تارنگاشت عدالت – دورۀ سوم
دوشنبه، ۵ آبان ۱۴۰۴
منبع: اقدام کمونیستی اروپایی
جمعه، ۲۴ اکتبر ۲۰۲۵
بیانیه اقدام کمونیستی اروپایی: «مبارزه طبقاتی – نه به قربانی کردن دستمزدها، حقوق بازنشستگی، اتحادیهها و حقوق اجتماعی برای اقتصاد جنگی»
اروپا خود را برای جنگ آماده میکند. این با استراتژی دنبال شده، دادههای اقتصادی گوناگون موجود و اظهارات دولتها بروشنی اثبات میشود.
همه کشورهای اروپای امروز، کشورهای سرمایهداری هستند و با یک شعار واحد – دفاع از منافع انحصارات ملی – و تضمین سود آنها اداره میشوند. بسیاری از این کشورها فعلاً به اتحادیه اروپا پیوستهاند تا رقابتپذیری خود را در برابر رقبای سرمایهداری خود، مانند چین و ایالات متحده، بهبود بخشند. هدف اتحادیه اروپا دفاع از منافع گروه مشخصی از سرمایهداران در یک مقطع تاریخی مشخص است.
ارزیابیها پیرامون نظامی شدن اقتصاد اروپا باید در این چارچوب صورت گیرند. سرمایهداری نتوانسته است به نرخهای رشد، انباشت یا سود موجود پیش از بحران ۲۰۰۸ دست یابد. علاوه بر این، سایه بحران بعدی اضافه-تولید، آن را تهدید میکند. درگیریها بین سرمایهداران برای کنترل بازارها، مسیرهای حمل و نقل و منابع مواد اولیه تشدید میشوند. به این دلیل است که خطر درگیریهای نظامی جدید و خشونتآمیزتر بین قدرتهای سرمایهداری به طور تصاعدی در حال افزایش است.
در حال حاضر همه کشورهای اروپایی، به رهبری قدرتمندترین آنها یعنی آلمان، بریتانیا و فرانسه، برای افزایش هزینههای نظامی و تقویت بخشهای اقتصادی مورد نیاز برای مقابله با اختلافات بین امپریالیستی، اصلاحات ضد-مردمی را تسریع میکنند. ناتو در گزارش خود خبثانه به جوانان میگوید: «پرسش این نیست که آیا آنها خواهند جنگید یا نه، بلکه پرسش این است که برای چه آیندهای خواهند جنگید، و اگر آنها متقاعد به جنگیدن نباشند، ما باید آنها را مجبور به انجام آم بنماییم.»
کشورهای ناتو متعهد شدهاند که به ۵ درصد از تولید ناخالص داخلی برای هزینههای نظامی برسند و بسیاری از آنها از ۲ درصد فراتر رفتهاند.
برای اکثر کشورهای اروپایی، آخرین باری که چنین ارقامی مشاهده شد، در زمان جنگ یا درست پیش از آن بود. به عنوان مثال، آخرین باری که چنین ارقامی در هزینههای نظامی در فرانسه ثبت شد، در سال ۱۹۵۳ – در زمانی بود که این کشور به لشکرکشیهای استعماری در جنوب شرقی آسیا و شمال آفریقا دست زد – و در آلمان، در سال ۱۹۶۳، در زمانی بود که آلمان غربی با آلمان سوسیالیستی درگیر بود.
اتحادیه اروپا در حال بسیج منابع عظیمی برای جنگ است. طرح «تسلیح دوباره اروپا» – که به دلایل ظاهری به «آمادگی ۲۰۳۰» تغییر نام یافت – استفاده از ۸۰۰ میلیارد یورو برای صنعت جنگ را پیشبینی میکند. قوانینی که اکنون تصویب میشوند، کشورهای اروپایی را قادر میسازند از اهداف کسری بودجه برای هزینههای نظامی عبور کنند. محدودیتهای بودجه فقط برای هزینههای اجتماعی است، در حالی که هیچ محدودیتی برای هزینههای نظامی یا پرداخت بدهی به وامدهندگان وجود ندارد.
دولتهای اروپایی متعددی اعتراف کردهاند که این روند تجدید تسلیحاتی اروپا اثرات نامطلوبی بر هزینههای اجتماعی خواهد داشت. این نظر توسط، فریدریش مرتس، صدراعظم آلمان ابراز شد که گفت: «دولت رفاه دیگر نمیتواند پایدار بماند»؛ توسط ارت دو ویور، نخستوزیر بلژیک، زمانی که گفت: «دولت رفاه… فرو خواهد پاشید… مگر اینکه سیاستها تغییر کنند»؛ و همچنین توسط اریک لومبارد، وزیر اقتصاد و دارایی فرانسه، زمانی که در پاسخ به اینکه آیا اروپا تحت رژیم اقتصاد جنگی است، گفت: «اینطور نیست، اما باید باشد».
طبقه کارگر در کشورهای اروپایی با سرعت زیادی حقوق خود را از دست دادن میدهد. در سال ۲۰۲۲، قدرت خرید واقعی به طور متوسط ۴.۳ درصد و در سال ۲۰۲۳ به میزان ۰.۷ درصد کاهش یافت. بیش از سه میلیون کارگر به دلیل کاهش وابستگی به اتحادیهها و پیشرفت قوانین علیه قراردادهای دستهجمعی، تحت حمایت هیچ توافق جمعی قرار ندارند. در عین حال، اصلاحات ضد-کارگری یکی پس از دیگری و به سرعت در دست اجرا است. اخیراً – و فقط برای ذکر دو مثال – دولت یونان، بر اساس یک دستورالعمل اتحادیه اروپا، روز کاری ۱۳ ساعته و سالانه کردن زمان کار را ارتقاء داده است، و دولت پرتغال اصلاحات کارگری سختگیرانهای را اتخاذ کرده است که دلایل اخراج و انعطافپذیری نیروی کار را افزایش میدهد.
طبقه کارگر باید قویاً با فداکاریهایی که سرمایهداران برای موضوع جنگهایشان از ما میخواهند، مخالفت کند. ما باید نه به قربانی کردن دستمزدها- نه به مشارکت در قتلگاههای جنگی ناتو و اتحادیه اروپا، دفاع از دستمزدها و قراردادهای دستهجمعی کار در محلهای کار، و حقوق تأمین اجتماعی خود را مطالبه نماییم، با انتقال ثروت تولید شده توسط کار به جیب سرمایه برای ماشین جنگی آنها، با هدف سرنگونی سرمایهداری، لغو استثمار و تشدید مبارزه برای سوسیالیسم مبارزه کنیم.
زندگی ما در خطر است.