تارنگاشت عدالت – دورۀ سوم

پنج‌شنبه، ۱۱ دی ۱۴۰۴
منبع: «چپ» (soL)
نویسنده: آتیلا اوزسور
پنج‌شنبه، ۱ ژانویه ۲۰۲۶

در امید پایدار باشید!

 

امروز اول ژانویه ۲۰۲۶ است. ما وارد سال نو شده‌ایم. پیش از هر چیز، برای شما یک سال نو فرخنده، سالی خوب و سالم آرزو می‌کنیم…

به نظر می‌رسد سال ۲۰۲۶ سال بسیار سختی برای کارگران، مستمری‌بگیران، و در واقع اکثریت قریب به اتفاق جامعه باشد. از یک سو، هزینه‌های بالای زندگی و دشواری تأمین معاش، و از سوی دیگر، فشارهای ضد دموکراتیک و رویه‌های تمامیت‌خواهانه و فاشیستی دولت «حزب عدالت و توسعه»، جامعه را تحت الشعاع قرار داده است.

پس، ما در این شرایط چه باید بکنیم، چگونه می‌توانیم امید و اراده خود را برای مبارزه حفظ کنیم؟ در واقع، با وجود تمام فشارهای قدرت سیاسی، به نظر می‌رسد که یک نیروی مقاومت و واکنش در جامعه وجود دارد. به عبارت دیگر، بخش قابل توجهی از جامعه، نیروهای پیشرو، تسلیم نمی‌شوند، بلکه مقاومت می‌کنند.

در این اولین روز سال نو، می‌خواهم چند نقل قول و اندیشه آموزنده را، که نشان دهنده قدرت و امید برای غلبه بر چالش‌ها است، به اشتراک بگذارم.

«امید یک تصمیم است»
اجازه بدهید چند سطر از مقاله‌ «امید یک تصمیم است»، نوشته دکتر اردال اتابک (۱۹۳۰-۲۰۲۴)، نویسنده و پزشک محترم روزنامه جمهوریت، را با شما در میان بگذارم:

«امید یک آرزو، یک میل یا یک رویا نیست. امید یک تصمیم است. امید، دنبال کردن قاطعانه یک تصمیم است. امید ما، تصمیم ماست» (۲۲ مه ۲۰۲۳، جمهوریت).

در این مقاله، پروفسور اردال سعی می‌کند تأکید کند که عزم و اراده مردم برای غلبه بر مشکلات، حس امید را به همراه دارد.

در واقع، وقتی به تاریخ بشر نگاه می‌کنیم، می‌بینیم زمان‌هایی بوده است که ما شرایط بسیار بد، نظام‌های برده‌داری، رژیم‌های فاشیستی و دیکتاتوری، را پشت سر گذاشته‌ایم، و تا حدودی، به شرایط مطلوب‌تر و مثبت‌تری رسیده‌ایم.

به یاد داشته باشیم که در زندگی شخصی خود نیز بر چالش‌های بسیاری غلبه کرده‌ایم، و همچنان توانسته‌ایم روی پای خود بایستیم. باید وجود فعلی خود را نتیجه‌ یک تلاش و مبارزه‌ مشخص بدانیم.

ایمان و شهامت
من می‌خواهم مفهوم امید را آنطور که در کتاب «انقلاب امید» اثر فیلسوف و متفکر آلمانی، اریش فروم (۱۹۰۰-۱۹۸۰) ارائه شده است، و من قبلاً آن‌را نقل کرده‌ام، تکرار کنم:

«امید، حالت ذهنی است که ایمان را همراهی می‌کند. بدون حالت امید، ایمان نمی‌تواند پابرجا بماند، شکننده می‌ماند. امید فقط می‌تواند بر پایه ایمان بایستد. عنصر دیگری در ساختار زندگی وجود دارد که به امید و ایمان مرتبط است و بین آن‌ها پیوند برقرار می‌کند: شهامت، یا همانطور که اسپینوزا آن را نامید، قدرت مقاومت.»

