تارنگاشت عدالت – دورۀ سوم
یکشنبه، ۱۵ دی ۱۴۰۴
منبع: «چپ» (soL)
یکشنبه، ۴ ژانویه ۲۰۲۶
جهان علیه امپریالیسم آمریکا به پا خاسته است: ونزوئلا تنها نیست!
حمله آمریکا به ونزوئلا واکنشهایی را از سراسر جهان به دنبال داشته است. از تسالونیکی تا هاوانا، از هند تا واشنگتن، میلیونها نفر که در میدانها تجمع کردهاند، با شعارهایی مانند «آمریکای قاتل» تجاوز امپریالیستی را به چالش میکشند.
«کوبا و ونزوئلا یک پرچم هستند»
در هاوانا، پایتخت کوبا، گردهمایی عظیمی به رهبری رئیسجمهور میگل دیاز-کانل، حمله آمریکا را «عملی فاشیستی» توصیف کرد. هزاران کوبایی در «میدان ضدامپریالیستی» جمع شدند و فریاد سر دادند که شانه به شانه مردم ونزوئلا در برابر این تجاوز که با هدف غارت منابع طبیعی منطقه انجام میشود، ایستادهاند.
فرناندو گونزالس، رئیس «مؤسسه کوبایی دوستی با خلقها»، در سخنرانی خود در این تجمع گفت:
«ونزوئلا با یک تهاجم نظامی بیسابقه علیه حاکمیت آمریکای لاتین مواجه است. این حمله بزدلانه و نفرتانگیز، تشدید آشکار نظامی جنگ اقتصادی، رسانهای و دیپلماتیک طولانیمدت واشنگتن با هدف مطیع کردن یک ملت مستقل است. این یک حمله مستقیم به آرمان مردم آمریکای لاتین و کارائیب برای تبدیل شدن به یک «منطقه صلح» است.»
آبل پریتو، رئیس «خانه آمریکا»، در سخنرانی خود به میراث فیدل کاسترو اشاره کرد و سخنان او را که «ما آمادهایم برای ویتنام خون خود را بدهیم» یادآور شد و افزود:
«فیدل، امروز میگفت: “ما آمادهایم برای ونزوئلا خون خود را بدهیم.” امپریالیسم جهان چندقطبی را نمیپذیرد و میخواهد ما بربریت را به عنوان یک واقعیت اجتنابناپذیر بپذیریم. اما خلقها برای گسترش حقیقت بر هر دری بکوبند. کوبا و ونزوئلا یک پرچم هستند.»
«مردم دیگر بهانههای کهنه را باور نمیکنند»
حزب کمونیست یونان در تسالونیکی یکی از بزرگترین واکنشها را به مداخله ایالات متحده نشان داد. هزاران نفر در مقابل کنسولگری ایالات متحده تجمع کردند و این حمله را «بربریت» توصیف نمودند. شعارهایی مانند «ایالات متحده، قاتل مردم» و «آنها مرزها را با خون مردم ترسیم میکنند» سر داده شد و پیامهای همبستگی علیه محاصره امپریالیستی اعلام شد.
لئونیداس استولتیدیس، عضو پارلمان از حزب کمونیست یونان، در سخنرانی خود در این مراسم تأکید کرد که این حمله بار دیگر چهره واقعی نظام سرمایهداری را آشکار کرد. استولتیدیس اظهار داشت که مردم تسلیم این نقشههای کثیف نخواهند شد و افزود:
«این حمله نشان میدهد که مردم نمیتوانند چیزی جز فقر، بدبختی، جنگ و آوارگی از این نظام سرمایهداری فاسد، کثیف، ناعادلانه و ستمگر انتظار داشته باشند. بهانههای سالهای گذشته دیگر توسط مردم پذیرفته نمیشوند. ما تمام توان خود را برای سازماندهی مبارزه مردم خود علیه احتمال تبدیل شدن کشورمان به یک مرکز انرژی و شریک شدن در سرنوشت کشورهایی مانند اوکراین، سوریه و لیبی که بهای انتخابهای طبقات بورژوازی را میپردازند، به کار خواهیم گرفت. این مبارزه تا زمانی که قدرت و ابزارهای اقتصادی را از دست امپریالیستها نگیریم، ادامه خواهد یافت.»
حزب کمونیست یونان همچنین به اظهارات نخستوزیر یونان، کیریاکوس میتسوتاکیس، در حمایت دولت از مداخله ایالات متحده پاسخ قاطعی صادر کرد. این بیانیه موضع دولت یونان را مایه شرمساری مردم توصیف کرد و گفت:
«بیانیه میتسوتاکیس یک مداخله شرمآور و ننگین برای مردم یونان است که حتی از اظهارات دیگران نیز فراتر میرود. او در نقش خود به عنوان کمیسر امپریالیسم آمریکا، همه بهانههای ایالات متحده برای سرنگونی دولت مادورو را کاملاً میپذیرد، حق تعیین سرنوشت مردم را انکار میکند و آگاهانه “قوانین بینالمللی” را که سوگند یاد کرده بود از آن حمایت کند، در هر فرصتی زیرپا میگذارد.»
از هند تا ایتالیا…
خشم از این حمله محدود به آمریکای لاتین و اروپا نبود. هزاران نماینده که در کنفرانس اتحادیههای کارگری سراسر هند در ویساکاپاتنام هند شرکت داشتند، با تظاهرات گسترده در ساحل راخین به آمریکا اعتراض کردند. در بیانیه مشترکی که صادر شد، خواستار آزادی فوری رئیسجمهور مادورو و همسرش، سیلیا فلورس، شدند.
در پاریس، پایتخت فرانسه، معترضان در «میدان جمهوری»، و در ناپل، ایتالیا، و در مقابل کاخ سفید در نیویورک و واشنگتن دی سی تجمع کردند تا پیام «همبستگی با ونزوئلا» را ارسال کنند.
در کاراکاس، هزاران نفر در اطراف کاخ ریاست جمهوری میرافلورس یک دیوار انسانی تشکیل دادند، و اعلام کردند که مقاومت در برابر مداخله خارجی تا پایان ادامه خواهد یافت.