارد.
۳۲- دولتهای عضو سازمان همکاری شانگهای معتقدند که یکی از مهمترین عوامل در حفظ و تقویت امنیت و ثبات در منطقه سازمان همکاری شانگهای، حلوفصل زودهنگام وضعیت در افغانستان است. آنها از ظهور افغانستان به مثابه یک کشور مستقل، بیطرف، متحد، دموکراتیک و صلحطلب، عاری از تروریسم، جنگ و موادمخدر حمایت میکنند.
۳۳- دولتهای عضو معتقدند وجود یک دولت فراگیر در افغانستان، با نمایندگان همه گروههای قومی، مذهبی و سیاسی جامعه افغانستان بسیار مهم است.
۳۴- دولتهای عضو سازمان همکاری شانگهای، ضمن تأکید بر اهمیت سالهای زیاد مهماننوازی و کمک مؤثری که کشورهای منطقهای و همسایه به آوارگان افغانی ارائه دادهاند، این را مهم میدانند که جامعه بینالمللی تلاشهای فعال را برای تسهیل بازگشت محترمانه، امن و پایدار آنها به میهنشان انجام دهد.
۷۹- جمهوری قزاقستان، جمهوری قرقیزستان، جمهوری اسلامی پاکستان، فدراسیون روسیه، جمهوری تاجیکستان و جمهوری ازبکستان، ضمن تأکید مجدد بر حمایت خود از «ابتکار یک کمربند یک جاده» چین، به کار جاری پیرامون اجرای پروژه، از جمله تلاشها برای پلزدن بین «اتحادیه اقتصادی اوراسیا» و «ابتکار یک کمربند یک جاده» اشاره نمودند.
۸۰- دولتهای عضو به تقویت همکاری متقابلاً سودمند در بخشهای بانکی و مالی، تبادل بهترین شیوهها و اطلاعات، و تلاش برای ایجاد شرایط مطلوب برای توسعه بازار خدمات مالی و جذب سرمایهگذاریها، بهبود پرداختها و حلوفصلها و دیگر روابط اقتصادی و مالی ادامه خواهند داد.
۸۵ – آنها معتقدند برقراری همکاری بین سازمان همکاری شانگهای و مؤسسات مالی و توسعه بینالمللی مهم است.
۹۴- دولتهای عضو بر اهمیت ادامه بهبود معماری حکمرانی اقتصادی جهان مجدداً تأکید نمودند و پیوسته از تقویت یک نظام تجاری چندجانبه باز، شفاف، برابر، فراگیر و غیرتبعیضی براساس اصول و مقررات سازمات تجارت جهانی، ارتقای یک اقتصاد جهانی باز و مخالفت با اقدامات حمایتی یکجانبه که نظام تجارت چندجانبه را تضعیف و اقتصاد جهان را تهدید میکند حمایت خواهند کرد.
۱۱۰- دولتهای عضو بر ضرورت استفاده مؤثرتر از توان ترانزیتی سازمان همکاری شانگهای، تشکیل دالانهای حملونقل و ترانزیت منطقهای و اجرای پروژههای بزرگ که اتصال متقابل حملونقل را در منطقه این سازمان ارتقاء میدهند، تأکید میکنند.
۱۱۳- در این راستا، آنها ضرورت تشدید همکاری عملی با موسسات مالی بینالمللی و ساختارهای منطقهای مربوطه را در جهت جذب منابع مالی خود برای اجرای پروژههای مشترک یادآور میشوند.