کتاب «هنر عشق ورزیدن» اثر اریش فروم نیز مفاهیم مشابهی را در بر دارد:

«برای داشتن ایمان، شهامت، توانایی ریسک‌پذیری و آمادگی برای درد و ناامیدی لازم است… مقابله با مشکلات، موانع و غم‌ها و نپذیرفتن آن‌ها به عنوان مجازاتی ناعادلانه، ما را قوی می‌کند. و برای این کار، ایمان و شهامت ضروری است.»

هم‌چنین می‌توانیم نقل قول فروم را به صورت زیر بازنویسی کنیم: موانع و مشکلات همان چیزهای است که ما را قوی‌تر می‌کنند، به شرطی که ایمان و شهامت انجام این کار را داشته باشیم…

«عمل، مادر امید است»
ما معتقدیم که تکرار سخنان شاعر کمونیست شیلیایی، پابلو نرودا (۱۹۰۴-۱۹۷۳)، «عمل، مادر امید است»، در سال جدید ضروری است. مسیری که ما را به امید می‌رساند، از عمل و مبارزه می‌گذرد.

در کشور ما، به ویژه از زمان وقایع ۱۹ مارس، واکنش قابل توجهی از سوی مخالفان اجتماعی پدیدار شده است. عبور جوانان از موانع پلیس در ساراچانه، پیشبرد شعارها در تجمعات «حزب جمهوری‌خواه خلق»، اقدامات دانشجویان «دانشگاه فنی خاورمیانه»، مبارزه‌ سرسختانه‌ زنان، واکنش کارگران به اخراج‌های ناعادلانه، انحلال اتحادیه‌ها و ممنوعیت اعتصاب، و تلاش‌های مداوم بازنشستگان برای مطالبه حقوق خود، نمونه‌های بارزی از این هستند.

اکثریت قریب به اتفاق جامعه، در حالی که با نظام کنونی مخالفند، تمایل خود را برای نظمی آزادتر، دموکراتیک‌تر و برابرتر ابراز می‌کنند. این مبارزه هم‌چنین امید را تقویت می‌کند. این مستلزم خوش‌بینی است.

بیایید نوشتار خود را با خلاصه‌ای از مقاله اردال اتابک، که مانند یک شعر است، با عنوان «فراموش نکن» (۱۲ مارس ۲۰۱۸، «جمهوریت») به پایان برسانیم:

اگر دشمن از تو قوی‌تر است،
چنین اندیشیدن نشانه‌ای از
ضعف توست…

تو هرگز نباید تسلیم شوی.
هرگز نباید بگویی: «تقدیر این بود.»
باید برخیزی، باید مقاومت کنی…

تو هرگز تسلیم نخواهی شد؛ فریاد خواهی زد: «نه! نه!»، پی خواهی برد که او قوی نیست… اول، ترس را از قلبت بیرون خواهی کرد. دوست من، خطر شکست را به جان خواهی خرید… امیل زولا این کار را کرد، می‌دانی؟ او وقتی از دریفوس دفاع کرد، خطر از دست دادن شهرتش را به جان خرید. امیل زولا مشهور بود. او بزرگ‌ترین رمان‌نویس فرانسه بود. او به تنهایی از دریفوس دفاع کرد…

او خطر از دست دادن همه چیز را به جان خرید.
این شهامت است، دوست من.
این را فراموش نکن.

شهامت تو فقط به اندازه چیزی است که حاضری از دست بدهی.

حالا، برگرد و به خودت نگاه کن.

آیا او قوی است یا تو ضعیف؟

بلند شو. بگو نه…

می‌گویند حق داده نمی‌شود، گرفته می‌شود.

فراموش نکن…

https://haber.sol.org.tr/yazarlar/atilla-ozsever/umutta-direnmek-404831